۱۶ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۱۴
بررسی ساختاری حکومت‌های محلی در دنیا/ 2

حکومت محلی نیویورک چگونه شکل می‌گیرد؟

حکومت محلی در نیویورک از دو رکن شهرداری و شورای شهر تشکیل‌شده است. شورای شهر نیویورک با ۵۱ عضو از ۵۱ حوزه شورایی، مرجع قانون‌گذاری این کلان‌شهر است. شهردار نیویورک با رأی مستقیم مردم انتخاب‌شده و همچون یک رئیس‌جمهور محلی، مدیریت نیویورک را بر عهده دارد.

به گزارش عیارآنلاین، در حال حاضر الگوها و ساختارهای گوناگون و متفاوتی در مدیریت امور محلی کشورها در حال اجرا است که هرکدام از آن‌ها منبعث از پیشینه‌ی تاریخی و فرهنگ و آداب‌ورسوم حاکم بر آن کشور است. جهت طراحی الگوی مطلوب مدیریت شهری در ایران، بررسی مدل‌ها و ساختارهای موجود مدیریت شهری در جهان اجتناب‌ناپذیر است. در سلسله یادداشت‌هایی، چگونگی شکل‌گیری و اداره‌ی حکومت‌های محلی در کشورهای مختلف جهان بررسی می‌شود. ازآنجاکه حکومت‌های محلی در تعامل و ارتباط با حکومت ملی کشورها شکل می‌گیرند، ساختار حاکمیتی کشورهای مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در یادداشت پیشین، به بررسی حکومت محلی پاریس پرداخته شد؛ در این یادداشت ساختار حکومت آمریکا و ساختار حکومت محلی نیویورک بررسی خواهد شد.

ویژگی‌های آمریکا

آمریکا سومین کشور پرجمعیت دنیا و سومین کشور پهناور جهان است. آمریکا ۵۰ ایالت دارد که هرکدام از آن‌ها بنا بر نظام فدرالیِ حاکم، دارای سطح بالایی از خودگردانی هستند. هر ایالت دارای یک فرماندار انتخابی و یک مجلس قانون‌گذاری است. در سراسر آمریکا، بیش از ۵۰۰ هزار شغل از طریق انتخابات توزیع می‌شود که ۵۳۷ سمت در سطح فدرال، ۸۰۰۰ سمت در سطح دولت‌های ایالتی و ۴۹۴ هزار سمت نیز در سطح دولت‌های محلی است.

روح کلی حاکم بر قانون اساسی آمریکا بر ۳ محور اصلی تفکیک قوا، نظام انتخاباتی و نظام فدرالی قرار دارد که به‌عنوان محورهای غیرقابل تغییر در نظر گرفته ‌شده‌اند.

  1. ریاست جمهوری

رئیس‌جمهور دارای اختیار تام است لذا وزرای کابینه به لحاظ قانونی تنها مجریان سیاست‌های رئیس‌جمهور هستند. وزرا منصوب رئیس‌جمهور بوده و در برابر او بایستی پاسخگو باشند. کابینه ایالات‌متحده آمریکا شامل وزارتخانه‌ها و آژانس‌های فدرال است. انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا از ۳ بخش تشکیل‌شده است.

  • انتخابات مقدماتی

این انتخابات درون حزب‌های سیاسی و برای گزینش نامزدهایی که از سوی حزب برای مبارزه‌های انتخابی ریاست جمهوری برگزیده می‌شوند انجام می‌شود.

  • انتخابات عمومی

در هر ایالت کل واجدین شرایط می‌توانند در انتخابات شرکت کنند و به نامزد موردنظر خودرأی دهند. هر یک از نامزدها که اکثریت مطلق(۵۱%)آراء هر ایالت را به دست آورد کل آراء هیأت های انتخاباتی۱ آن ایالت را به خود اختصاص خواهد داد

  • هیأت های انتخابی

هر ایالت به تعداد نمایندگان خود در کنگره دارای هیأت انتخاباتی است. این هیأت ها در روز معین در کنگره هر ایالت، آراء خود را در برابر نمایندگان کنگره ایالتی لاک و مهر کرده و به مجلس سنا می‌فرستند. انتخابات عمومی در نخستین سه‌شنبه ماه نوامبر هر چهار سال یک‌بار برگزار می‌شود. نامزدی که در هر ایالت در دارنده اکثریت مطلق آراء شده، به تعداد هیأت های انتخاباتی ایالت‌هایی که در آن پیروز شده، اشخاص حقیقی مورد اعتماد خود را معرفی می‌کند. آراء هیأت های انتخاباتی پس از اخذ در کنگره ایالتی به مجلس سنا ارسال‌شده و تحت عنوان الکترال کالج خوانده می‌شود. به لحاظ قانونی این اشخاص می‌توانند به نامزدی که آن‌ها را معرفی کرده رأی نداده و به رقیب او رأی دهند، اما چنین اتفاقی تاکنون رخ نداده است. از ۵۳۸ رأی الکترال، ۴۳۵ عدد آن مربوط به مجلس نمایندگان، ۱۰۰ عدد مربوط به سنا و ۳ عدد آن مربوط به بخش کلمبیا(واشنگتن دی سی) است. ممکن است شخصی اکثریت آراء عمومی را به دست آورد اما به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب نشود، اتفاقی که در رقابت بین جورج بوش و آلبرت الگور و نیز دونالد ترامپ و هیلاری کلینتون روی داد.

  1. قوه مقننه

قوه مقننه در آمریکا از دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان تشکیل‌شده است.

  • مجلس سنا

وظیفه انتخاب سناتورها به‌طور مستقیم با شهروندان است. ریاست سنا بر اساس قانون اساسی بر عهده معاون رئیس‌جمهور ایالات‌متحده است. وی اغلب در رأی‌گیری سنا شرکت نمی‌کند و تنها زمانی رأی می‌دهد که رأی سناتورها به‌صورت مساوی تقسیم‌شده باشد. در غیاب معاون رئیس‌جمهور که اغلب در هنگام مذاکرات در مجلس سنا حاضر نیست، عضو ارشد حزب اکثریت، جلسات را اداره می‌کند.

  • مجلس نمایندگان

تعداد نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات‌متحده آمریکا ۴۳۵ نفر است که هر دو سال یک‌بار انتخابات می‌شوند و انتخاب مجدد آنان نامحدود است. ریاست مجلس نمایندگان را عضو ارشد حزب اکثریت بر عهده دارد.

  1. قوه قضائیه

قوه قضاییه فدرال یکی از قوای سه‌گانه ایالات‌متحده آمریکا است که بر اساس قانون اساسی سازمان‌دهی می‌شود.

قضات فدرال توسط رئیس‌جمهور ایالات‌متحده آمریکا با اجازه مجلس سنای ایالات‌متحده آمریکا منصوب می‌شوند و تا زمانی که استعفا دهند، استیضاح و محکوم شوند، بازنشسته شوند یا بمیرند، به کار خود ادامه می‌دهند. دستگاه قضایی در آمریکا، مثل دستگاه قانون‌گذاری و اجرایی، دو سطح ایالتی و فدرال دارد. بخش ایالتی هم در درون ایالت به اجزای کوچک‌تری تقسیم می‌شود. در صدر دستگاه قضائی دیوان عالی آمریکاست که از ۹ قاضی عالی‌رتبه تشکیل‌شده است. یکی از قاضی‌های دیوان عالی، به انتخاب رئیس‌جمهوری آمریکا، برای پست قاضی ارشد انتخاب می‌شود که پس از تائید کنگره در رأس دیوان عالی قرار می‌گیرد اما رأیش بالاتر از بقیه قاضی‌ها نیست.

دادگاه‌های فدرال شامل ۳ نوع دیوان عالی، دادگاه‌های ناحیه‌ای و دادگاه‌های استیناف است. در آمریکا، اختلافات میان قوه مجریه و قوه مقننه توسط قوه قضائیه حل می‌شود. حق تفسیر قانون اساسی با قوه قضائیه است.

حکومت محلی نیویورک

حکومت محلی در نیویورک از دو رکن شهرداری و شورای شهر تشکیل‌شده است. مدل مدیریت شهری در این شهر، مبتنی بر مدل شهردار- شورای شهر است.

ویژگی‌های نیویورک

نیویورک با ۵/۸ میلیون نفر جمعیت، پرجمعیت‌ترین شهر آمریکاست. همچنین این شهر با مساحت ۷۸۰۰ کیلومترمربع، وسیع‌ترین شهر جهان است. بازار بورس نیویورک، بزرگ‌ترین بازار بورس جهان در معاملات دلاری است. سازمان ملل متحد و مجسمه آزادی، مهم‌ترین نماد ایالات‌متحده آمریکا در نیویورک واقع‌شده است.

تقسیمات شهری نیویورک

نیویورک از ۵ ناحیه شامل برانکس۲، بروکلین۳، منهتن۴، کوینز۵ و استیتن آیلند۶ تشکیل‌شده است.

منهتن به شکل شبه‌جزیره‌ای است که مهم‌ترین مراکز تجاری و اقتصادی آمریکا در آن قرار دارد. تندیس آزادی و سازمان ملل متحد در منطقه منهتن قرار دارد.

بروکلین پرجمعیت‌ترین منطقه نیویورک و چهارمین منطقه پرجمعیت ایالات‌متحده آمریکا با ۲.۵ میلیون نفر جمعیت است.

کوئینز بزرگ‌ترین محله نیویورک است. ۲ فرودگاه بزرگ شهر نیویورک در محله کوئینز قرار دارند. منطقه کوئینز ازلحاظ آماری دارای بیشترین جمعیت مهاجر در آمریکا است.

برانکس در شمالی‌ترین منطقه شهر نیویورک قرار دارد.

جزیره استاتن، جزیره‌ای است که در جنوبی‌ترین ناحیه شهر نیویورک و در بخش ریچموند قرار دارد.

نقشه مناطق شهری نیویورک

شورای شهر نیویورک

شورای شهر نیویورک نهاد قانون‌گذاری شهر نیویورک است. این شورا ۵۱ عضو از ۵۱ حوزه شورایی از پنج بخش دارد. اعضای شورا هرکدام نماینده منتخب یک شورای ناحیه District Council از ۵۱ شورای ناحیه شهر نیویورک هستند. شورا مرجع قانون‌گذاری شهر است. شورا تنها مسئول تصویب بودجه شهر است.

عضویت هر عضو به دو دوره متوالی محدود است و می‌تواند پس از وقفه‌ای چهارساله دوباره برای عضویت رقابت کند. اعضای شورا هر چهار سال انتخاب می‌شوند.

شهردار نیویورک

شهردار نیویورک بارأی مستقیم مردم انتخاب‌شده و همچون یک رئیس‌جمهور محلی، مدیریت نیویورک را بر عهده دارد. شهردار نیویورک را مردم این شهر انتخاب می‌کنند و قدرت زیادی دارد. شهردار با اشراف بر شورا می‌تواند مصوبات آن را «وتو» کند.

در نیویورک نیز همچون پاریس، مدل شهردار-شورای شهر بر نظام مدیریت شهری حاکم است. با این تفاوت که شهردار در نیویورک، اختیارات بیشتری داشته و قدرت وتوی مصوبات شورای شهر را نیز دارا است. همچنین در نیویورک، شوراهای منطقه‌ای وجود نداشته و به‌جای آن، شورای شهر، متشکل از نمایندگان ۵۱ ناحیه انتخاباتی است. به‌این‌ترتیب، از همه‌ی مناطق شهری، نماینده‌ای در شورای شهر حضور دارد.

 

۱- Electoral College
۲- The Bronx
۳- Brooklyn
۴-Manhattan
۵-Queens
۶-Staten Island

 

 

 

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: