بررسی الگوی مالزی در ساماندهی برنامه اقامتی و مهاجرتی در استرالیا

قوانین اعطای تابعیت یا اجازه اقامت در کشورهای مختلف دنیا، متفاوت است

به گزارش عیارآنلاین، قوانین اعطای تابعیت یا اجازه اقامت در کشورهای مختلف دنیا، متفاوت است. در اکثر کشورها مهاجران یا به صورت موقت اجازه‌ی اقامت دارند یا تابعیت کشور جدید را کسب کرده‌اند و شهروند آن کشور محسوب می‌شوند. اکثر مهاجران در کشورهای مختلف به صورت موقت اجازه‌ی اقامت دارند و درصد کمی به مرحله‌ی دریافت تابعیت می‌رسند. در اکثر کشورها مهاجران یا به صورت موقت اجازه‌ی اقامت دارند یا تابعیت کشور جدید را کسب کرده‌اند و شهروند آن کشور محسوب می‌شوند. اکثر مهاجران در کشورهای مختلف به صورت موقت اجازه‌ی اقامت دارند و درصد کمی به مرحله‌ی دریافت تابعیت می‌رسند. در ناحیه‌ی آسیا و اقیانوسیه، سه کشور استرالیا، نیوزلند و سنگاپور هستند که به مهاجران، امکان اقامت دائم اعطا می‌کنند. اقامت دائم نوعی از اقامت برای مهاجران است که بین اقامت موقت و اعطای تابعیت و حق شهروندی قرار می‌گیرد. این نوشتار به سیاست‌های اقامت دائم در کشور استرالیا خواهد پرداخت.

افراد متولد خارج ۲۷.۷ درصد از جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند. (جدول بالا) از سپتامبر ۲۰۰۵ جمعیت خالص مهاجران در استرالیا روندی صعودی داشته. به طوری که در سال ۲۰۱۳ حدود ۶۰ درصد از افزایش جمعیت در استرالیا به خاطر پذیرش جمعیت مهاجر و ۴۰ درصد به خاطر زاد و ولد شهروندان بود.

استرالیا با طراحی سیستم های مهاجرت پذیری ۳ برنامه‌ی اصلی را برای امکان اقامت دائم برای مهاجران اجرایی کرد: برنامه‌ی مهاجرت[۱]،‌ برنامه‌ی بشردوستانه[۲] و برنامه‌ی سرمایه گذاری و نوآوری تجاری[۳]. علاوه بر این ۳ برنامه توافق سفر Trans-Tasman[۴] با کشور نیوزیلند این امکان را ایجاد کرد که شهروندان نیوزلندی به راحتی و بدون بوروکراسی‌های رایج به استرالیا رفت و آمد کنند و بتوانند در استرالیا زندگی و کار کنند.

برنامه‌ی مهاجرت طی سال مالی ۲۰۱۲-۲۰۱۳ حدود ۱۹۰،۰۰۰ مهاجر را برای اقامت دائم در استرالیا جذب کرد. دو سوم از این تعداد یعنی ۱۲۸،۱۷۳ نفر از طریق «جریان مهارت»[۵] در استرالیا اجازه‌ی اقامت دائم گرفتند. مهاجرانی که دارای سطح مهارتی بالاتر از متوسط هستند. ۶۰،۱۸۵ نفر از طریق «جریان خانوادگی»[۶] موفق به کسب اجازه‌ی اقامت دائم در استرالیا شدند. مهاجرانی از بستگان خانواده‌های غیراسترالیایی شهروند استرالیا بودند و ۸۴۲ نفر نیز تحت عنوان «قابلیت‌های خاص» وارد استرالیا شدند.

جریان مهارت بیشترین تعداد مهاجر را از سال ۱۹۹۷-۱۹۹۸ برای استرالیا فراهم کرده است. طی سال ۲۰۱۲-۲۰۱۳ افراد هندی (۴۰،۰۵۱ نفر)،‌ چینی (۲۷،۳۳۴ نفر) و اهالی بریتانیا و ایرلند شمالی (۲۱۷۱۱) نفر بیشترین اجازه‌ی اقامت دائم در استرالیا را دریافت کردند. بیشترین تعداد ورودی‌ها به خاک استرالیا در این سال از نیوزلند آمدند. تحت توافق سفر Trans-Tasman 41230 نیوزلندی وارد خاک استرالیا شدند و ۲۵۹۹ نفر از آن‌ها اجازه‌ی اقامت دائم گرفتند.

برنامه‌ی سرمایه گذاری و نوآوری تجاری در جولای سال ۲۰۱۲ معرفی شد. کسانی که حداقل ۵ میلیون دلار در خاک استرالیا سرمایه گذاری کنند می‌توانند به صورت دائم مقیم استرالیا شوند. البته این عدد در سال

در سال ۲۰۱۲-۲۰۱۳ استرالیا تحت برنامه‌ی بشردوستانه‌ی خودش ۲۰۰۱۹ اجازه‌ی اقامت دائم صادر کرد. ۶۲.۵ درصد ازین جوازها برای افراد با ویزای فراساحلی[۷] صادر شد و فقط ۳۷.۵ درصد از آن افراد با ویزای ساحلی[۸] بود.

سیاست های مهاجرتی ایران؛ همچنان بدون پیشرفت

حضور ايران به عنوان يك كشور باثبات در منطقه اي پرتنش و مستعد بروز بحران هاي متعدد، سبب شده تا مهاجرت به ايران همواره به عنوان يكي از گزينه هاي مطرح براي مردم برخي كشورهاي همسايه باشد. همچنين اشتراكات فرهنگي و مذهبي مردمان اين كشورها با جامعه ي ايراني، انگيزه مضاعفي براي مهاجرت به ايران پديد آورده است. شرايط نامساعد زندگي و وقوع جنگ در كشورهاي افغانستان، عراق، سوريه و… از يكسو و اشتراكات مذهبي، فرهنگي و نزديكي جغرافيايي از سوي ديگر سبب شده است تا كشور ايران در دوره هاي متعددي پذيراي موج گسترده اي از مهاجرت اتباع اين كشورها باشد. با اين وجود، سياست هاي مهاجرتي ايران در زمينه اقامت و اعطاي حقوق شهروندي براي آن ها، پيشرفت خاصي نكرده است.

سياست هايي كه هيچ گاه رويكردي فرصتي در مسير توسعه كشور به مقوله ي مهاجرت نداشته و با اعمال محدوديت هاي گسترده، سبب شده است تا عملا مهاجرت به ايران به جاي آن كه به صورت روياي شيريني در اذهان اتباع كشورهاي همسايه ترويج شود به صورت «كابوس ايراني» تبليغ شده است. به دليل فقدان سياست هاي مهاجرتي منسجم, يك بازي كاملا باخت-باخت براي كشور شكل گرفته است. ايران از سويي به دليل پذيرش مهاجران متقبل هزينه هاي مختلف مي شود و از سوي ديگر به دليل عدم مديريت آن بهره اي از منافع اين پديده به دست نمي آورد.

به عنوان مثال، مطابق «قانون تشویق و حمایت از سرمایه گذاری خارجی»، اتباع خارجی در حالی در ایران میتوانند سرمایه گذاری کنند که اولا هیچ برنامه و قانون شفافی در مورد وضعیت اقامت و میزان برخورداری از حقوق شهروندی در مورد آنها وجود نداشته و ثانیا حق هیچ گونه مالکیت اموالشان را نیز ندارد. این یعنی اتباع خارجی حتی نمی‌توانند یک عدد سیمکارت نام خود ثبت کنند.

*حمیدرضا رضایی

[۱] Migration program

[۲] humanitarian programme

[۳] the business innovation and investment programme

[۴] the Trans-Tasman Travel Arrangement

[۵] skill stream

[۶] family stream

[۷] offshore resettlement: نوعی از ویزای استرالیایی که برای اقامت افراد باید حتماً از خارج از استرالیا درخواست بدهند و هنگام اعطای ویزا هم باید خارج از خاک استرالیا حضور داشته باشند.

[۸] onshore resettlement: نوعی از ویزای استرالیایی که افراد برای اقامت حتماً باید از داخل خاک استرالیا درخواست بدهند و هنگام اعطای ویزای اقامت هم باید حتماً در استرالیا اقامت موقت داشته باشند.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: