۲ مهر ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۲۸

پرداخت بهره سپرده‌های بانکی از جیب مردم!؟

بانک‌ها تسهیلات داده‌شده را پرداخت‌شده تلقی کرده و به‌صورت کاذب، طلب خود از وام‌گیرنده را بیشتر کرده و از این طریق، برای خود درآمد شناسایی می‌کنند. این شیوه حجم نقدینگی موجود که بدهی بانک‌ها به صاحبان سپرده‌ها است، را به‌صورت نمایی افزایش می‌دهد که نهایتاً فشار خود را در قالب افزایش شدید تورم، به عموم مردم وارد خواهد کرد.

به گزارش عیارآنلاین، بانک‌ها برای کسب سود حداکثری با افزایش نرخ بهره، سعی در جذب سپرده بیشتر کردند. به دلیل ناکارآمدی سیستم‌های نظارتی این اقدامات باعث افزایش مداوم نرخ بهره بانکی شده است. این مسئله از ابتدای دهه ۸۰ و با تأسیس بانک‌های خصوصی آغاز شد.

با رواج سراب بهبود آینده اقتصاد کشور با برداشته شدن تحریم‌ها، یک دوره انفعالی در اقتصاد ایران کلید خورد. تداوم بالا ماندن نرخ بهره سپرده، که از دلایل آن می‌توان به رقابت بانک‌ها برای جذب سپرده بیشتر، سیاست‌های غلط پولی انفعالی (به دلیل وجود برخی سراب‌ها مثل رابطه تحریم و بهبود اقتصاد کشور) و عدم عرضه پایه پولی توسط بانک مرکزی اشاره کرد، باعث به وجود آمدن رکودی عمیق و مرگبار برای اقتصاد کشور شده است.در نتیجه این اتفاق تولید داخل بی‌رمق و نرخ تورم به‌صورت نمایی و قابل‌توجهی کاهش یافته که هردو به علت کاهش گردش پولی ویل همان رکود است.

برای بازپرداخت تسهیلات بانکی، که شامل اصل وام و بهره نسبتاً سنگین آن می‌شود، دو راه متداول وجود دارد:   ۱٫ پرداخت از محل افزایش تولید یا همان رشد اقتصادی ۲٫ پرداخت از محل افزایش سطح قیمت‌ها یا همان تورم.

جالب است که در اقتصاد کنونی کشور هیچ‌کدام از این دو راه برای بازپرداخت بهره‌های سنگین سپرده‌ها کافی نیست و نکته قابل‌تأمل این است که بانک‌ها هنوز به پرداخت بهره‌های بالای ۲۰ درصد ادامه می‌دهند.

آیا بانک‌ها با شعبده این بهره‌ها را پرداخت می‌کنند؟؟!

درواقع بانک‌ها تسهیلات داده‌شده را پرداخت‌شده تلقی کرده و به‌صورت کاذب طلب خود از وام‌گیرنده را بیشتر کرده و از این طریق، برای خود درآمد شناسایی می‌کنند. این درآمد خلق‌شده هیچ ارتباطی با بخش واقعی اقتصاد نداشته و فقط برای پرداخت بهره سپرده‌هاست. به زبان ساده‌تر بانک‌ها تسهیلات معوقه را دوباره وام داده و درواقع از جیب مردم پرداخت می‌کنند. به این شکل، در ترازنامه بانک‌ها عده‌ای بدهکارتر می‌شوند و بانک طلبکارتر.

یک مثال ساده برای این شعبده‌بازی بانک‌ها؛ فرض کنیم شما ۲۰۰ میلیون تومان وام با بهره ۳۰ درصد دریافت کرده‌اید. در هنگام پرداخت شما باید ۲۶۰ میلیون تومان پرداخت کنید، حال اگر شما توان پرداخت این  بازپرداخت را نداشته باشید بانک به‌جای این‌که بدهی خود در ترازنامه را افزایش بدهد، این بدهی را با یک عملیات بسیار ساده شعبده‌بازی برای خود پرداخت‌شده در نظر می‌گیرد. به این صورت که دوباره برای شما یک وام ۲۶۰ میلیون تومانی در نظر گرفته که با آن بدهی شما را پرداخت می‌کند. حال شما به بانک ۳۳۸ میلیون تومان بدهکارید و به‌این‌ترتیب بانک ۶۰ میلیون تومان برای خود درآمد شناسایی می‌کند و شما نیز بدهی‌تان به بانک ۷۸ میلیون تومان افزایش یافته است. شما که حتی توانایی پرداخت بدهی اول خود را نداشتید واضح است که در زمان بازپرداخت این بدهی جدید و خلق‌شده توسط بانک نیز درخواهید ماند. با تَکرار این روند بدهی شما و افراد مشابه شما به‌صورت نمایی افزایش یافته و سنگین‌تر می‌شود. برآوردها و آمار نشان می‌دهد که این رشد سرطان گونه بدهی باعث شده که ۴۰۰ هزار میلیارد تومان از مطالبات بانک‌ها قابل پرداخت نباشند.

این شعبده‌بازی بانک‌ها چه مشکلاتی را ایجاد می‌کنند؟!

این عملیات شعبده‌بازی باعث افزاش حجم نقدینگی در سطح جامعه شده است. طبق آمار بانک مرکزی از سال ۹۲ تا سال ۹۵ میزان نقدینگی ۲ برابر شده است. به این صورت که بانک‌ها بهره سپرده‌ها را با عملیات توضیح داده‌شده پرداخت کرده و باعث افزایش سرطان گونه نقدینگی می‌شود. بااین‌حال بانک‌ها همین روند را ادامه داده و با چابکی و سرعت و مهارت دست یک تردست حرفه‌ای حجم نقدینگی موجود که بدهی بانک‌ها به صاحبان سپرده‌ها است، را به‌صورت نمایی افزایش می‌دهد. همه این‌ها درنهایت به‌صورت تورم فشار خودش را به عموم مردم وارد می‌کند.

درواقع می‌توان از دلایل اصلی افزایش میزان نقدینگی همین بهره بالا بانک‌ها و سیستم معیوب پرداخت وام‌های معوقه نام برد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: