کم‌کاری دستگاه دیپلماسی در اتصال ریلی ایران و عراق

یکی از پروژه‌های زیرساختی رهاشده طی سال‌های اخیر، پروژه احداث شبکه ریلی ایران و عراق است. از مرز شلمچه تا شهر بصره واقع در کشور عراق، تنها به احداث ۳۲ کیلومتر خط ریلی نیاز است تا میلیون‌ها تن تجارت بین دو کشور بتواند سوار بر این وسیله نقلیه ایمن و ارزان شده و در سایه این اتفاق، مزیت‌های ایران برای حضور در بازار گسترده عراق توسعه یابد.

به گزارش عیارآنلاین، یکی از پروژه‌های زیرساختی رهاشده طی سال‌های اخیر، پروژه احداث شبکه ریلی ایران و عراق است. از مرز شلمچه تا شهر بصره واقع در کشور عراق، تنها به احداث ۳۲ کیلومتر خط ریلی نیاز است تا میلیون‌ها تن تجارت بین دو کشور بتواند سوار بر این وسیله نقلیه ایمن و ارزان شده و در سایه این اتفاق، مزیت‌های ایران برای حضور در بازار گسترده عراق توسعه یابد.

مقامات عراقی بر خلاف اعلام آمادگی قبلی خود برای انجام پروژه، در آخرین اظهارات خود عنوان کرده‌اند به دلیل شرایط اقتصادی سخت خود، توان پرداخت چنین هزینه‌ای را ندارند و پیشنهادشان قبول این پروژه از سمت ایران بود. طرف ایرانی در مقابل پیشنهاد جدید نیز اعلام آمادگی کرد اما در ادامه به دلیل آنچه عدم همکاری کافی طرف عراقی عنوان شد، پروژه برای حدود دو سال رها شد. اما این پروژه چه میزان هزینه دارد؟

عباس آخوندی وزیر پیشین راه و شهرسازی، اوایل سال گذشته در دیدار با همتای عراقی خود اعلام کرد این اتصال نیازمند هزینه‌ای معادل ۵۰ میلیون دلار است. اجازه بدهید تصور کنیم این محاسبه کمی خوش‌بینانه و دست پایین است، هزینه پروژه را ۱۰۰ میلیون دلار در نظر می‌گیریم.

کشور عراق بعد از عربستان، دومین تولیدکننده بزرگ نفت در اوپک محسوب می‌شود و تولید آن به روزانه حدود ۴،۶ میلیون بشکه می‌رسد. قیمت جهانی نفت نیز تا چند روز پیش حدود ۸۰ دلار بود که در اثر افزایش عرضه و همچنین کاهش رشد تقاضای جهانی از یک‌سو و اعمال معافیت برای هشت کشور خریدار نفت و گاز ایران، روند کاهشی به خود گرفت و در حال حاضر به حدود ۷۲ دلار در هر بشکه رسیده است. با این حساب درآمد روزانه عراق چه میزان است؟

درآمد این کشور از محل فروش ۴،۶ میلیون بشکه نفت ۷۲ دلاری، معادل ۳۳۱ میلیون دلار در روز است. این یعنی هزینه کل پروژه اتصال ریلی دو کشور معادل درآمد حدود ۷ ساعت فروش نفت دو کشور است.

معاون فنی و زیربنایی راه‌آهن چندی پیش ضمن گلایه‌مندی از همکاری ناکافی عراقی‌ها برای این پروژه، اعلام کرد یکی از مشکلات این است که طرف عراقی به ما قول داده بود امنیت مسیر را تضمین کند، اما در عمل همکاری خاصی از سوی آن‌ها احساس نشد. این مسئله و سایر مسائل حاشیه‌ای دیگر نیازمند ورود جدی دستگاه دیپلماسی کشور است.

کشور عراق بخش عمده‌ای از درآمد ۱۲۰ میلیارد دلاری خود را صرف واردات می‌کند. اگر دولتمردان عراقی نگاه کوتاه‌مدت و صرفاً اقتصادی داشته باشند، طبیعتاً تفاوت خاصی بین واردات از ایران یا دیگر کشورها قائل نخواهند شد، بنابراین پروژه بسیار خرد اتصال ریلی دو کشور را هم در اولویت خود قرار نخواهند داد. در چنین شرایطی طی چند سال اخیر، کشورهای ترکیه و چین در زمینه صادرات به عراق، فاصله خود را با کشور ما زیاد کرده‌اند. در این شرایط جای سؤال است که دستگاه دیپلماسی کشور چرا تاکنون برای حل این مسئله که ابداً ابعاد پیچیده و بزرگی ندارد اقدام قابل‌توجهی نداشته است.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: