۹ اسف ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۵۷

مشکلات زنان سرپرست خانوار دور از چشمان دولتمردان

برخلاف تأکید بند «ت» ماده ۲ و ۸۰ قانون برنامه ششم توسعه مبنی بر تهیه و اجرای کامل طرح جامع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و همچنین توانمندسازی محرومان و فقرا جامعه با اولویت زنان سرپرست خانواده، تاکنون اقدامی جدی در این زمینه‌ صورت نگرفته است.

به گزارش عیارآنلاین، بر اساس آمارهای ارائه‌شده توسط معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور، حدود ۳ میلیون از سرپرستان خانوارها در کشور را زنان تشکیل می‌دهند. با توجه به جمعیت ۳ میلیون نفری زنان سرپرست خانوار و درنظرگرفتن اعضای خانواده آن‌ها، اهمیت پرداختن به موضوع ضرورت توانمندسازی این قشر از جامعه و همچنین تسریع در برخورداری آن‌ها از بیمه‌های اجتماعی را دوچندان می‌کند.

زنان سرپرست خانوار جزء اقشار آسیب‌پذیر جوامع به شمار می‌روند که به دلایل مختلفی ازجمله طلاق، فوت همسر، ازکارافتادگی همسر، مفقودالاثر شدن همسر و… سرپرستی خانواده را برعهده‌گرفته‌اند و علاوه بر نقش مادری باید نقش سنگین پدری را نیز ایفا کنند و در کنار تربیت کودکان باید به فکر کسب حلال برای خانواده نیز باشند.

مهم‌ترین دغدغه زنان سرپرست خانوار تأمین هزینه‌های سنگین زندگی هست که تمرکز بر روی این موضوع آنان را از وظیفه اصلی خود، یعنی نقش مادری و تربیت فرزندان سالم برای آینده کشور، دور کرده است و از طرفی هم نگرش‌های منفی اجتماعی نسبت به این قشر از جامعه، آن‌ها را از حضور در مشاغلی که با شأن آن‌ها سازگار باشد، محروم کرده است.

همچنین زنان سرپرست خانوار روزبه‌روز حمایت‌های اقوام و آشنایان را نیز از دست می‌دهند؛ زیرا اقوام و آشنایان به این‌گونه افراد به‌عنوان تهدیدی برای خانواده خود نگاه می‌کنند و قطع رابطه به آن‌ها را به سود زندگی خود می‌دانند؛ از طرفی هم به دلیل نگاه منفی جامعه به زنان سرپرست خانوار، وقتی آن‌ها برای اجاره منزل نیز اقدام می‌کنند، از طرف صاحب‌خانه طرد شده و مجبور می‌شوند در خانه‌های نامناسب در مناطق حاشیه‌ای شهرها سکونت پیدا کنند.

محرومیت این افراد فقط به فقر و تنگ‌دستی، نداشتن حامی، شغل و مسکن نامناسب ختم نمی‌شود؛ بلکه به‌رغم تأکیدات قوانین (مثلاً ماده ۲ قانون برنامه ششم توسعه)، اهتمام جدی در راستای توانمندسازی و تأمین بیمه اجتماعی برای زنان سرپرست خانوار صورت نمی‌گیرد و خبری از سیاست‌های حمایتی مستمر دولت‌ها به این افراد نیست.

برای بهبود وضعیت زنان سرپرست خانوار چه باید کرد؟

پیگیری سریع و اجرای قوانین مرتبط با زنان سرپرست خانوار، به‌خصوص بند «ت» ماده ۸۰ قانون برنامه ششم توسعه مبنی بر تهیه و اجرای کامل طرح جامع توانمندسازی آن‌ها باید جزء اولویت‌های اصلی دولت‌مردان قرار بگیرد و مجلس شورای اسلامی نیز باید بر اجرای سریع و درست این قوانین نظارت جدی کند؛ زیرا تأمین نیازهای اساسی این قشر از جامعه، میزان روی آوردن آن‌ها به مشاغل کاذب موجود در جامعه و درنتیجه، معضلات اجتماعی مترتب بر این موضوع را کاهش خواهد داد.

لزوم توجه به توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و فرزندان آن‌ها با آموزش مهارت‌های فنی و حرفه‌ای لازم در جهت استقلال و خودکفایی این خانواده‌ها قطعاً می‌تواند در راستای افزایش امید به زندگی و کاهش گرایش فرزندان این خانواده‌ها به مشاغلی که ممکن است آن‌ها را به سمت تربیت یک بزهکار سوق دهد، مؤثر باشد.

آموزش مشاغل خانگی درآمدزا به زنان سرپرست خانوار به‌منظور اختصاص وقت کافی برای تربیت فرزندان از دیگر وظایف نهادهای مسئول است؛ چراکه فرزندان این خانواده‌ها نباید به علت فقر و تنگ‌دستی فرصت‌های برابر تحصیلی و معیشتی را از دست دهند.

همان‌طور که اشاره شد نباید از توانمندسازی فرزندان این خانواده غافل شد؛ زیرا کم نیستند دختران و پسرانی که در این خانواده‌های در حال بزرگ شدن هستند که در صورت فراهم شدن شرایط مناسب برای آن‌ها در جامعه، می‌توانند به موفقیت‌های مختلفی دست پیدا کنند و به‌عنوان کمک‌خرج خانواده و در بین پسران، حتی به‌عنوان سرپرست جدید خانواده نقش‌آفرینی کنند. از طرف دیگر، عدم‌حمایت‌های لازم از فرزندان این خانوارها می‌تواند آنان را به گروه‌ها و مشاغلی سوق دهد که زمینه به وجود آمدن بزهکاری را برای آن‌ها تسهیل کند و آن‌ها را گرفتار آسیب‌های اجتماعی مختلف گرایش به مواد مخدر و دزدی گرفته تا تن‌فروشی و عضویت در گروه‌های معاند رهسپار کند.

با توجه به آنچه گفته شد، به‌خصوص آسیب‌پذیر بودن زنان سرپرست خانوار و فرزندان آن‌ها، ضرورت دارد دولت هرچه سریع‌تر نسبت به توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و تأمین بیمه اجتماعی آن‌ها اقدام کند.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: