۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۵۴

کارگران، قربانی منفعت‌طلبی تامین اجتماعی

سازمان تامین اجتماعی برای درآمدزایی با «حق‌ بیمه قرارداد» بر تولید فشار می‌آورد. از طرف دیگر کیفیت کم خدمات درمانی باعث شده عملا بیمه‌ تامین اجتماعی کارایی نداشته باشد. این یعنی بازی دو سرباخت برای کارگران.

به گزارش عیارآنلاین،همواره کارگران یکی از ارکان ی نیزبرای یک جامعه زمانی محقق می‌شود که  افرادی طرح‌ها و ایده‌ها را اجرایی نمایند . این مسئولیت مهم و تاثیرگذار را کارگران آن جامعه به دوش می‌کشند. در واقع کارگران در جامعه عهده‌دار نقشی مهم ولی مغفول هستند. شعار«حمایت از کارگر» همیشه بهترین گزینه برای مسئولین جهت جلب رضایت این قشر تاثیرگذار در جامعه بوده است. اما این شعار اکثر مواقع رنگ عمل را به خود ندیده و حقوق بدیهی کارگران ضایع شده است. سازمان تامین اجتماعی به عنوان نهادی که وظیفه حمایت از کارگر را برعهده دارد، با دریافت حق بیمه قراداد به تنهایی بیش‌ترین نقش را در تضییع حقوق کارگران داشته است. در قبال دریافت حق بیمه نیز خدمات درخوری را به کارگران ارائه نمی‌دهد.

انحصار تامین اجتماعی، گلوگاه مشکلات

انحصار سازمان تامین اجتماعی اصلی‌ترین علت وضع نابه‌سامان کارگران است. به این ترتیب که در سازمان، بخش‌نامه‌ها حرف اول را می‌زنند و به قوانین اهمیت داده نمی‌شود. این بخش‌نامه‌ها نیز توسط مدیران سازمان ارائه می‌شود. درنتیجه دارای محوریت واحدی نبوده وگاها متناقض نیز هستند. ارائه بخش‌نامه‌های مختلف و متفاوت موجب ایجاد پیچیدگی در فهم عملکرد سازمان شده و اثرات منفی آن گریبان کارگران را گرفته است. حق بیمه قرارداد و کیفیت پایین خدمات ارائه شده نمونه‌هایی از اثرات منفی هستند.

حق بیمه قراداد، بزرگ‌ترین مانع تولید

پس از تصویب قانون تامین اجتماعی، این سازمان طبق تفسیر خود از این قانون، اقدام به دریافت حق بیمه قرارداد نمود. این سازوکار به گونه‌ای است که سازمان ضریبی از مبلغ کل قرارداد پروژه‌ها را به عنوان حق‌بیمه دریافت می‌کند. تعیین این ضریب نیز صرفا بنابر سلیقه کارشناسان سازمان صورت می‌گیرد که تاثیر کمبود بودجه سازمان بر میزان این ضریب مشهود است. سازمان درقبال دریافت این مبلغ کارگر جدیدی را بیمه نمی‌کند. زیرا همواره میزان حق‌بیمه قرارداد از کل مبلغ حق‌بیمه واقعی کارگران بیشتر است. در واقع حق بیمه قرارداد هزینه‌ای اضافی برای تولیدکننده و به تبع آن کارگران است. سازمان با دریافت این مبلغ نه تنها خدمات جدیدی را ارائه نمی‌دهد بلکه به عنوان سدی در برابر تولیدکننده قرار می‌گیرد و منجر به تعطیلی پروژه‌ها و بیکاری کارگران می‌شود. به بیان بهتر، سازمان با آجرکردن نان کارگران به دنبال جبران کمبود بودجه خود است.

تهدید سلامت کارگران، نتیجه کم کاری تامین اجتماعی

اخیرا کیفیت خدمات درمانی ارائه‌شده توسط سازمان به شدت کاهش یافته است. به این دلیل که سازمان مبلغ بسیارکمی از هزینه‌های درمانی را پرداخت می‌کند و مراکز درمانی وابسته به سازمان نیز متناسب با این مبلغ خدمت ارائه می‌دهند. در واقع بیمه‌شدگان سازمان که اغلب کارگران هستند، علاوه برپرداخت حق بیمه باید مابقی هزینه‌های درمان را نیز خود بپردازند. این در حالی است که سازمان موظف است در قبال دریافت حق بیمه خدمات مطلوبی را به افراد تحت پوشش خود ارائه دهد.

راهکار مشکلات کارگران

یکی از راهکارها برای حل مشکلات موجود، حذف مدیریت دولتی این سازمان است. به گونه‌ای که  کارفرماها یا نمایندگان بخش خصوصی که بیشترین سهم را درپرداختی‌های تامین اجتماعی دارند، باید به عنوان هیئت امنا در تصمیم‌گیری‌های سازمان نقش داشته باشند. به بیانی دیگر، بودجه سازمان نباید در قالب صندوق‌های بازنشستگی و شرکت‌های سرمایه‌گذاری  همچون شستا هدر برود. در واقع با دخالت کارفرماها حقوق بیمه‌شدگان ضایع نمی‌شود. راهکار دیگر، حذف حق بیمه قرارداد است. زیرا این مبلغ اضافی، بزرگترین مانع پیش روی تولید و تولیدکننده است.

با توجه به مطالب مذکور، انتظار می‌رود سازمان تامین اجتماعی جهت حل مشکلات موجود و بهبود وضعیت کارگران اقدامات موثری را انجام دهد. این اقدامات شامل حذف مدیریت دولتی و حق بیمه قرارداد است. در واقع امید است سازمان به جای جبران کمبود بودجه خود از طریق دریافت حق بیمه قرارداد، به دنبال جبران کم‌کاری‌های خود باشد و حقوق کارگران را بر منافع ذی‌نفعان ترجیح دهد.

 

 

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: