۲۶ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۰۹:۰۴

معضل مزمن کمبود پرستار در کشور

یکی از بخش‌های اصلی نظام سلامت کشور، پرستاران هستند که با شرایط کاری نامساعدی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. از سوی دیگر، ایران به‌شدت از معضل کمبود پرستار و توزیع نامناسب آن‌ها در سراسر کشور رنج می‌برد که در صورت رفع آن، اوضاع پرستاران تا حد قابل‌قبولی بهبود می‌یابد.

به گزارش عیارآنلاین، یکی از مسائل مهم حوزه بهداشت و درمان کشور، کمبود تعداد پرستاران در کادر درمانی است که کاهش کیفیت مراقبت، افزایش خطاهای پرستاری برای بیماران، اضافه‌کاری‌های اجباری، خستگی و فرسودگی برای پرستاران را به دنبال دارد.

بر اساس یافته‌های پژوهش شورای بین‌الملل پرستاری، استاندارد نسبت پرستار به تخت ۱٫۵ است؛ درنتیجه، با وجود ۱۲۰هزار تخت بیمارستانی موجود باید ۱۸۰هزار پرستار در کشور وجود داشته باشد. درحالی‌که تعداد پرستارهای فعلی کشور حدود ۱۱۰هزار نفر است و این یعنی کمبود ۷۰هزار نفری پرستار در کشور. همچنین نسبت تخت به هر هزار نفر جمعیت در کشور تقریباً  ۱٫۵ است. با توجه به ۲٫۶ بودن شاخص استاندارد جهانی این نسبت و با درنظرگرفتن جمعیت ۸۰میلیونی کشور، کشور دچار کمبود ۱۲۰هزار تخت بیمارستانی است. بنا بر نسبت پرستار به تخت که گفته شد، می‌بایست برای این ۱۲۰هزار تخت بیمارستانی، ۱۸۰هزار پرستار دیگر نیز تأمین شود. اینجاست که مشکل کمبود نیروی پرستاری چندین برابر می‌شود.

مشکل اصلی، ظرفیت پایین پذیرش پرستار در دانشگاه

علت اصلی معضل کمبود پرستاری که گریبان‌گیر خدمات بهداشتی و درمانی کشور شده است، ظرفیت کم پذیرش دانشجوی پرستاری نسبت به تعداد پرستار موردنیاز کشور است. ظرفیت پذیرش سالانه پرستار ۷هزار دانشجو است، درحالی‌که نیاز کشور به پرستار در حال حاضر حداقل ده برابر این عدد است. وخیم بودن اوضاع وقتی بیشتر نمایان می‌شود که هرساله با بازنشسته شدن پرستارهای پرسابقه و احداث بیمارستان‌های چندصد تختخوابی، پروسه جبران کمبود پرستار وارد سیکل معیوبی می‌شود.

مهاجرت پرستاران به خارج از کشور، استخدام نشدن همه فارغ‌التحصیلان این رشته و… دلایل دیگری است که برای معضل کمبود پرستار در کشور مطرح شده است. این در حالی است که مهاجرت پرستاران به خارج از کشور آمار دقیق و روشنی ندارد، لکن به گفته قائم‌مقام سازمان نظام پرستاری، حداکثر ۱۰۰۰ پرستار در هر سال، از کشور مهاجرت می‌کنند که در برابر کمبود ۷۰هزار نفری پرستار در کشور، عدد بزرگی نیست. البته بدیهی است که باید زیرساخت‌های لازم مهیا و مطالبات پرستاران پاسخ داده شود تا مهاجرت کاهش یابد.

هم‌چنین تعداد بیکاران این رشته توسط سازمان نظام پرستاری ۱۴هزار نفر اعلام شده که بسیار تعجب‌آور است؛ یعنی کشور، هم با معضل کمبود پرستار دست‌وپنجه نرم می‌کند و هم بیکاری پرستاران!

مهاجرت و عدم میل به جستجوی کار در میان پرستاران، ریشه در شرایط کاری نامساعد پرستاری دارد که در صورت افزایش تعداد پرستاران تا حد قابل‌قبولی اصلاح خواهد شد.

توزیع نامتوازن پرستار در کشور

به معضلات فوق، باید توزیع نامتوازن پرستار در کشور را نیز اضافه کرد. در توزیع نیروی کار، علاوه بر در نظر گرفتن نیاز مناطق مختلف کشور -یعنی بر اساس همان نسبت پرستار به تخت بیمارستانی که در بالا به آن اشاره شد- باید به شرایط بومی و محل تحصیل پرستاری هم توجه شود. اگر توجه به محل سکونت پرستار نباشد، نتیجه‌ای که رخ می‌دهد اشباع نیروی کار در یک نقطه مثلاً پایتخت و کمبود شدید نیروی کار در نقطه‌ای دیگر است. البته دلیل مهاجرت پرستاران در داخل کشور و دور شدن از محل سکونت برای کار نیز باید بررسی و رسیدگی شود.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: