۲۷ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۰۰:۱۵

تاسیس بیمارستان‌های طب سنتی؛ بستر قانونی برای ارائه خدمات این حوزه

وزارت طب سنتی هند دارای بیش از ۳۲۰۰ بیمارستان اختصاصی طب سنتی است. عمده خدمات طب سنتی در این بیمارستانها ارائه می شود. نظارت بر ارائه خدمات بر عهده سه وزارتخانه طب سنتی، وزارت سلامت و رفاه خانواده و وزارت تجارت و صنعت است.

به گزارش عیارآنلاین، پس از تشکیل وزارت طب سنتی در سال ۲۰۱۴ ارائه خدمات طب سنتی بر عهده بخش‌­های مختلف این وزارتخانه قرار گرفته است. این خدمات را می­توان در چهار دسته تقسیم‌­بندی کرد:

  • آموزش همگانی طب سنتی
  • ارائه خدمات بیمارستانی
  • تولید و فرآوری گیاهان دارویی
  • توریسم طبی

آموزش همگانی طب سنتی

آموزش همگانی طب سنتی به منظور اصلاح سبک زندگی در بین مردم هند و جلوگیری از آسیب­‌های سبک زندگی مدرن عمدتا توسط موسسه‌­های ملی مکاتب هفتگانه انجام می­پذیرد. از جمله اقدامات انجام گرفته در این راستا می­توان به برگزاری مراسم روز جهانی یوگا و روز ملی آیورودا، راه‌­اندازی گروه‌­های سیار درمانی، ارائه مشاوره آنلاین توسط بیمارستان­‌ها، برگزاری سمینارهای ملی و بین­المللی، برگزاری جلسات یوگا در مدارس، دانشگاه­‌ها، ادارات، بانک­‌ها و انتشار مجله، ماهنامه، بروشور اشاره کرد.

ارائه خدمات بیمارستانی

خدمات بیمارستانی بخش اصلی خدمات طب سنتی است که در بیمارستان­‌های اختصاصی طب سنتی انجام می‌­شود. وزارت طب سنتی هند دارای بیش از ۳۲۰۰ بیمارستان در سراسر هند است (جدول۱) که ۹% کل بیمارستان­های هند را تشکیل می­دهد. مراکز ارائه خدمات طب سنتی در مناطق روستایی[۱] همچون خانه­‌های بهداشت مناطق روستایی هستند که به ارائه خدمات طب سنتی می­‌پردازند.

خدمات بیمارستانی بصورت کلی به دو دسته خدمات حفظ صحت و خدمات تشخیصی-درمانی تقسیم می­‌شوند. یک بیمارستان طب سنتی، به عنوان مثال بیمارستان طب سنتی راجاستان، از بخش­های زیر تشکیل شده است: بخش پانچکارما، بخش یوگا و طبیعت درمانی، کلینیک آلرژی، کلینیک دیابت، بخش سلامت ذهنی کودک، بخش دندان پزشکی، بخش فیزیوتراپی و توانبخشی، آزمایشگاه مرکزی. فرایند تشخیص بیماری در این بیمارستان­‌ها با استفاده توام از روش‌­های تشخیصی طب سنتی (مانند گرفتن نبض، بررسی رنگ چهره و…) و پزشکی مدرن (مانند ام.آر.آی، اشعه ایکس، اودیومتری و…) انجام می­‌شود اما فرایندهای درمانی اختصاص به طب سنتی دارد.

تولید و فرآوری گیاهان دارویی

تولید و فرآوری گیاهان دارویی توسط هیات ملی گیاهان دارویی[۲] و شرکت‌­های زیر نظر آن انجام می­‌شود. هیات ملی گیاهان دارویی زیر نظر وزارت طب سنتی هند، عالی­ترین نهاد تصمیم­گیر و سیاست­گذار در بخش گیاهان دارویی است. وظیفه این هیات سیاست­‌گذاری در حوزه حفاظت، کشت، جمع‌­آوری، فرآوری و فروش گیاهان دارویی و داروهای گیاهی در کنار اقدامات پژوهشی است. تولید فرآورده­های گیاهی بر عهده شرکت­های تولیدی است که از جمله مهمترین آن­ها می­توان به شرکت فارموکوپی طب سنتی هند[۳] اشاره کرد.

در کنار هیات ملی گیاهان دارویی، کمیسیون فارماکوپی طب سنتی هند و هومیوپاتی[۴] نیز وظیفه انتشار و بازبینی فارماکوپی مکاتب هفتگانه طب سنتی هند در بازه­های زمانی مشخص را بر عهده دارد. فروش داروهای گیاهی عمدتا در داروخانه­های عمومی و داروخانه­های آیورودا انجام می­شود. داروهای ساده مانند مفردات در داروخانه­های عمومی نیز به فروش می­رسند. داروهایی که بصورت تخصصی در طب سنتی تهیه شده­اند در داروخانه­های آیورودا که مختص داروهای طب سنتی هستند، به فروش می­رسند.

توریسم طبی

هند از نظر جذب توریسم سلامت از کشورهای پیشرو محسوب می­شود. درآمد سالانه این کشور از توریسم طبی در سال ۲۰۱۵ حدود ۳میلیارد دلار بوده است. وجود دهکده­های سلامت که در آن توریست­ها می­توانند با هزینه پایین خدمات طب سنتی هند دریافت کنند مهمترین عامل جذب توریست در این کشور بوده است. دهکده­های سلامت در مکان­هایی خوش آب­وهوا واقع شده­اند و سبک زندگی سنتی و خدمات آیورودا در آنها ترویج می­شود. افراد می­توانند در دوره­های ۱۰ روزه تا ۶ ماهه در این دهکده­ها اقامت کرده و به تجدید قوای روحی و روانی بپردازند.

ارزیابی خدمات طب سنتی

ارزیابی خدمات طب سنتی در هند بر عهده سه وزارتخانه طب سنتی، وزارت سلامت و رفاه خانواده و وزارت تجارت و صنعت است (شکل۲). ارزیابی خدمات بیمارستانی بر عهده هیات ملی اعتبارسنجی بیمارستان­ها و مراکز ارائه خدمات بهداشتی[۵] و همچنین شورای مرکزی طب سنتی هند[۶] است؛ درحالیکه ارزیابی خدمات دارویی بر عهده واحد کنترل کیفیت دارو[۷] و سازمان مرکزی کنترل استاندارد دارو[۸] است.

هیات ملی اعتبارسنجی بیمارستان­ها و ارائه­دهندگان خدمات سلامت یکی از واحدهای اصلی “شورای کنترل کیفیت هند”[۹] است که برای اعتبارسنجی کلیه مراکز ارائه­دهنده خدمات سلامت در سال ۲۰۰۶ تاسیس شده است. اعتبارسنجی مراکز بر اساس استانداردهای منتشر شده توسط این هیئت انجام می­شود. شورای مرکزی طب سنتی هند در کنار وظیفه سیاست­گذاری حوزه آموزش (که در یادداشت پیشین به آن اشاره شد) به ارزیابی خدمات بیمارستان­هایی که در مراکز آموزشی قرار دارند، می­پردازد.

وزارت طب سنتی هند دارای واحد کنترل دارو برای کنترل کیفیت داروهای تولیدی در مکاتب هفتگانه طب سنتی است. کنترل کیفیت دارو بر اساس “قانون داروها و مواد بهداشتی، سال ۱۹۴۰” انجام می­گیرد. علاوه بر آن سازمان مرکزی کنترل استاندارد دارو زیر نظر وزارت سلامت و رفاه خانواده مسئول نظارت بر استاندارد دارو، مواد بهداشتی و تجهیزات پزشکی است. نقش این سازمان همانند نقش سازمان FDA آمریکا و EMA اتحادیه اروپا است.

پیوست:


[۱] Dispensaries

[۲] National Medicinal Plant Board

[۳] Indian Medicines Pharmaceutical Corporation Ltd.

[۴] Pharmacopoeia Commission for Indian Medicine & Homoeopathy

[۵] National Accreditation Board for Hospitals & Healthcare Providers

[۶] Central Council of Indian Medicine

[۷] Drug Control Cell

[۸] Central Drugs Standard Control Organization

[۹] Quality Council of India

برچسب‌ها:

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: