هند چگونه جمعیت ۱.۲ میلیارد نفری خود را مدیریت می‌کند

در کشور هند، برای مدیریت منابع انسانی و جلوگیری از مهاجرت بی‌رویه، واحدی واسطه بین شهر و روستا به نام شهر پانچایت، تأسیس گردیده است. این مناطق خوشه‌های اقتصادی و صنعتی را در این کشور تشکیل می‌دهند. سیاست کشور هند برای کنترل جمعیت روستایی از طریق تأمین زیرساخت‌ها در شهرهای پانچایت صورت می پذیرد.

به گزارش عیارآنلاین، کشور هند در شمال اقیانوس هند و به ترتیب از غرب تا شرق آن در همسایگی کشورهای پاکستان، چین، نپال، بوتان میانمار و بنگلادش قرار دارد. این کشور با جمعیت یک میلیارد و ۳۲۴ میلیون نفری خود در سال ۲۰۱۶، با اختلاف ۵۰ میلیون نفری در مرتبه دوم بعد از کشور چین قرار گرفته است.

بررسی شهر و پراکندگی جمعیت در کشور هند حاکی از یک تراکم جمعیت در پایتخت این کشور، شهر دهلی‌نو،  است. در اوایل سال ۲۰۱۸ زمانی که تهران، با درجه‌ی آلودگی ۱۷۹واحد به تعطیلی کشیده شد این شاخص در شهر دهلی به میزان ۳۱۹  واحد بود. ازاین‌رو مهاجرت برای این کشور می‌تواند معضلی بزرگ به‌حساب  آید. راه‌حل این کشور برای جلوگیری از مهاجرت، توجه به شهرهای میانه بین واحدهای شهری و روستایی است. این شهرها بازار محصولات روستایی و اقتصاد روستاها را تأمین کرده و خدمت‌رسانی به روستاها را بر عهده‌دارند.  ازاین‌رو راهکار کشور هند بجای تزریق پول به مناطق روستایی، که خود عاملی برای مهاجرت روستایی است، توجه و تقویت شهرهای میانه است.

در کشور هند وظایف حکومت در سه سطح ” فدرال” ، ” ایالتی” و “سطح هماهنگی ”  تعریف می شود . هیئت‌های محلی در سطح ایالت قرارگرفته وبر اساس مقررات محلی اداره می‌شوند.  به‌طورکلی حکومت‌های محلی در هند به دو دسته تقسیم می‌شوند:[۱]

۱) حکومت‌های محلی شهری که در قالب شهرداری‌ها باشخصیت کامل حقوقی فعالیت می‌کنند.

۲) حکومت‌های محلی روستایی که از طریق شوراهای زیلا ، تالوکا و شوراهای روستایی فعالیت می‌نمایند

که در این متن به بررسی ساختار شهر در این کشور می پردازیم.
روستا : تمام مناطقی که شهری نباشند، روستایی تعریف می‌شوند.

شهر: ناحیه شهری در کشور هند از دو قسمت شهرهای حکومتی- قانونی (Statutory Towns) و شهرهای سرشماری (Census Towns) تشکیل‌شده است. دسته‌ی اول شهرهای ، شهرهایی هستند که دارای یکی از ساختارهای شهری (در تعریف قوانین این کشور) باشند مانند شهرداری، شورای شهرداری و غیره که به‌عنوان شهر قانونی شناخته می‌شوند. شهرهایی که به‌عنوان شهر قانونی شناخته نشوند، چنانچه سه شرط مربوط به شهرهای سرشماری را  احصاء نمایند، به‌عنوان شهرهای سرشماری نامیده می‌شوند. این شهرها بر مبنای اطلاعات به‌دست‌آمده از سرشماری‌ها و بر مبنای حدود جمعیتی تعیین و دسته‌بندی می‌شوند.

شهرهای قانونی(Statutory Towns) :

این دسته از واحدهای شهری تحت تأثیر قوانین ایالت‌ها مشخص می‌شوند و دارای ساختارهای شهری مانند شرکت‌های شهری(Municipal Corporations)، شوراهای شهرداری(Municipal Councils) و غیره… ، صرف‌نظر از جمعیت آن ، تعیین‌شده‌اند.  بر اساس قانون اساسی (قسمتی از اصلاحیه هفتاد و چهارم۱۹۹۲)، تشکیل سه نوع شهرداری زیر پیشنهاد می‌شود

(i) شهر پانچایت[۲]، برای مناطق در حال انتقال از یک منطقه روستایی به منطقه شهری؛

(ii)  شوراهای شهرداری[۳]، برای مناطق شهری کوچک؛

(iii)  شرکت‌های شهری[۴]، برای مناطق شهری بزرگ‌تر.

شهر پانچایت: یک شهر کوچک است که جمعیتی کمتر از ۲۰،۰۰۰ یا ۲۵،۰۰۰ نفر دارد. ایالت تامیل نادو (Tamil Nadu) اولین ایالت بود که شهر پانچایت را به‌عنوان یک گام میانه بین روستا و نواحی شهری معرفی کرد. اما در حال حاضر هر ایالت دارای مدیریت خاص خود برای شهرهای پانچایت است. دولت مرکزی تقسیم‌بندی زیر را از شهرهای پانچایت، ارائه داده است.

شوراهای شهرداری[۵]: ناگار پالیکا یک سازمان‌ محلی شهری است که غالباً یک شهر با جمعیت بیش از ۱۰۰هزار نفر را اداره می‌کند. بااین‌حال استثنائاتی در این زمینه وجود دارد. چراکه شهرهایی که قبلاً با جمعیت آن در حدود ۲۰ هزار نفر بوده، به‌عنوان ناگار پالیکا نامیده شده اند و هنوز  این را به همراه دارند. به‌طورکلی شهرهای کوچک و شهرک‌های بزرگ دارای ناگار پالیکا هستند.در کشور هند، شهرهای پانچایت، نقش مهمی در پیش برد رشد اقتصادی و ایجاد فرصت‌های توسعه اجتماعی و فرهنگی داشته اند.  در سرشماری سال ۲۰۱۱  جمعیت شهرهای پانچایت  معادل ۱۱٫۲٪ از جمعیت کل کشور و جمعیت شهری  معادل ۲۳٫۷۴٪ از جمعیت کل کشور است. در سالهای گذشته جریان شدیدی  از مناطق روستایی مجاور به این شهرها وجود داشته که به علت قرارگیری شهرهای پانچایت به‌عنوان خوشه‌های اقتصادی و صنعتی و همچنین امکانات بیشتر نسبت به روستاها،  در این شهرها صورت گرفته است. ازاین‌رو رویکرد دولت در این شهرها بر تامین، امکانات زیربنایی و زیرساختی نظیر تأمین آب، بهداشت، جاده‌ها، روشنایی خیابان ها و سایر امکانات عمومی است و دولت به سمت یک رویکرد جامع که در آن تمام امکانات و زیرساخت‌های شهری را در این شهرها پوشش دهد، حرکت می‌کند.

شهرداری‌ها[۶]: شهرداری‌ها یک دولت محلی هستند که مناطق شهری را با جمعیتی بیش از یک‌میلیون نفر را اداره می‌کند. مناطق بزرگ شهری در ایالت‌های مختلف بانام‌های گوناگونی معرفی می‌گردند که همگی آن‌ها را به‌عنوان مناطق بزرگ شهری نام‌برده می‌شوند.

شهرهای سرشماری (Census Towns) :

در این قسمت شهرهایی که به عنوان شهرهای قانون، در قسمت بالا شناخته نشوند،در صورتی کع به‌طور هم‌زمان سه شرط زیر را احصاء نمایند به‌عنوان شهرهای سرشماری به‌حساب می‌آیند:

الف) حداقل جمعیت ۵۰۰۰ نفر

ب) حداقل ۷۵ درصد از جمعیت کار مرد در فعالیت های غیر کشاورزی مشغول باشند؛ و

ج) تراکم جمعیت آن از ۴۰۰ نفر در هر کیلومترمربع بیشتر باشد.

اداره‌ی سرشماری هند، در سرشماری سال ۲۰۱۱، برای شناسایی “شهرهای سرشماری” ، تمام روستاهای با جمعیت ۴۰۰۰ نفر و بالاتر را که در سرشماری سال ۲۰۰۱، تراکم جمعیت آن بیشتر از ۴۰۰ نفر در کیلومترمربع بوده و حداقل ۷۵ درصد از جمعیت کار مرد آن در  مشاغل غیر کشاورزی بوده اند را موردبررسی قرار ‌داده است.

پراکندگی جمعیتی در شهرهای هند

اداره‌ی سرشماری هند شهرهای این کشور را در دسته‌های زیر تقسیم‌ می‌کند:

شهرک[۷] : شهرک‌ها کوچک‌ترین جزء شهری به‌حساب می‌آیند. چنانچه منطقه  ای سه شرط مذکور را احراز کند و درعین‌حال قابلیت تعیین به‌عنوان یک شهر (در قوانین این کشور) را نداشته باشد را در دسته ی شهرک، جزئی از جمعیتی شهری آن به‌حساب می‌آورد.

شهر[۸] :  شهرهای با جمعیت ۱۰۰،۰۰۰ نفر و بالاتر به‌عنوان شهرهای ((city طبقه‌بندی‌ می شوند. شهرهای با جمعیت بیش از ۱ میلیون نفر به‌عنوان شهرهای million plus UAs و شهرهای با جمعیت بیش از ۱۰ میلیون نفر به‌عنوان Mega cities تقسیم‌بندی می‌شوند.

[۱] اداره امور حکومت‌های محلی مدیریت شوراها و شهرداری‌ها ؛دکتر سید محمد مقیمی،سازمان مطالعه و تدوین(سمت) و دانشکده مدیریت دانشگاه تهران،۱۳۸۲

[۲] Nagar Panchayats

[۳] Municipal Councils

[۴] Municipal Corporations

[۵] Municipal Councils/Nagar palika

[۶] Municipal Corporations/city corporation

[۷] Town

[۸] City

برچسب‌ها:

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: