۱۲ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۵۱

قیمت‌ دستوری انرژی در ایران، بلای جان اشتغال

قیمت‌ دستوری انرژی

قیمت انرژی در داخل به شکل دستوری و ثابت است. قیمت‌ دستوری انرژی در کنار پایین بودن آن به نسبت قیمت‌های جهانی، بازار بسیاری از کسب‌وکارها را مختل کرده است.

به گزارش عیارآنلاین، تولید نفت و گاز به‌طور انحصاری در اختیار دولت است و صاحب نفت و گاز استخراج شده نیز دولت می‌باشد. بخشی از نفت و گاز تولیدی در بازار بین‌المللی عرضه شده و بخشی دیگر در داخل به فروش می‌رسد. قیمت نفت و گاز صادراتی ایران بر اساس بازارهای بین‌المللی تعیین می‌شود اما قیمت‌های داخلی به شکل دستوری و ثابت است.قیمت‌ دستوری انرژی در داخل در کنار پایین بودن آن به نسبت قیمت‌های جهانی، بازار بسیاری از کسب‌وکارها را مختل کرده است.

اولین کسب‌وکاری که از قیمت‌ دستوری انرژی متضرر می‌شود، پالایشگاه‌ها هستند. پالایشگاه‌ها نمی‌توانند فرآورده‌های خود را با قیمت‌های متفاوت بفروشند و مجبورند که آن را با قیمت‌های از پیش تعیین شده و فقط به دولت بفروشند. ضمن اینکه دولت تمام هزینه فرآورده را نمی‌پردازد و تنها مابه‌التفاوت نفت تحویلی و فرآورده را می‌پردازد که همین امر، گردش مالی بزرگی را از پالایشگاه‌ها دریغ داشته است.

دومین کسب‌وکاری که از قیمت‌های یارانه‌ای انرژی آسیب دیده است، شرکت‌های بهره‌وری انرژی هستند. این شرکت‌ها در اثر انجام پروژه‌های مختلف، مصرف انرژی را برای کارفرما کاهش می‌دهند اما سود حاصل از کاهش مصرف به دلیل قیمت پایین حامل‌ها، آن‌قدر کم است که کسی به دنبال شرکت‌های بهره‌وری برای اجرای پروژه‌های کاهش مصرف انرژی نمی‌رود. از همین روست که شدت مصرف انرژی در کشور ایران بسیار بالاست.

جایگزین‌های انرژی نیز جایی در نظام اقتصادی پیدا نمی‌کنند زیرا قیمت حامل‌های قبلی برای مصرف‌کننده به‌صرفه‌تر از جایگزین‌های جدید و زیرساخت‌های موردنیاز آن‌هاست. ازجمله این جایگزین‌ها، حمل‌ونقل عمومی و سوخت‌های جایگزین نظیر CNG است. قیمت سوخت آن‌قدر در کشور پایین است که برای مصرف‌کنندگان، استفاده از حمل‌ونقل عمومی مانند مترو و اتوبوس یا استفاده از CNG و هزینه کردن وقت و زیرساخت برای آن، ضرر بیشتری نسبت به حالت فعلی دارد.

خودروسازی‌های داخلی نیز چون در معرض قیمت‌های بالای سوخت و قوانین زیست‌محیطی سخت‌گیرانه نیستند، دلیلی برای بهینه‌سازی سوخت مصرفی خودرو و کاهش آلایندگی آن نمی‌بینند. لذا در کل خودروسازی به سمت توسعه و پیشرفت گامی برنخواهد داشت.

کسب‌وکارهای دیگری که در حالت قیمت‌گذاری دستوری و با فاصله از قیمت‌های جهانی دچار مشکل هستند، شرکت‌های انباردار، توزیع‌کننده و جایگاه داران سوخت هستند. آن‌ها نمی‌توانند برای خدمات متنوعی که ارائه می‌دهند، قیمت‌های مختلفی برای محصولات خود بگذارند و ازاین‌رو، هرگز نمی‌توانند به حیات در ایران ادامه دهند.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: