۲۰ مهر ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۴۵

ضرورت ساماندهی و نظارت بر عملکرد مراکز تعمیر و نگهداری هواپیمایی

یکی از مشکلاتی که گریبان مراکز تعمیر و نگهداری هواپیما را گرفته، عدم استقلال این مراکز از شرکت‌های هواپیمایی است؛ این مسئله که سبب کاهش کیفیت و افزایش هزینه خدمات ارائه‌شده توسط این شرکت‌ها شده، با مدیریتی یکپارچه و هدفمند قابل حل است.

به گزارش عیارآنلاین، برنامه‌ریزی برای توسعه زیرساخت‌های اقتصادی کشور خود امری مهم در پیشبرد اهداف کلان کشور در حوزه اقتصادی است. یکی از زیرساخت‌های مهم و حیاتی کشور، صنعت حمل‌ونقل است. حمل‌ونقل هوایی نیز به‌عنوان سریع‌ترین روش حمل‌ونقل بار و سریع‌ترین روش در توسعه زیرساخت ترانزیتی در کشور موردتوجه سیاست‌گذاران کشوری قرارگرفته است. یکی از ملزومات صنعت حمل‌ونقل هوایی، وجود زیرساخت‌های تعمیراتی برای بهبود شرایط عملکردی و حفظ وضعیت موجود عملکردی هواپیماها است.

صنعت تعمیر و نگهداری در ایران، سابقه‌ای بیش از ۵۰ سال دارد و هم‌اکنون  بالای ۲۰۰ فروند هواپیما با عمر متوسط بیش از ۲۰ سال در کشور وجود دارد که پشتیبانی نگهداری و تعمیراتی از این ناوگان هوایی به یک صنعت توانمند تعمیر و نگهداری هواپیما نیازمند است.

بخشی از صنعت هوایی کشور از یک‌سو به علت تحریم، با عدم انتقال فنّاوری روز و عدم تحویل قطعات مناسب هواپیما مواجه شد و از سوی دیگر، به دلیل افزایش سن ناوگان هوایی موجود، هزینه‌های جاری نگهداری و تعمیر در این بخش چندین برابر شده است که باعث کاهش سوددهی صنعت هوایی شد. این امر لزوم توجه به این صنعت را به‌طور خاص نشان می‌دهد، زیرا با مدیریت بهتر می‌توان بهبودی در شرایط عملکردی صنعت هوایی ایجاد کرد.

اما در حال حاضر، این صنعت در شرایط مناسبی به سر نمی‌برد و از پراکندگی امکانات زیرساختی و همچنین عدم استقلال مراکز تعمیراتی از شرکت‌های هواپیمایی رنج می‌برد.

عدم استقلال مراکز تعمیراتی از شرکت‌های هواپیمایی

یکی از مشکلاتی که در حال حاضر، گریبان مراکز تعمیراتی را گرفته، عدم توجه به مسائل اقتصادی در این شرکت‌هاست؛ زیرا این شرکت‌ها با شکل‌گیری در داخل خطوط هوایی، اقدام به انجام فعالیت‌های خدماتی متناسب با خود می‌کنند؛ درحالی‌که از ارائه خدمات به سایر شرکت‌های هوایی بازمی‌مانند. ازاین‌رو به دلیل داخلی بودن ارائه خدمات و عدم حسابرسی و نظارت بر عملکرد آن‌ها، کیفیت خدمات ارائه‌شده کاهش می‌یابد.

این در حالی است که اگر این مراکز تعمیراتی در خارج از خطوط هوایی و به‌طور مستقل ارائه خدمات کنند، سبب بهبود کیفیت خدمات ارائه‌شده و همچنین پاسخگویی بیشتر این شرکت‌ها نسبت به عملکردشان است؛ اما در حال حاضر، این مراکز تعمیراتی در داخل ایرلاین‌ها اقدام به ارائه خدمات می‌کنند و ازاین‌رو پاسخگویی مناسبی نسبت به هزینه‌کردها و کیفیت خدمات ارائه داده‌شده ندارد.

فقدان مرکز تعمیراتی بزرگ و بین‌المللی به دلیل پراکنده شدن سرمایه‌های خطوط هوایی

عدم شفافیت قیمت و میزان کیفیت خدمات و همچنین عدم درجه‌بندی کیفیت خدمات ارائه‌شده در مراکز تعمیراتی شرکت‌های هواپیمایی سبب شده است، این شرکت‌ها اقدام به توسعه زیرساخت خود کنند. امری که سبب ایجاد واحدهای متعدد و کوچک شده است. این درحالی‌که نیاز صنعت هوایی کشور به مراکزی متمرکز و با مدیریتی مستقل از خطوط هوایی است تا بتواند علاوه بر ارائه خدمات تعمیراتی، انباری بزرگ از قطعات متناسب هواپیماهای داخلی ایجاد کند. احداث انبار بزرگی از قطعات سبب کاهش زمان تعمیرات هواپیما و درنتیجه کاهش زمان زمین‌گیر بودن هواپیما می‌شود که درنتیجه به نفع منافع اقتصادی شرکت‌های هواپیمایی است.

همچنین به دلیل عدم تمرکز مراکز و پراکنده شدن آن‌ها هزینه‌های چندباره‌ای برای زیرساخت‌های اولیه این مراکز پرداخت‌شده است که اصلاً اقتصادی و معقول نیست.

در ذیل فهرستی از شرکت­های تعمیر نگهداری هواپیما به همراه میزان کارکنان آن‌ها ارائه می‌گردد که خود شاهدی بر هدررفت سرمایه و عدم تشکیل مرکزی بزرگ و بین‌المللی است. جالب‌توجه است که مجموع زیرساخت‌های تعمیراتی موجود در ایران از مراکز تعمیراتی بین‌المللی و معروف منطقه به‌مراتب بیشتر بوده ولی خدمات ارائه‌شده توسط این مراکز به دلیل تمرکززدایی صورت‌گرفته بسیار نامناسب بوده است.

با بهبود وضعیت تعمیر و نگهداری، گامی مهم در راستای توسعه پایدار کشور برداشته خواهد شد. شناسایی و احیای ظرفیت‌های تعمیر و نگهداری می‌تواند گامی مهم در راستای بهبود وضعیت حمل‌ونقل هوایی در کشور باشد. این مهم با احیای توان داخلی و با تکیه‌بر شرکت‌های فعال در این حوزه صورت خواهد پذیرفت. با تشکلی کنسرسیومی از شرکت‌های تعمیراتی و محول کردن نیازهای تعمیرات هر بخش به یکی از این شرکت‌های فعال حال حاضر، سپس توسعه بازار و حوزه فعالیت این شرکت‌ها و جذب مشتری‌های بین‌المللی از کشورهای همسایه می‌تواند افق این صنعت را بهبود ببخشد.تأسیس شرکت تعمیر و نگهداری بزرگی که بتواند نیازهای صنعت هوایی داخلی را پوشش دهد و همچنین به بازارهای کشورهای همسایه نظیر عراق، افغانستان و… ارائه خدمات کند، می‌تواند راهکاری برای پیشرفت صنعت هوایی در کشور باشد. در حال حاضر، به دلیل پراکندگی امکانات و زیرساخت‌های فنی و انسانی در این حوزه، سرمایه‌های ملی به هدر می‌رود؛ زیرا با چندباره‌کاری در هر بخش شاهد افزایش هزینه‌های صنعت هوایی هستیم.

تنها در این صورت است که می‌توان امید داشت با تقویت صنعت هوایی داخلی، کشور از گزند حوادث ناخوشایند در حوزه هوایی دور بماند و در عین حال، وابستگی کشور به سایر کشورها در زمینه صنعت هوایی کاهش یابد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: