۳ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۰۶
عضو کمیسیون انرژی مجلس در گفتگو با عیارآنلاین:

با اجرای تحریم‌ها، کاهش صادرات نفت ایران قطعی است/ در زمان تحریم به هر طریق ممکن باید نفت را بفروشیم

بختیار با اشاره به ضرورت اتخاذ تدابیر لازم برای مقابله با تحریم فروش نفت گفت: کشورها و شرکت‌های اروپایی بین ایران و آمریکا، حتما آمریکا را انتخاب خواهند کرد. به هر حال با توجه به حجم تجارت آنها با آمریکا و اشتراکات سیاسی و اقداماتی که آمریکا در برابر شرک‌هایشان می‌تواند انجام دهد، حتماً خرید خود را از ما کاهش می‌دهند.

به گزارش عیارآنلاین، موضوع خروج آمریکا از برجام و مسئله چگونگی مقابله با تحریم های پیش رو، از جمله مهمترین مسائل کنونی اقتصاد کشور است که متاسفانه کمتر به آن پرداخته شده است. تجربه تحریم سالهای آغازین دهه ۹۰ نشان داد که از میان تمام حوزه های تحریمی، مسئله فروش نفت، یکی از مهمترین چالش‌های پیش روی کشور در زمان تحریم خواهد بود. در همین راستا عیارآنلاین در مصاحبه‌ای با یکی از اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، نظرات وی را در این باره جویا شده است.

علی بختیار، عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی با اشاره به وضعیت فروش نفت ایران در زمان تحریم‌ها گفت: پیش از آغاز تحریم‌های هسته‌ای، ایران ۴ میلیون و ۱۵۰ هزار بشکه تولید و چیزی حدود ۲ میلیون بشکه صادرات نفت داشت. پس از آغاز تحریم‌ها، کاهش تولید را به صورت تکلیفی انجام دادیم چون صادرات ما را محدود کردند و به کشورهای خاص سطح را پایین آوردند. بنابراین کاهش صادرات نفت به خاطر تحریم بود و از آن طرف هم کاهش تکلیفی در تولید داشتیم.

عضو کمیسیون انرژی مجلس در تشریح چگونگی تاثیر تحریم‌ها بر فروش نفت ایران گفت: متأسفانه تحریم‌ها محدودیت ایجاد می‌کند. به کشورهای خریدار ما می‌گویند که فرضاً اگر ۵۰۰ هزار بشکه از نفت ایران خریداری می‌کنید، باید به نحوی آن را کاهش دهید به طوری که مثلا به ۲۰۰ هزار بشکه برسد. این توصیه‌های تحریمی را به ژاپن، چین، هندوستان و … می‌گویند. بنابراین شما می‌بینید که حدود ۱ میلیون بشکه از صادارت نفت ایران کم می‌شود. الآن هم که در صدد تحریم جدید هستند.

وی با توضیح روش مقابله ایران با تحریم در دوره گذشته و نتایج آن گفت: ما آن زمان از هر امکانمان استفاده می‌کردیم. خوشبختانه به هر حال شرکت‌هایی هم در خارج از کشور داشتیم کمک می‌کردند. هم شرکت­های خود نفتی بودند، رسمی بودند. به هر حال از هر طریق که ممکن بود تا آن­جایی که می‌توانستیم می‌فروختیم. یکی از راهها شناورها بودند، یکی از راه­ها شاید یک تخفیف کمی در دادن این نفت توسط واسطه‌هایی ما می‌توانستیم این نفت خود را بفروشیم، درآمد را کسب کنیم و بتوانیم به هر حال مایحتاج خود را خریداری کنیم. اگر الآن خدای ناکرده به آن سمت رفتیم باز باید به نظر من همان اقدامات را بکنیم.

بختیار با اشاره به معایب روش دور زدن تحریم گفت: در موضوع آسیب‌های آن روش، بالاخره در هر کاری امکان بروز اشکالات وجود دارد. وقتی که شما با مشکل مواجه شدید به طوری که اجازه خرید و فروش کالا را به شما نمی‌دهند، شما بالاخره باید زندگی خود را اداره کنید. برای این­که زندگی خود را اداره کنی از راهی که امکان دارد، تلاش کنید. مزایای آن این بود که در کشور پول آمد، تحریم­ها را دور زدیم، نگذاشتیم فشار اساسی و فلج کننده­­‌ای دولت و کشور را فلج کند و به زندگی خود در حد مقدورات ادامه دادیم و حد­اقل از پا نیفتادیم. البته امکان داشت که در این بین بالاخره بخشی از پول نفت برنگردد که چنین اتفاقی هم افتاده است. ولی اگر ضررها و محاسن را محاسبه کنیم، به هر حال این که کشور خود را اداره کرد و فلج نشد و یک اتفاقی افتاد که البته در حالت غیرتحریم هم چنین اتفاقاتی می‌افتد. بالاخره در همین کشوری که هستیم، الآن اختلاس هست، دزدی هست، همین‌ها هم هست.

عضو کمیسیون انرژی مجلس در پیش‌بینی خود از وضعیت صادرات نفت ایران پس از آغاز تحریم‌ها گفت: این احتمال بستگی به جدیت آمریکا دارد. از سوی دیگر موضوع همکاری اروپا با آمریکا یا با ما مطرح است. در دوره قبل کلاً همه با هم در تحریم ایران متحد بودند. ما را تحریم کردند و به آن شکل ادامه دادیم. الآن موضوع کمی متفاوت است. اگر اروپا با آمریکا همراهی نکند و روی موضعش بایستد، شرایط برای ما آسان‌تر است. ضمن این که حتماً باز بخشی از بازار خود را در ادامه از دست خواهیم داد؛ به دلیل این­که خیلی از کشورها این ریسک را نمی‌کنند. کشورها و شرکت‌های اروپایی بین ایران و آمریکا، حتما آمریکا را اتخاب خواهند کرد. به هر حال با توجه به حجم تجارتی که با آمریکا دارند و اشتراکات سیاسی و آن اقداماتی که آمریکا در برابر شرک‌هایشان می‌تواند انجام دهد، حتماً خرید خود را از ما کاهش می‌دهند. ولی این که به سابق برگردیم و یا بدتر شود، این را باید ببینیم که شرایط چه پیش می‌آید.

وی در تشریح راهکار کنونی برای برون رفت از افت شدید صادرات نفت گفت: به هر حال کالای خود را باید بفروشیم. حالا فروش این کالا یک وقتی که اگر به تو اجازه ندهند از هر راهی که می­توانی باید استفاده کنی. یک راهش این است که بالاخره بعضی از کشورها را قانع کنی بتوانی آن ریسک را بپذیرند بفروشی. امکان دارد با مثلاً تخفیف بر هر بشکه این کار را انجام دهی. می‌شود با شناورها برد. همه این­ها راه­هایی است که قبلاً هم تجربه کردیم و باید انجام شود. منتها برای انجام دادن آن کارها هم آدمهای خاص خودش را می‌خواهد. مدیران ریسک‌پذیری را می‌خواهد. به هر حال شاید الآن کار را آمدند انجام دادند ولی بعد که شرایط عادی برگشت یقه آن­ها را هم بگیرند. باید مدیرانی باشند که حاضر باشند برای منافع ملی خودشان را فدا کنند. به نظر من در این گروه مدیران من نمی‌بینم.

بختیار درباره پیشنهاد فروش نفت به شرکت های کوچک و حل شدن مشکل فروش نفت از این طریق گفت: این کار سخت است. وقتی که شرکت‌های بزرگ نمی‌توانند مقابل تحریم‌ها بایستند، شرکت‌های کوچک قطعا دیگر هیچ موقع این کار را نمی‌توانند بکنند.

وی درباره این که امکان شناسایی شرکت‌های کوچک برای تحریم کنندگان سخت است گفت: نه، بالاخره آن شرکت‌های کوچک می‌خواهند با نفت کشور چه کار بکنند؟ نفت شما را بیشتر پالایشگاه‌دار­ها سعی می‌کنند بخرند. در شرکت­‌های کوچک شاید این امکان را نداشته باشند. نفت ما مختص بعضی از کشورها هست چون متناسب با پالایشگاه‌های آن­ها است. به هر حال شرکت‌های کوچک تجربه آن را داریم. قبلاً هم انجام دادیم. می‌شود ولی در یک حد که نیاز ما را برطرف کند نمی‌شود روی آن حساب کرد.

بختیار درباره مسئله شفاف نبودن روش دور زدن تحریم و مشکلات ناشی از آن گفت: این­ها در شرایط عادی اتفاق می افتد. هیچ ارتباطی به تحریم نداشتند. بالاخره این وسط یا کسی خطا کرده است یا از قصد بوده است یا اشتباه کرده است بالاخره این اتفاق افتاد. این در شرایط عادی اتفاق افتاده است. بنابراین می‌شود در شرایط بحرانی این کار را کرد بدون این­که آسیبی رساند، بدون این­که خیلی فساد در آن وجود داشته باشد. می‌شود هم در شرایط عادی کاری کرد که سراپای آن فساد باشد.

بختار افزود: این بستگی به مدیرانی دارد که با چه انگیزه‌ای می‌خواهند کار کنند و همانطوری که ما به هر حال، شما دیدید ما بالاخره در جبهه‌ها چطور از جان و ناموس و همه چیز گذشتند. این­جا هم بستگی دارد. این که یک مدیر حاضر است برود کار کند، خودش را هم فدا کند، منافع ملی کشور خود را حفظ کند، درآمدی برای کشور خود بیاورد که کشور او مردم او به هر حال زانو نزنند. کسانی هستند که از این فرصت سوء استفاده می‌کنند. از این فرصت تحریم که به وجود آمد یک موقع مدیرانی دارید که دست به هیچ حرکتی نمی­زنند چون می‌خواهند به زانو درآمدن مردم تسریع پیدا کند و زودتر انجام شود. در این مورد مواردی را ما دیدیم.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: