۵ ارد ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۳۵

تکثیر بی‌هویتی با یک قانون قدیمی!

یکی از مهم‌ترین مشکلات قانون قانون تابعیت ایران، موضوع «تابعیت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان غیرایرانی» است. این قانون با موکول کردن اعطای تابعیت به این فرزندان پس از سن ۱۸ سالگی، جمعیت زیادی از کودکان در ایران را فاقد هویت می‌کند و بعد از ۱۸ سالگی هم همچنان تکلیف تابعیت آنها مشخص نیست.

به گزارش عیارآنلاین، قوانین تابعیتی ایران که در سال ۱۳۱۳ تصویب شده‌اند دارای مشکلات متعددی بوده و پاسخگوی مشکلات بیش از پنج میلیون نفر مهاجر مرتبط با کشور ایران نیست. یکی از مهم‌ترین مشکلات این قانون، موضوع «تابعیت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان غیر ایرانی» است. در سال ۱۳۸۵ قانون تعيين تكليف تابعيت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ايرانی با مردان خارجی بازنگری و ذیل قوانین مدنی تصویب شد. اما این قانون با موکول کردن اعطای تابعیت به این فرزندان پس از سن ۱۸ سالگی، نه تنها هیچ کمکی به حل این مسئله و پیامدها و آسیب‌های اجتماعی آن نکرد بلکه مشکلات را دو چندان کرد. طبق این قانون جمعیت زیادی از کودکان در ایران تا این سن، فاقد هویت بزرگ می‌شوند و شناسنامه و مدرک هویتی معتبری ندارند و بعد از ۱۸ سالگی هم همچنان تکلیف تابعیت آنها مشخص نیست.
مشکل بزرگ‌تری هم که در این مسئله وجود دارد این است که همین فرزندان بی‌هویت مجدداً تشکیل خانواده داده و فرزندان حاصل از ازدواج آنها نیز بی‌هویت محسوب شده و این چرخه بی‌هویتی به نسل‌های بعدی هم تکثیر خواهد شد. این در حالی است که طبق همین قوانین که به مواد ۹۷۶ تا ‏‏۹۹۱ قانون مدنی معروف هستند اگر مرد ایرانی در هر جای جهان با یک زن خارجی ازدواج کند فرزند حاصل از ازدواجشان ایرانی محسوب شده و می‌تواند تابعیت ایرانی برای خودش کسب کرده و از تمامی امکانات آموزشی، رفاهی و خدماتی همچون سایر ایرانیان بهره‌مند شود.
این نوع نگاه به موضوع تابعیت تنها در ۶ کشور جهان وجود دارد و مابقی کشورها از تابعیت دادن به مهاجران با انگیزه‌های بیشتری حمایت می‌کنند.
پرداختن به موضوع فرزندان مادر ایرانی از دو جهت حائز اهمیت است. اول اینکه آسیب‌های اجتماعی که در انتظار این فرزندان بی‌هویت بوده باعث افزایش احتمال رخداد جرم در آینده از سوی این افراد خواهد شد و ثانیا تبعات و تهدیدهای امنیتی زیادی نیز از این مسئله برای کشور حاصل خواهد شد.
در همین راستا عامل بی‌هویتی در شکل‌گیری جرم و جنایت در سطح جامعه نیز به ‌شدت مؤثر بوده و این افراد به دلیل نداشتن هیچ هویتی به‌ راحتی مستعد ارتکاب جرم در سطح اجتماع هستند لذا از آنجا که هیچ مدرک و ردی نیز از آنها وجود ندارد به‌ آسانی می‌توانند وارد پرونده‌های حادثه‌ساز و جرم‌خیز شوند. موارد زیر چند مورد از شایع‌ترین معضلات و آسیب‌های اجتماعی در وقوع جرائم مرتبط با افراد بی‌هویت و بی‌شناسنامه هستند که به آن‌ها‌ اشاره می‌شود:
۱- محروميت ذاتی و بزرگ شدن بااحساس غبن و استعداد بالا برای انتقام گرفتن از جامعه و ارتكاب انواع جرائم.
۲- انواع سوءاستفاده از اين افراد به دليل بی‌هويتی آنان نظیر استفاده از آنها در جرائم دزدی و فساد.
۳- عدم شناسایی دقیق و درست این افراد پس از دستگیری و یا‌ اشتباه گرفتن آن‌ها.
۴- غيرقابل پيگيری بودن اين افراد؛ مثلاً در موارد مجازات متهمین این چنینی به دلیل وجود نداشتن هیچ مدرکی که مؤید سن آنها باشد نحوه مجازات آنها بسیار سخت و پیچیده می‌شود (غيرقابل ردگيری بودن افراد در جامعه به‌ مانند وجود تعدادی خودروی بدون پلاك در سطح جاده‌ها و خيابان‌ها است. همانطور كه آن ماشين‌ها هر كاری بخواهند می‌توانند انجام دهند و غيرقابل ردگيری هستند، اين افراد نيز قابل پيگيری نيستند و برای امنيت جامعه خطر بالقوه به شمار می‌روند).
پیشنهاد می‌شود دولت با ارائه لایحه اصلاح قانون فرزندان مادر ایرانی و با در نظر گرفتن ساز وکارهای اعتبار سنجی و مشخصی به این‌اشخاص در بدو تولد شناسنامه یا حداقل یک مدرک معتبر با هویت مشخص دهد تا تکلیف نسل آینده آنها مشخص شده و یکی از مهم‌ترین آسیب‌های اجتماعی کشورمان حل شود.

منبع: کیهان

۴ دیدگاه

  1. marjani :

    واقعا پیش پا افتاده ترین حق هر انسانی داشتن هویته یعنی این حق رو دادن انقدر سخته که مخالفت میکنن اینده شخصیت یه بچه رو نابود میکنن فقط به خاطر تعصب کورکورانه

  2. زهره سادات :

    من به خاطر دخترم تا دفتر ریاست جمهوری هم رفتم حرفی رو که گفتم بود چرا ایران تو هر کشوری که جنگ میشه مردم اون کشور رو دعوت میکنه ولی حداقل حقوق انسانی رو براشون قایل نمیشه من یه مادرم که دختر ۵ ساله دارم با وجود اینکه کشورم ازدواجم رو به رسمیت شناخته اسم همسرم رو وارد شناسنامه کرده ولی من یه مادرم که اسم بچم تو شناسنامه ام نیست تا ۱۸ سالگی این خیلی دردناکه خیلی.

  3. jafariiii :

    درود
    ای کاش دادن شناسنامه در مورد تمام اتباع با هر سنی و هر شرایطی انجام میشد.
    همه کشورها حتی سختگیر ترین کشورها حد اکثر بعد از ۸ یا ۱۰ سال به مقیمان کشورشون شناسنامه میدن.
    اینجا در ایران مورد داشتیم طرف ۲۰ سال یا بیشتر تا ۳۰ ۳۵ سال اقامت داشته و آخر پیر شده به رحمت خدا رفته ولی موفق به گرفتن شناسنامه ایرانی نشده.

  4. سیده مریم محمدی :

    بلیط قطار نمی توانم‌برای پسرم و دخترم بگیرم چون کد ملی ندارم. دخترم در مدرسه اش تحقیر می شود. دز فامیل مسخره میشوم.شوهر بیچاره ام را رد مرز کردند.من بهمراه علی و زهرا دو فرزندم در منطقه گلدسته زندگی میکنیم. پسر ۹ساله ام دزر کوره ها کار میکند. باور کنید هم پسرم هم دخترم شبیه ایرانی هستن. ما البته کارمان در شبانه روز خون دل خوردن هست انگار کسی در ایران ما را نمی بیند اما من و علی و زهرا عاشق حضرت زهرا مادر سادات هستیم و به چادر خاکی او‌ خودمان را گره زده ایم…برادر شوهرم غیرقانونی بود در ایران اما داوطلبانه به عشق سیده زینب رفت سوریه مجروح شد فلج شد خانواده اش را در افغانستان شناسایی کردند و‌بیچاره شان کردند…خب این همه فداکاری و جان برکفی از افغانستانی ها میبینید ولی حاضر نیستید فرزندانشان که مادر ایرانی دارند شناسنامه بدهید؟ اصلا یارانه اش را بخدا نمی خوایم فقط این ها و مارا را از این جهنم خارج کنید…برای انقلاب اسلامی و آرمانهایش خیلی بد است این بی عدالتی این ضعیف کشی…یاد امام عزیز خمینی بخیر شاید او هم دلش برای ما بسوزد……

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: