۱۳ اسف ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۲۹

کارشکنی توتال در استفاده از توان داخلی

در آبان ماه ۹۵ قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی بین ایران و شرکت فرانسوی توتال به امضا رسید و این شرکت برخلاف قانون استفاده حداکثری از توان تولیدی کشور، اقدام به خرید لوله موردنیاز از کشورهای خارجی کرد. آن‌هم در شرایطی که لوله‌های تولیدشده در داخل از کیفیت بالایی برخوردارند.

به گزارش عیارآنلاین، پارس جنوبی بزرگ‌ترین میدان گازی جهان است که ایران و قطر به‌طور مشترک از آن برداشت می‌کنند. طی سالیان گذشته برداشت قطر از پارس جنوبی بیش از ایران بوده و همین، اهمیت تکمیل فازهای پارس جنوبی در ایران را بیش‌ازپیش مشخص می‌کند. در دولت نهم، ایران توانست ۱۰ فاز تولید گاز را در پارس جنوبی به بهره‌برداری برساند. اما در دولت دهم با اعمال تحریم‌های ظالمانه علیه ایران و خروج شرکت‌های متخصص خارجی از طرح‌های توسعه‌ای پارس جنوبی، ادامه کار به شرکت‌های داخلی فاقد صلاحیت سپرده شد و علی‌رغم سرمایه‌گذاری کلانی که انجام گرفت، هیچ فازی به بهره‌برداری عملی نرسید. با توافق برجام و برداشته شدن بخشی از تحریم‌های نفتی و بانکی، قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی بین شرکت ملی نفت ایران، CNPCI(شاخه بین‌المللی شرکت ملی نفت چین) و شرکت توتال به ترتیب به نسبت ۵۰٫۱، ۱۹.۹ و ۳۰ درصد به امضا رسید.

کارشکنی توتال در استفاده حداکثری از توان تولیدی

از محورهای مهم قرارداد با شرکت توتال، می‌توان به انتقال فناوری و استفاده از تجهیزات ساخت داخل اشاره کرد. شرکت توتال موظف به اجرای قانون «استفاده حداکثری از توان تولیدی و خدماتی در تأمین نیازهای کشور و تقویت آن در امر صادرات» مصوب ۶ شهریورماه سال ۹۱ است. به‌موجب این قرارداد، انتقال فناوری به داخل کشور در چهار سطح انجام می‌شود که یکی از آن‌ها بهره‌گیری از حداکثر توان مشاوران، سازندگان، پیمانکاران و شرکت‌های داخلی است. اما شرکت فرانسوی توتال در مقابل قانون استفاده حداکثری از توان تولیدی به‌شدت مقاومت می‌کند و عدم پذیرش لوله سازان داخلی به بهانه انفجار خط لوله در خارج و داخل کشور، ازجمله کارشکنی‌ها و مقاومت شرکت فرانسوی در مقابل این قانون است. با تأکید وزیر نفت مبنی بر ضرورت تولید لوله‌های مورداستفاده شرکت توتال در داخل کشور، این شرکت، مسائل فنی را حل‌شده دانست اما اعلام کرد واگذاری ساخت لوله در داخل موجب تأخیر ۶ ماهه در اجرای پروژه خواهد شد. ازآنجایی‌که شرکت توتال از ابتدا نسبت به دعوت شرکت‌های ایرانی کوتاهی نموده است، به نظر می‌رسد مباحث فنی و تأخیر، پایه و اساسی نداشته و لازم است با تمهیداتی، شرکت مذکور را مکلف به استفاده از توانمندی‌های داخلی کرد.

بی‌توجهی توتال به لوله‌های باکیفیت داخلی

توتال در حالی اقدام به واردات لوله از آلمان و دیگر کشورها نموده که شرکت‌های لوله‌سازی داخلی، در حال ساخت لوله‌هایی باکیفیت بالا و مطابق با استانداردهای جهانی هستند. ازجمله این شرکت‌ها می‌توان به شرکت لوله‌سازی اهواز، ماهشهر سدید و صفا اشاره کرد. به گفته = کاوه، دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران ۹۶، این سه شرکت از به‌روزترین کارخانه‌های لوله‌سازی دنیا بوده و دارای توانایی تولید لوله‌های باکیفیت، جهت استفاده در محیط‌های شیرین و ترش (زیردریا) می‌باشند. به اعتقاد کاوه، شرکت توتال توان ساخت داخلی ایران را به‌درستی نشناخته است. این شرکت به‌صورت سرسری و فقط با بازدیدی کوتاه‌مدت، شرکت‌های ایرانی سازنده تجهیزات نفتی را ارزیابی نموده و به همین دلیل به خرید لوله‌های خارجی روی آورده است.

همان‌طور که اشاره شد دو کشور ایران و قطر به‌طور مشترک از میدان گازی پارس جنوبی برداشت می‌کنند. شرکت توتال نیز علاوه بر اجرای طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی ایران، در قطر هم چندین طرح و پروژه گازی و نفتی را در دست اجرا دارد و بی‌شک اقدامات و تصمیم‌گیری‌های توتال در پارس جنوبی ایران، در جهت تأمین منافع این شرکت در کل منطقه ازجمله قطر خواهد بود. بنابراین لازم است مسئولین محترم بیش‌ازپیش نسبت به کارشکنی‌های این شرکت عکس‌العمل نشان داده و با در نظر گرفتن تمهیداتی، استفاده حداکثری از توان تولیدی کشور در این پروژه را تحقق بخشند. همچنین می‌توان با تجهیز شرکت‌های داخلی به فناوری و دانش روز دنیا، توسعه میادین گازی را به این شرکت‌ها واگذار کرد تا ضمن ایجاد اشتغال، از هدر رفت منابع ارزی کشور جلوگیری گردد.

برچسب‌ها:

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: