مالیات بر افزایش قیمت زمین، راهکاری برای نجات مسکن از دام سوداگران

: مالیات بر افزایش قیمت زمین (CGT)، انگیزه تقاضاهای سرمایه‌ای در بازار مسکن را کاهش داده و نقدینگی را به سوی فعالیت‌های تولیدی هدایت می‌کند.

به گزارش عیارآنلاین، سرمایه‌گذاران برای هدایت نقدینگی‌های خود، گزینه‌های متعددی دارند که برخی از این گزینه‌ها سرمایه‌گذاری مولد و در خدمت توسعه بخش تولید بوده و برخی از این گزینه‌ها رقیب بخش تولید بوده و مولد اشتغال و ارزش افزوده نیستند. بازار زمین و مسکن شهری با توجه به غیر قابل تولید بودن زمین و ثابت بودن موجودی آن، همواره مورد استقبال بالای تقاضای سوداگرانه بوده است که منجر به افزایش قیمت زمین و به تبع آن مسکن می‌شود. از این رو عدم کنترل تقاضای سوداگرانه در بازار زمین و مسکن شهری از سوی دولت‌ها، می‌تواند سیاست‌های تأمین «مسکن متناسب با نیاز» گروه‌های هدف را تحت تأثیر قرار دهد.

مقابله با رفتار سوداگرانه در بخش مسکن از چند جهت دارای اهمیت است. جهت اول اینکه وجود بازارهای غیرمولد سبب می شود تا بخش تولید به عنوان محرک اقتصاد کشور تحت تاثیر قرار گیرد. جهت دوم تاثیرات جدی بخش مسکن با صنایع مرتبط پیشینی و پسینی خود است که رکود و رونق مسکن می تواند رکود و رونق کلان اقتصاد را در پی داشته باشد. جهت سوم این که مسکن کالای اساسی و مورد نیاز همه خانواده های کشور است و زندگی بدون آن ممکن نیست. لذا عدم تامین مسکن کافی و متناسب می تواند در زندگی خانواده ها و تشکیل خانواده های جدید از طریق ازدواج تاثیر منفی بگذارد.

برای مقابله با رفتار سوداگرانه سیاست های مختلفی پیشنهاد می شود. باید توجه داشت هر یک از این سیاست ها در برابر وجوه  مختلف موثر در بازار مسکن چه تاثیری می گذارد. سیاستی مطلوب است که تقاضاهای سرمایه ای که دنبال کسب سود سرشار و البته بدون دردسر تولید هستند را کاهش دهد و شرایط را برای مصرف کنندگان واقعی دشوار نکند. از طرفی با توجه به این که بازار مسکن با کمبود تولید و عرضه پایدار مواجه هست، سیاست پیشنهادی نباید تولید کنندگان را از حضور در این بخش منصرف سازد.

مالیات بر افزایش قیمت زمین و مسکن (CGT) یکی از این مالیات های تنظمی است. این مالیات به صورت درصدی از افزایش قیمت معاملات زمین و مسکن، در هنگام نقل و انتقال از فروشنده دریافت می شود. بسیاری از کشورهای جهان این مالیات را به اجرا درآورده‌اند. در زیر تاثیر این مالیات بر بخش های موثر بازار مسکن بررسی می شود.

  • تاثیر بر تقاضاهای سرمایه ای سوداگرانه و رانت های اطلاعاتی: این مالیات، افزایش قیمت ناشی از عوامل غیر مولد را کاهش می دهد. در صورت اجرای این مالیات خرید مسکن و احتکار آن و فروش در زمان مقتضی، سود سرشار گذشته را نخواهد داشت و بازار مسکن با عرضه قابل توجه مسکن رو به رو خواهد شد. ضمنا این مالیات مانعی بر انجام معاملات صوری و سفته بازی هایی خواهد بود که به منظور افزایش قیمت مسکن انجام می شود.

اثر دیگر این مالیات بر افزایش قیمتی است که با هزینه های بیت المال بدست می آید ولی عده ای محدودی از آن بهره بالا و تبعیض گونه می برند. برای مثال بر اثر احداث بزرگراه های جدید یا  مراکز مورد نیاز عموم مانند ایستگاه های قطار شهری، واحد های مسکونی بعضی از مناطق با افزایش قیمت رو به رو می شوند. در کنار این افزایش قیمت، رانت اطلاعاتی قبل از این تغییرات نیز دارای ارزش مالی و زمینه ساز رفتار سوداگرانه می تواند باشد. مالیات بر افزایش قیمت زمین و مسکن با این مقوله نیز مقابله می کند.

  • تاثیر بر تقاضاهای مصرفی: از طرفی دیگر از آنجایی که مسکن اول افراد شامل این مالیات نخواهد بود، تقاضای مصرفی تحت الشعاع قرار نمی گیرد. به واسطه عرضه قابل توجه مسکن، این بخش با تورم کنترل شده ای مواجه خواهد شد و فرصت برای متقاضیان واقعی ایجاد می شود تا با برنامه ریزی مناسب، صاحب مسکن مورد نیاز خود شوند.
  • تاثیر بر تولیدکنندگان مسکن: این مالیات بر سازندگان مسکن اعمال نمی شود. لذا کسانی که با نگاه سرمایه گذاری و البته به منظور تولید و کسب سود معقول وارد این بازار می شوند نیز با این مالیات دچار مشکل نخواهند شد. معمولا با توجه به واحدهای ساختمان فرصت مشخص معافیت مالیاتی به سازندگان داده می شود. مثلا برای یک مسکن ۸ واحدی چهارسال پس از اخذ پروانه ساخت، فرصت داده می شود. بنابراین تولیدکنندگان مسکن از آنجایی که سود خود را در تولید مسکن می بینند، سرعت ساخت و ساز خود را بالا می برند و عرضه مسکن نیز افزایش پیدا خواهد کرد. این موضوع سبب می شود که انگیزه برای استفاده از فناوری های ساخت نوین مسکن نیز بالا رود.

 

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: