۴ قرارداد خارجی واگن در ۵ ماه با وجود ۶ تولید کننده داخلی

این حجم از قراردادهای خارجی برای تامین ناوگان ریلی مورد نیاز کشور درحالی بسته می‌شود که در حال حاضر ۶ شرکت واگن پارس، مپنا لکوموتیو، واگن سازی پلور سبز ، واگن سازی کوثر، ایریکو و واگن سازی تهران در عرصه تولید انواع ناوگان ریلی مسافری، باری، ریل باس و لوکوموتیو باظرفیتی کمتر از ۳۰ درصد  فعال هستند.

به گزارش عیارآنلاین، بنابر آمار رسمی شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی در سال ۹۵ تعداد کل ناوگان ریلی کشور برابر ۲۴ هزار واگن باری، ۱۹۰۰ واگن مسافری و ۹۱۵ لکوموتیو است. طبق سند چشم‌انداز حمل‌ونقل ریلی در افق ۱۴۰۴ تعداد ۳۶ هزار واگن باری، ۴۵۰۰ واگن مسافری و ۲۱۰۰ لکوموتیو موردنیاز کشور خواهد بود. کمبود ناوگان ریلی همیشه به‌عنوان یکی از عوامل پایین بودن بهره‌وری حمل‌ونقل ریلی مطرح شده است.

آنچه به‌عنوان مهم‌ترین چالش برای تأمین ۱۵ هزار واگن و لوکوموتیو موردنیاز کشور طرح می‌شود، محدودیت در تأمین منابع ارزی و ریالی شرکت‌های خریدار واگن است. از همین رو طی چند سال گذشته مذاکرات مختلفی باهدف تأمین مالی خارجی برای حل این مشکل انجام‌شد که منجر به امضای تفاهم نامه‌‌‌های متعددی در این رابطه شده است.

۹ مرداد ماه سال ۹۶ بود که قرارداد مشارکت تولید واگن بین سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) و شرکت ترنس مش هلدینگ روسیه به امضاء رسید. منصور معظمی رئیس هیات‌عامل ایدرو در مراسم امضای قرارداد با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت گفت: ترنس مش بزرگترین شرکت ساخت لکوموتیو روسیه است که ۳۳ درصد از سهام آن متعلق به آلستوم است. وی در ادامه افزود: در این قرارداد ۸۰ درصد سهام مربوط به ترنس مش هلدینگ و ۲۰ درصد از آن متعلق به ایدرو است. ارزش قراردادی امضا شده بین ایدرو و شرکت روسی ۲٫۵ میلیارد یورو است که تمام این مبلغ توسط شرکت مشترک و از طرف روسیه تامین می شود.  لازم به ذکر است این شرکت برای فعالیت‌های تولیدی خود در زمینه واگن، شرکت واگن پارس را خریداری خواهد کرد.

یک ماه پس از عقد این قرار داد منصور معظمی رئیس هیات عامل ایدرو در نشست مشترک با هیات تجاری هند در محل ایدرو از امضای قراردادی دیگر با دو شرکت هندی برای تامین مالی(فایناس) ساخت کارخانه تولید واگن باری، مسافری و مترو در یکی از مناطق محروم کشور خبر داد.

در آذر ۹۶ دو ماه پس از عقد قرارداد با هندی ها خبرقرارداد ساخت ۴۵۰ دستگاه واگن مسافری ریل‌باس با فاینانس ۷۲۰ میلیون یورویی شرکت کره‌ای،‌ بین شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران، شرکت ایریکو و شرکت هیوندایی روتم کره جنوبی رسانه‌ای شد. بر اساس این قرارداد ۴۵۰ دستگاه واگن ریل‌باس ظرف مدت ۶٫۵ سال باید ساخته و تحویل راه‌آهن شود. طبق جزئیات قرارداد از ۴۵۰ دستگاه واگن ریل باس، ۱۵۰ واگن از کشور کره وارد و ۳۰۰ دستگاه در داخل ایران ساخته خواهد شد. علاوه بر آن، ۴۵ درصد قطعات و تجهیزات لازم برای ساخت ۳۰۰ واگن تولیدی در ایران هم از کشور کره خریداری  و وارد خواهد شد. به عبارت دیگر طبق این قرارداد و قوانین فایننس، تنها ۳۶ درصد قطعات و تجهیزات بومی و ساخت داخل هستند و ۶۴ درصد آن از کشور کره وارد و مونتاژ کاری خواهد شد.

این درحالی است که فرهاد احتشام زاده نائب رئیس اتاق مشترک ایران و کره جنوبی در برنامه «روی خط بازار» رادیو اقتصاد درباره قرارداد تولید واگن ریل باس با کره جنوبی گفت: کره جنوبی در حوزه ریلی دانش و تکنولوژی جدیدی برای انتقال به ایران ندارد و قرارداد مزبور نیز در ادامه فرآیند پروژه هشت میلیارد یورویی از سوی اگزیم بانک کشور کره جنوبی است.

این حجم از قرار دادهای خارجی برای تامین ناوگان ریلی مورد نیاز کشور درحالی بسته می‌شود که در حال حاضر ۶ شرکت واگن پارس، مپنا لکوموتیو، واگن سازی پلور سبز ، واگن سازی کوثر، ایریکو و واگن سازی تهران در عرصه تولید انواع ناوگان ریلی مسافری، باری، ریل باس و لوکوموتیو باظرفیتی کمتر از ۳۰ درصد  فعال هستند. لازم به ذکر است توان  بالای ۷۰ درصدی در تولید واگن های باری و۵۰ درصدی در تولید واگن های مسافری و مترو  با تامین منابع مالی از داخل نیز قابل ارتقاء است.

باوجود به نیاز مبرم کشور به ناوگان ریلی، آنچه به عنوان اصلی‌ ترین گلوگاه برای تولید با تمام ظرفیت شناسایی شده است تامین مالی تولید کنندگان داخلی است. تأمین مالی به روش فاینانس بیش از آنکه به نفع کشور وام‌گیرنده (ایران) باشد، منافع کشور وام‌دهنده را تأمین می‌نماید. چراکه علاوه بر فعال‌سازی تولید و اشتغال برای کشور فاینانس کننده، این کشور ایران است که باید هزینه تولید و اشتغال آن کشور را به همراه سود آن در درازمدت پرداخت کند.

بنا بر اعلام تازه‌ترین آمار بانک مرکزی حجم نقدینگی در پایان مهرماه امسال به بیش از ۱۴۰۳ میلیارد تومان افزایش‌یافته است. قطعاً هدایت و مدیریت بخش کوچکی از این نقدینگی در قالب راه‌اندازی شرکت‌های تأمین مالی و لیزنگی هزینه بسیار کمتری نسبت به جذب فاینانس برای دولت خواهد داشت. از این طریق علاوه بر تأمین نیاز کشور به واگن و افزایش بهره‌وری شبکه ریلی، ظرفیت‌های خالی واگن سازی داخلی همراه با ایجاد اشتغال پایدار و ارتقاء دانش فنی در زمینه بومی سازی تولید داخل فعال خواهد شد و گامی مهم در عرضه خودکفایی در صنایع ریلی و اقتصاد مقاومتی برداشته می‌شود.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: