۷ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۷:۱۷

صنایع غذایی و کشاورزی، لکوموتیو اشتغال پایدار روستایی

دولت‌های مختلف در کشور برنامه‌های متفاوتی برای ایجاد اشتغال داشتند بطوریکه بررسی این طرح‌ها نشان می‌دهد که در تمامی آن‌ها، سعی بر این بوده است که با توزیع منابع مالی سریعاً اشتغال ایجاد شود این در حالی است که تجربیات جهانی و همچنین داخل کشور نشان‌دهنده این است که چنین رویکردی نتیجه نداشته و سبب ایجاد اشتغال پایدار در حجم بالا نمی‌شود.

به گزارش عیارآنلاین، بعد از پایان جنگ تحمیلی تاکنون، یکی از مهم‌ترین مسائلی که دولت‌های مختلف  با آن روبه‌رو بودند، مسئله «اشتغال» است.  هزینه‌های زندگی افراد در جامعه از طریق اشتغال به کارهای گوناگون تأمین می‌شود. بالا بودن نرخ بیکاری به معنی تأمین نشدن هزینه‌های اساسی زندگی‌بخش قابل‌توجهی از افراد جامعه است که موجب ایجاد مشکلات فرهنگی، افزایش جرائم و نارضایتی‌های اجتماعی است.

دولت‌های مختلف  برنامه‌های متفاوتی برای رفع مشکل بیکاری و ایجاد اشتغال داشتند و اجرایی کردند، مانند طرح خوداشتغالی، طرح اشتغال ضربتی، بنگاه‌های زودبازده و… . بررسی این طرح‌ها نشان می‌دهد که در تمامی آن‌ها، سعی بر این بوده است که با توزیع منابع مالی سریعاً اشتغال ایجاد شود. این در حالی است که تجربیات جهانی و همچنین داخل کشور نشان‌دهنده این است که چنین رویکردی نتیجه نداشته و سبب ایجاد اشتغال پایدار در حجم بالا نمی‌شود. به‌عنوان‌مثال، طرح بنگاه‌های زودبازده در ۶۰ درصد موارد به ایجاد اشتغال منجر نشده است. همچنین طرح اشتغال ضربتی در ۴۰ درصد اشتغال ایجاد نکرده است.

شاخص‌های صنایع غذایی و کشاورزی به‌عنوان لکوموتیو اقتصادی

راهکارهای مناسب‌تری نیز برای ایجاد اشتغال وجود دارد که دولت‌ها باید به سراغ آن‌ها بروند. یکی از راهکارهایی پیشنهادی برای ایجاد اشتغال، فعال‌سازی لکوموتیوهای اقتصادی است. در ادامه به بررسی شاخص‌های صنایع غذایی و کشاورزی به‌عنوان لکوموتیو اقتصادی پرداخته می‌شود:

  • پیوندهای پیشین و پسین

صنایع غذایی و کشاورزی با گستره وسیعی از صنایع مانند صنایع ماشین‌آلات کشاورزی، صنایع ماشین‌آلات فرآوری محصولات کشاورزی، صنایع تولید آفت‌کش‌ها و کودها، حمل‌ونقل و… در ارتباط است.

  • اشتغال‌زایی در پهنه منابع انسانی و مردان

کشاورزی با توجه به ماهیتی که دارد بیشتر موردتوجه مردان بود است. هرچند زنان هم در این عرصه حضور داشتند ولی اکثر نیروی کار در این حوزه را مردان تشکیل داده‌اند . همچنین صنایع ماشین‌سازی و حمل‌ونقل نیز که با صنایع غذایی و کشاورزی در  ارتباط هستند. بیشتر موردتوجه مردان هستند و زنان کمتر در این حوزه‌ها وارد شده‌اند.

  • اشتغال‌زایی در پهنه کشور

امکان کشاورزی در بخش قابل‌ توجهی از کشور وجود دارد. کمبود آب یکی از مشکلات اساسی در برابر کشاورزی است. با جایگزینی محصولات کم‌مصرف و استفاده از آبیاری تحت‌فشار می‌توان بخش‌های بیشتری از کشور را تحت کشت برد.

  • پایین بودن سرانه هزینه متوسط ایجاد اشتغال

نسبت سرمایه به تعداد شغل ایجادشده را سرانه هزینه متوسط ایجاد شغل گویند. به‌عبارت‌دیگر، با یک سرمایه مشخص در هر صنعت چه تعداد شغل می‌توان ایجاد نمود. هر چه این شاخص پایین‌تر باشد مطلوب‌تر است. هزینه ایجاد شغل در صنایع غذایی و کشاورزی به‌مراتب پایین‌تر از هزینه ایجاد شغل در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی که حدوداً ۳۰۰ میلیون تومان است، هستند.

  • تأمین نیازهای کشور

اساسی: محصولات صنایع غذایی و کشاورزی نیازهای اساسی مردم را برطرف می‌کنند. خودکفایی در این حوزه‌ها  سبب کاهش وابستگی کشور و افزایش اقتدار کشور می‌شود.

غیراساسی: محصولات حاصل صنایع غذایی و کشاورزی امکان صادرات به کشورهای همسایه نظیر روسیه و عراق را دارند. صادرات این محصولات باعث ورود ارز به داخل کشور می‌شود.

  • قابلیت سرریز فناوری بر روی سایر صنایع

توسعه فناوری بیوتکنولوژی و سایر فناوری‌ها در حوزه کشاورزی می‌تواند در سایر صنایع نیز مورداستفاده قرار گیرد.

با توجه به آنچه گفته شد، تجارب متعدد دولت‌های مختلف نشان می‌دهد که توزیع منابع برای ایجاد اشتغال چندان مؤثر و نتیجه‌بخش نبوده است. بنابراین ضرورت دارد در این زمینه فعالیت‌ها روی فعال‌سازی لوکوموتیوهای اقتصادی مانند صنایع غذایی و کشاورزی متمرکز شود و با فعال شدن آن‌ها، حرکت روبه‌جلو و پایدار تولیدی و درنتیجه آن اشتغال پایدار ایجاد می‌شود. با توجه به این‌که اکثر فعالیت‌های کشاورزی در روستاها انجام می‌گیرد، فعال‌سازی این صنایع سبب ایجاد اشتغال پایدار در روستاها می‌شود.

تلگر

برچسب‌ها:

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: