کارشناس حوزه نفت و گاز در گفتگو با عیارآنلاین مطرح کرد:

عرضه پایدار نفت به بخش خصوصی، شرط موفقیت بورس نفت

محمدصادق کریمی با اشاره به ظرفیت بالای بورس برای ایجاد تجارت نفت در کشور گفت: ظرف چند سال آینده ما می توانیم بخش مهمی از صادرات نفت را از مسیر بورس انجام دهیم که این مهم شروطی را در بردارد که باید مورد توجه قرار گیرد و مهمترین آن دراز مدت، پایدار بودن و ثابت بودن عرضه نفت خام در بورس است.

به گزارش عیارآنلاین، رویترز مدعی شد صادرات نفت خام ایران در هفته اول اکتبر تا ۱.۱ میلیون بشکه در روز سقوط کرده است این در حالی است که ما هنوز تا آغاز تحریم ها علیه ایران فاصله داریم. ایران پیش از تحریم ها ۲.۵ میلیون بشکه در روز نفت و میعانات گازی صادر می کرد. یکی از راهکارهای موجود برای مقابله با تحریم‌های نفتی و جلوگیری از افت میزان صادارت نفت کشور، عرضه نفت در بورس است که طبق اطلاعیه شرکت ملی نفت، عرضه نخستین محموله نفت خام سبک در رینگ بین‌الملل بورس انرژی در ششم آبان‌ماه صورت می‌گیرد.

در این راستا محمدصادق کریمی، کارشناس حوزه نفت و گاز در گفتگو با پایگاه خبری تحلیلی عیارآنلاین ، با اشاره به لزوم تسهیل شرایط در تعیین قیمت پایه برای بخش خصوصی گفت: وقتی شما مقوله ای را می‌خواهید گسترده کنید، یکی از مهمترین مسائل همان بحث قیمت پایه است. در بورس کار به این شکل است که یک قیمت پایه می‌گذارند اگر مشتری پیدا شد و گفت قیمت پایه را قبول می‌کنم، قیمت از آن آغاز می‌شود. در دفعه‌های قبل نکته مهمش این بود که شما شرایطی بگذارید و قیمت پایه باید متناسب با اون شرایط باشد. برای مثال وقتی شرط گذاشته می‌شود که باید ۸۰ درصد معامله در بورس نقدی باشد باید قیمت پایه هم متناسب با این شرط باشد.

وی در ادامه توضیح داد: اگر کسی جنسش روی دستش مانده باشد اگر منطقی فکر کند باید قیمت را پایین بیاورد. بحث ارزان فروختن نیست. این قیمت یک نفت تحریم شده، یک نفت ریسک داراست. چنین نفتی قیمتش پایین می‌آید. بنابراین اگر شرکت نفت اراده اش این باشد که کار انجام بشود، این اختیار را دارد قیمت را تا جایی که معامله انجام شود پایین بیاورد. در بورس بهترین سازوکاری که شما میتوانی از ماکزیمم شدن قیمت نفت مطمئن شود، تداوم عرضه است. بخش خصوصی باید روابط خود را فعال کند، مشتری پیدا کند و اگر فقط یک یا دو هفته عرضه شود این بخش نمی تواند روی آن حساب باز کند. لذا باید یکی دو سال این فرایند طی شود تا کسب و کارها براساس آن، شکل بگیرند.

کریمی به بیان تفاوت‌های قیمت پایه و قیمت معامله پرداخت و گفت: سازوکار بورس به این صورت است که شما قیمت پایه را تعیین می کنید. قیمت پایه با قیمت معامله فرق دارد. اینها دو چیز هستند. قیمت پایه، قیمتی است که فروشنده اعلام می کند ولی روی این قیمت هر چقدر هم پایین باشد رقابت شکل می‌گیرد. رقابت یعنی چه؛ یعنی یک عده خریدار قیمت پایه را قبول میکنند و بعد معامله وارد فاز رقابت می شود. کسانی که قیمت پایه را قبول کردند باید قیمتهای جدید پیشنهاد بدهند و آخرین کسی که باید تعیین قیمت کند مامور است. بنابراین اگر رانتی باشد یا اختلاف ارز معنایی، داشته باشد رقابت برای بخش خصوصی از بین میرود.

این کارشناس حوزه نفت و گاز با اشاره به فواید راه‌اندازی معاملات در قالب حواله‌های نفتی گفت: اگر آپشنی را به مصوبه کنونی تسویه نفت اضافه کنیم، یکی دو تا از مسائل ما را حل خواهد کرد و آن هم امکان معامله ثانویه محموله هایی است که خریده شده؛ یعنی ما بتوانیم محموله‌هایی را که دارد عرضه می شود و حجم آن ۳۵۰۰۰ بشکه است، امکان انتقال حواله از خریدار به شخص دیگر فراهم آید دو مزیت به همراه دارد.

وی افزود: اولین فایده این است شما اگر می توانید حجم هر حواله یا هر لات را (به اصطلاح که اینگونه در بورس تعریف می کنند) کوچک کنید امکان اینکه بتوانید کل حواله را نقد تحویل بگیرید افزایش پیدا می کند. در نتیجه در صورت امکان جابه‌جایی، شما مثلا هزارنفر متقاضی دارید که هر کدام یک لات هزاربشکه ای از شما می‌خواهند. حالا فرض کنید یک نفر از آنها هم صادرکننده نفت نیستند و فقط متوجه شده اند در این معامله سود هست. لذا ۱۰۰۰ بشکه نفت خریدند.

کریمی در ادامه اظهار داشت: در اینجا شخصی که واقعا صادرکننده نفت است می تواند با اینها وارد تعامل بشود. یعنی بگوید من قراردادها و حواله هایتان را جمع میکنم، نفت را صادر میکنم و پول آن که آمد به شما میدهم. با این حرکت چه اتفاقی می افتد؟ اگر شما کل آن ۵۰۰هزار بشکه را در قالب یک محموله بخواهید بفروشید، اتفاقی که رخ می دهد این است که خریدار با یک بدنه دولتی مواجه است. اما اگر شرکت نفت آن ۵۰۰ هزار شبکه را به افراد مختلف فروخت و پولش را گرفت و رفت کنار، حالا شما با ۵۰۰ نفر خریدار روبرو هستید. رابطه اینجا دیگر بیزینس در بیزینس است. یعنی کسب و کارها می توانند باهم تعادل داشته باشند.

این کارشناس حوزه نفت و گاز همچنین خاطرنشان کرد: دومین مزیت این است که اگر شما بتوانید به صورت حواله قابل انتقال کارتان را انجام بدهید مساله شناسایی شدن را حل کرده اید. یعنی حتی اگر شائبه ای وجود داشته باشد یک عده ای هستند اطلاعات و آمار را می دهند که آمریکا متوجه خریدارها بشود، شما با تقسیم عرضه نفت به حواله های کوچک، دارید دست را زیاد می کنید و این امکان را به وجود می آورید که به صورت پوششی خریدوفروش انجام شود.

وی با اشاره با ظرفیت بالقوه بورس برای ایجاد تجارت نفت گفت: ظرف چند سال آینده ما می توانیم بخش مهمی از صادرات نفت را از مسیر بورس انجام دهیم که این مهم شروطی را در بردارد که باید مورد توجه قرار گیرد و مهمترین آن دراز مدت، پایدار بودن و ثابت بودن عرضه نفت خام در بورس است. اگر قرار باشد ما فقط برای چند هفته نفت در بورس عرضه کنیم و بعد رها کنیم، آن چیزی که انتظار داریم شکل نمیگیرد و به فروش نفت خام کمکی نخواهد کرد. پس باید به صورت پایدار نفت عرضه شود و کسب وکارها ببینند که در اینجا نفتی وجود دارد و می توانند از آنجا نفت تهیه کنند تا بعد بروند شبکه ایجاد کنند.

کریمی در پایان اظهار داشت: نکته دیگر این است که ما از میعانات گازی هم غافل هستیم. نفت خام چیزی است که ما اگر فروش نداشته باشیم از یک سری درآمدها محروم می شویم ولی میعانات نفتی را نمی توانیم تولید نکنیم. ما گاز را نیاز داریم و محصول جانبی گاز، میعانات گازی است که آن را هم از ما نمی خرند. بنابراین یکی دیگر از ویژگی هایی که باید اصلاح شود این است که در کنار نفت خام، باید میعانات گازی هم اضافه شود و به صادرات کمک کند.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: