تنظیمات چاپ
تاریخ:
۲۵ فروردین ۱۳۹۸ &#۱۵۸۷;&#۱۵۷۵;&#۱۵۹۳;&#۱۵۷۸; ۱۷:۱۵

تحریم فرزندان مادر ایرانی از گرفتن شناسنامه

به گزارش عیارآنلاین، مهاجرت از پدیده‌های انسانی است که به زمان و مکان خاصی تعلق ندارد. افزایش حجم مهاجرت انسان ها به حدی بوده که تعریف مرزها به چالش کشیده شده است. مطابق آمار سازمان بین المللی مهاجرت(IOM) در سراسر دنیا حدود ۲۵۰ میلیون مهاجر در جایی غیر از محل سکونتشان در حال زندگی کردن […]
به گزارش عیارآنلاین، مهاجرت از پدیده‌های انسانی است که به زمان و مکان خاصی تعلق ندارد. افزایش حجم مهاجرت انسان ها به حدی بوده که تعریف مرزها به چالش کشیده شده است. مطابق آمار سازمان بین المللی مهاجرت(IOM) در سراسر دنیا حدود 250 میلیون مهاجر در جایی غیر از محل سکونتشان در حال زندگی کردن هستند. پدیده مهاجرت برای ما ایرانی‌ها هم خیلی آشناست. حدود 5 میلیون مهاجر ایرانی که به کشوری غیر از ایران سفر کرده‌اند و حدود 4 میلیون مهاجر افغانستانی، عراقی، پاکستانی  و… که به ایران آمده‌اند. مانند برخی از کشورهای جهان، مهاجرانی که در ایران زندگی می‌کنند نیز با چه مشکلاتی از جنس تبعیض، مواجه هستند. بی‌شناسنامه بودن فرزندان حاصل ازدواج زن ایرانی با مرد خارجی یکی از این مشکلات است. ملیت افراد در کشورهای مختلف جهان بر اساس دو اصل خاک و خون تعیین می شود. در اصلِ خاک محل تولد فرد مبنای تابعیت و در اصل خون ملیت پدر و مادر مبنای تابعیت قرار می‌گیرد. در ایران نیز مطابق با قانون مدنی مصوب سال 1313 خون پدر مبنای انتقال تابعیت به فرزند است. بنابراین فرزندان متولد شده از مادر ایرانی و پدر خارجی، نمی‌توانند تابعیت ایرانی داشته باشند در حالی که اگر مرد ایرانی در هر کجای جهان با زن خارجی ازدواج کند اتوماتیک وار فرزندشان هم ایرانی محسوب می‌شود و می‌تواند شناسنامه بگیرد. در جهان هم تنها 6 کشور وجود دارند که مانند ایران عمل می‌کنند. در آنجا نیز زنان حق ندارند به محض بدو تولد نوزاد، تابعیت خودشان را به او انتقال دهند؛ لبنان، قطر، سومالی، کویت، بروئنی، سوازیلند این کشورها هستند. البته در بین این کشورها، قطر به تازگی گام رو به جلویی برداشته و حاضر شده تا به فرزندان مادر قطری، اقامت دائم داده و آن‌ها را از سردرگمی نجات بدهد. این یعنی قطری ها اصمیم گرفته اند تا در آینده نه چندان دور قوانین تابعیت خودشان را اصلاح کنند و این افراد را از حق تابعیت نیز برخوردار کنند.   در سال‌های اخیر تعداد زیادی از زنان ایرانی با مردان غیر ایرانی ازدواج کرده‌اند و صاحب فرزند شده‌اند. مطابق آمار غیررسمی حدود 400 هزار تا 1 میلیون فرزند مادر ایرانی در ایران زندگی می‌کنند. بی شناسنامه بودن این افراد، هم برای خودشان و هم برای والدینشان مشکلات زیادی را به وجود آورده است. افزایش بی‌هویتی، ناامیدی در زندگی، عدم دریافت خدمات آموزشی، بهداشتی، درمانی و احساس انتقام گیری از حاکمیت تنها برخی از تبعات این پدیده اجتماعی است که نگاه تبعیض گونه قوانین به این مسئله آن‌ها را به وجود آورده است. از طرفی آمار و ارقام مشخص و واضحی نیز از این فرزندان و این ازدواج‌ها وجود ندارد. به‌طوری که درصد کمی از اتباع خارجی که با بانوان ایرانی ازدواج می­کنند، ازدواج خود را به‌صورت رسمی ثبت می‌کنند. بنابراین سؤالات بی‌جواب زیادی وجود دارد؛ آمار ازدواج دختران ایرانی با اتباع خارجی چه تعداد است؟ چند ‌درصد از این ازدواج‌ها ثبت شده‌اند؟ این اتباع خارجی از چه ملیتی هستند؟ فرزندان حاصل از این ازدواج‌ها چه تعداد هستند؟ در کدام استان‌های کشور سکونت می‌کنند؟ این وضعیت را می‌توان به تردد «خودروهای بدون پلاک» در سطح شهر تشبیه کرد. تصور کنید، بخش زیادی از خودروهای جاری در معابر عمومی شهر، بدون پلاک باشند و هیچ ابزاری برای کنترل آن­ها در دسترس حاکمیت نباشد. دوربین­های شهری، هیچ رد و نشانی از آن­ها را نمی­توانند ثبت کنند و همچنین سوابق مالکیت خودرو، در هیچ سامانه‌ای قابل‌ردیابی نیست. صاحبان این خودروها می‌توانند دست به هر اقدامی بزنند بدون آنکه شناسایی آن­ها ممکن باشد. در این صورت، حاکمیت چه ابزاری برای اعمال اراده خود بر صاحبان خودرو دارد؟ از این رو اصلاح قوانین در حوزه اعطای تابعیت به فرزندان مادر ایرانی علاوه بر اینکه اقدامی انسانی به‌حساب می‌آید می‌تواند تهدیدهای موجود در این مسئله را نیز برطرف کرده و به وضعیت کنونی سامان دهد. اعطای شناسنامه یا حداقل، اوراق هویتی در سنین پایین به این فرزندان بی‌گناه نیز می‌تواند چاره کار باشد.