۲۵ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۵۶
بررسی چشم انداز روبه رشد صنعت پرورش شتر در جهان:

شتر دامی، کم‌توقع و پرسود

پرورش شتر

شتر برای تغذیه تقریباً هیچ رقابتی با دیگر حیوانات ندارد و می‌تواند کمک شایانی به وضع معیشت افراد درگیر در پرورش آن کند. میزان مرگ و میر پایین و مقاومت بالا در شرایط خشکسالی شتر را گزینه ای کم هزینه برای تولیدات پروتینی می کند.

به گزارش عیارآنلاین، افزایش جمعیت جهانی دغدغه امنیت غذایی را جدی تر کرده است. برای مقابله با این موضوع نیاز به کشف منابع جدید در جهان است و در همین راستا شتر می‌تواند از نظر شیر و گوشت و دیگر محصولات، به بهترین شیوه در زنجیره تأمین مواد غذایی ایفای نقش کند. در پاکستان ۲۱ نوع گونه شتر وجود دارد. درصورتی‌که شتر به خوبی تغذیه شود می‌تواند ۱۰ تا ۱۵ لیتر شیر تولید کند و اگر زیرساخت‌های بازاریابی مناسب ایجاد شوند، پرورش شتر برای تولیدکنندگان پر سود خواهد بود. همچنین نیاز است که دستورالعمل‌های استاندارد برای طبقه‌بندی و شناسایی گونه‌های شتر برای مقاصد گوناگون، بیشتر موردتوجه قرار بگیرد.

دامداری در پاکستان نیمی از ارزش افزوده بخش کشاورزی را دارا است

بخش پرورش دام در پاکستان مهم‌ترین بخش کشاورزی این کشور است، به‌طوری‌که نزدیک ۵۲.۲ درصد ارزش‌افزوده بخش کشاورزی و حدود ۱۱ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد. درآمد ارزی خالص حاصل از تولیدات دامی در سال ۲۰۰۸-۲۰۰۷ بالغ بر ۵۳ میلیارد روپیه بوده است. بخش دامداری برای پاکستان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، به این دلیل که حدود ۳۰ تا ۳۵ میلیون نفر جمعیت روستایی به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم در این حرفه مشغول‌اند و حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد درآمد آن‌ها از این راه به دست می‌آید.

مغفول واقع شدن سهم شتر در امنیت غذایی کشورهای درحال‌توسعه

شتر یک گونه مهم و منحصربه‌فرد است که با محیط‌های گرم و خشک سازگار است و سهم قابل‌توجهی در امنیت غذایی خانوارهای عشایری دارد. سهم شترها در رفاه انسانی کشورهای درحال‌توسعه عموماً توسط عوامل متعددی که تمایل به ناچیز دانستن ارزش واقعی آن‌ها دارند، ناشناخته مانده است. اولاً برآورد جمعیت شترها به دلیل عدم سرشماری منظم معمولاً نادرست هستند، ثانیاً محصولات آن‌ها به‌ندرت وارد یک سیستم بازاریابی رسمی می‌شوند؛ بنابراین سهم آن‌ها در معیشت و اقتصاد ملی به‌شدت ناچیز دیده می‌شود. درنتیجه سال‌های متمادی در برنامه‌های توسعه ملی توجه خیلی کمتری به پیشرفت بخش شتر شده است.

توانایی‌های منحصربه‌فرد شتر در سازگاری با مناطق خشک

قابلیت تطبیق‌پذیری شتر و زنده ماندن در محیط‌های خشک و نیمه‌خشک جهان باعث شده تا لقب «کشتی کویر» را بگیرد. سیستم فیزیولوژیک منحصربه‌فرد این حیوان آن را مناسب برای پر کردن جایگاه‌های مهم در اکوسیستم بیابان کرده است. این حیوان همچنین توانایی بی‌نظیری در تبدیل منابع گیاهی ناچیز کویر به شیر و گوشت و فیبر دارد. شتر برای تغذیه تقریباً هیچ رقابتی با دیگر حیوانات ندارد و می‌تواند کمک شایانی به وضع معیشت افراد درگیر در پرورش آن کند، مشروط بر اینکه پرورش دهندگان سیستم‌های مدیریت سنتی شیوه خود را با روش‌های مدرن پرورش و مراقبت‌های بهداشتی از حیوان تکمیل کنند. شتر می‌تواند شیر و گوشت نه‌تنها مناطق بسیار خشک بلکه مناطق شهری در بسیاری از کشورها را تأمین کند. در صورت بروز خشکسالی شتر در مقایسه با دیگر نشخوارکنندگان کوچک و بزرگ نرخ مرگ‌ومیر بسیار پایینی دارد. با توجه به پیش‌بینی‌های گرم شدن جهانی کره زمین شتر احتمالاً مناسب‌ترین حیوان برای توسعه است.

سومالی، سودان و پاکستان سه کشور برتر جهان در پرورش شتر

در پاکستان سالانه ۰.۲۴ میلیون تن شیر تولید می‌شود که ارزش آن ۲.۴ میلیارد روپیه است. علاوه بر این سالانه ۵۰ هزار تن گوشت شتر به ارزش ۲۵۰ میلیون روپیه تولید می‌شود. همچنین سالانه حدود ۲۲ هزار و ۵۰۰ پوست شتر در پاکستان حاصل می‌شود و از آن‌ها برای تهیه زین اسب و صندل و وسایل تزئینی استفاده می‌شود که برخی از آن‌ها صادر نیز می‌شوند. موی شتر تولید شده در پاکستان نیز حدود ۲۰ هزار تن است و از آن برای تولید پتو، کف‌پوش، چادر و طناب استفاده می‌شود. جمعیت شتر در این کشور ۱.۲ میلیون نفر تخمین زده شده است و در بین کشورهای بزرگ پرورش‌دهنده شتر بعد از سومالی و سودان و در رتبه سوم قرار دارد.

بازار کشورهای آفریقایی و حاشیه خلیج‌فارس فرصتی برای توسعه صادرات گوشت شتر

شیر شتر به دلیل بالا بودن پروتئین و خاصیت ضد باکتریایی در مقایسه با شیر گاو از کیفیت نگهداری بالاتر برخوردار است. شتر پاکستانی تمامی ویژگی‌های برجسته لبنی را دارا است که آن را قادر می‌سازد تا به‌عنوان یک حیوان لبنی خوب عمل کند. دامداری شتر شیری با استفاده از روش‌های نوین می‌تواند مبدائی برای راه‌اندازی پتانسیل‌های لبنی شود.

گوشت محصول جانبی شتر است و به نظر می سد تقاضا برای گوشت شتر در میان جوامع در حال افزایش است. بازارهای گوشت شتر به جز در سودان به‌خوبی توسعه داده نشده‌اند اما فرصت‌های صادراتی پرسود در مصر، لیبی و عربستان سعودی و دیگر کشورهای حاشیه خلیج‌فارس وجود دارد. در چندین کشور آفریقایی و آسیایی مصرف گوشت شتر معادل ۵ تا ۵۰ درصد گوشت قرمز تولیدی آن‌ها است. تغییرات گزارش‌شده از وزن زنده شتر نشان می‌دهد که گستره وسیعی برای تغییر ژنتیکی و توسعه نوع گوشت‌های تولیدی وجود دارد.

مرجع خبر:researchgate.net

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: