مقررات سلامت غذا در استرالیا

اعمال استانداردها در زنجیره­ی ارزشی بخش کشاورزی[۱] قابل‌اعمال می­باشد؛ زیرا در این صورت علاوه بر امکان استانداردگرایی به‌صورت سیستماتیک هزینه­های نظارت و بازرسی نیز کاهش خواهد یافت. برای مثال قوانین کشور استرالیا در سطوح مختلفی برای بخش کشاورزی تدوین شده است.

به گزارش عیارآنلاین، سطوح استاندارددهی سلامت محصولات کشاورزی استرالیا بر مبنای زنجیره­‌ی تولید در هر بخش از صنعت کشاورزی مدنظر قرار گرفته است. ازجمله این قوانین:

  • قوانین مربوط به زمین
  • قوانین زیست‌محیطی تولید در کشاورزی
  • قوانین تولید در مزرعه و مصرف آب
  • قوانین استفاده از فناوری­ها
  • قوانین حقوق حیوانات مزرعه­ای
  • قوانین مصرف مواد شیمیایی
  • قوانین امنیت زیستی
  • قوانین حمل‌ونقل
  • قوانین غذا
  • قوانین مربوط به نیروی کار کشاورزی
  • قوانین رقابت در تولید و بازار
  • قوانین سرمایه‌گذاری خارجی
  • قوانین صادرات و … می باشند که در این اسناد مورداشاره قرارگرفته‌اند

قوانین استرالیا به نحوی تنظیم شده­اند که امنیت زیستی در آن به‌عنوان معیاری مهم برای حفظ رقابت در بخش در بخش کشاورزی اهمیت پیدا کرده است. ورود هرگونه آفات خارجی، علف هرز یا بیماری به استرالیا می­تواند تأثیرات بزرگی بر کشاورزان استرالیا داشته باشد. ازجمله کاهش تولید و یا عدم دسترسی به بازارهای جهانی محصولات کشاورزی از همین رو این قوانین به‌سختی مورد پیگیری قرار می­گیرند. امنیت زیستی مسئولیت مشترک دولت، صنعت و جامعه تعریف‌شده است. طبق قانون، دولت استرالیا مسئول تنظیم خطرات امنیتی در مرزها است. ایالت­ها و قلمروها مسئول مدیریت امنیت پس از عبور محصولات از مرزها هستند که شامل نظارت و تشخیص می­باشد. کسب‌وکارهای کشاورزی نیز تحت قوانین امنیت زیستی می­باشند. برای مثال ضدعفونی کردن محصولات زراعی، کنترل علف هرز و درمان حیوانات آلوده ازجمله وظایف بخش خصوصی در نظر گرفته شده است تا سلامت محصولات حفظ شوند. جامعه نیز دراین‌بین نقش اطلاع‌رسانی و آگاهی دادن در رابطه با امنیت زیستی را بر عهده دارد. این قوانین با توجه به تغییرات داخلی و جهانی، کشفیات جدید، سیاست­های عمومی و غیره دچار بازنگری می­شوند. برای مثال قوانین امینت زیستی مربوط به قرنطینه استرالیا که در سال  ۱۹۰۸ (Cwlth) تصویب شده بود[۲]  به‌صورت قوانین مصوب ۲۰۱۵ تغییر یافت[۳].

در بخش قوانین مربوط به غذا در استرالیا مقرراتی برای تمام مراحل و فرایندهای تولید تنظیم شده است به‌طوری‌که سلامت و امنیت عمومی تضمین گردد. از همین رو تنظیم مقررات غذایی در استرالیا در چند بخش انجام شده است:

*مبانی تنظیم مقررات غذایی استرالیا

  • مقررات برچسب‌زنی بر محصولات کشاورزی

این برچسب شامل اطلاعاتی در مورد امنیت غذایی همچون احتمال حساسیت‌زا بودن، مواد مغذی، ارزش­های تولیدی (ارگانیک، مرتعی و غیره)، اطلاعات مازاد (درصد چربی و غیره)، اطلاعات تولیدکننده، تأییدیه‌های دولتی و غیره.

بالاترین اهمیت در برچسب‌زنی مربوط به امنیت و سلامت مصرف‌کننده می­باشد تا از احتمال به خطر افتادن سلامت مصرف‌کننده به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم جلوگیری شود. در مرتبه­ی بعدی پیشگیری از آسیب­های سلامت برای مصرف‌کننده در طولانی‌مدت قرار دارد. مصرف طولانی‌مدت یک محصول کشاورزی نباید سلامت هیچ‌کس را به خطر بیندازد. در مرتبه سوم نیز تکنولوژی مورداستفاده در تولید محصول مدنظر قرار دارد. درصورتی‌که مصرف‌کننده ممکن است اطلاعاتی در مورد تکنولوژی­های جدید نداشته باشد باید از طریق برچسب‌زنی اطلاعات لازم منتقل گردد. درنهایت اطلاعاتی که ممکن است برای مصرف‌کننده ازنظر سلامتی دارای اهمیت باشد باید مدنظر قرار گیرند که می­توان از آن جمله به درصد چربی یا قند اشاره نمود.

  • مقررات فرایندهای تولید محصولات کشاورزی

مصرف‌کننده حق دارد تا از فرایند تولید محصولی که برای آن پول پرداخت کرده آگاه باشد زیرا ممکن است سلامت وی تحت تأثیر فرایند تولید به خطر بیافتد. اگر سختگیری بیشتری مدنظر باشد باید مدت انبارداری محصول نیز به اطلاع مصرف‌کننده برسد.

*مقررات غذایی استرالیا

مقررات غذایی استرالیا به‌طور مشترک با نیوزیلند تنظیم شده است. این مقررات از طریق موارد زیر به تائید مراجع رسیده­اند:

  • تفاهم دوجانبه‌ی دولتی بین استرالیا و نیوزیلند تحت قانون شماره DoH 2014
  • تنظیم قوانین با معیار سلامت اجتماعی و توانایی مالی دو جامعه­ی استرالیا و نیوزیلند به شماره DoH 2014; FSANZ 2015a
  • انتقال و تثبیت قوانین به‌طور سلسله مراتبی از دولت تا توزیع‌کنندگان و مصرف‌کنندگان

موافقت استرالیا و نیوزیلند برای تنظیم مقررات غذایی شامل سیاست‌گذاری‌های دوطرفه بین دو دولت توسط مراجع ذی‌صلاح می­باشد که بر اساس استانداردهای دو کشور تنظیم می­گردد و در مرحله بعد باید توسط ارگان­هایی مورد نظارت قرار بگیرد که این نظارت شامل مراحل اولیه تولید و فرایندهای بعدی می­گردد.

*کدهای استاندارد غذایی استرالیا

کدهایی که برای استانداردهای غذایی تعریف می­شوند شامل استانداردهایی هستند که:

  • به تمام غذاها اعمال می­گردند (برچسب‌زنی، تاریخ زنی، محل تولید و غیره)
  • استانداردهای تولید که برای محصولات مختلف ازجمله غلات، گوشت، تخم‌مرغ و غیره متفاوت است
  • استانداردهای امنیتی شامل مواردی که می­تواند امنیت و سلامت غذایی افراد جامعه را به خطر بیندازد
  • استانداردهای اولیه تولید برای رعایت بهداشت و موارد دیگر برای غذاهای مختلف ازجمله غذاهای دریایی، گوشت، لبنیات.

 

[۱] supply chains of the agri-food sector

[۲] Quarantine Act 1908 (Cwlth)

[۳] Biosecurity Act 2015 (Cwlth)

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: