۱۶ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۰۷

ضرورت اخذ مالیات‌های محلی توسط شهرداری‌ها

در حال حاضر در بسیاری از شهرهای پایدار جهان مانند توکیو، استانبول، اتاوا و استکهلم بیش از ۵۰ درصد از درآمدهای پایدار از طریق اخذ مالیات‌های محلی تأمین می‌شود. درحالی‌که شهرداری تهران به‌عنوان پایتخت کشور و همچنین به‌عنوان الگوی سایر شهرهای کشور، هیچ‌گونه مالیاتی مستقیم محلی را اخذ نمی‌کند

به گزارش عیارآنلاین، یکی از مهم‌ترین راه‌ها برای کسب درآمد پایدار شهری و تأمین مالی شهرداری‌ها که باید به آن توجه شود، مالیات‌های مستقیم شهری است. مالیات‌های شهری به دلیل اینکه از حوزه اختیارات و تحت نفوذ شهرداری‌ها اخذ می‌شوند، ابزار مناسبی برای سیاست‌گذاری و تحقق طرح‌های توسعه شهری به‌حساب می‌آیند. به همین دلیل باید به‌طور مستقیم توسط شهرداری‌ها تعیین نرخ و اخذ شوند. ازجمله دلایلی که این نوع مالیات‌ها باید به‌طور مستقیم توسط شهرداری‌ها تعیین و جمع‌آوری شوند، بهره‌برداری شهرداری‌ها از قدرت سیاست‌گذاری مالیات‌های شهری است. درواقع شهرداری‌ها با کاهش یا افزایش نرخ مالیات‌های شهری توانایی کنترل رفتارهای شهروندی و همچنین اقتصاد شهری رادارند.

در حال حاضر در بسیاری از شهرهای پایدار جهان مانند توکیو، استانبول، اتاوا و استکهلم بیش از ۵۰ درصد از درآمدهای پایدار آن‌ها از طریق اخذ مالیات‌های محلی تأمین می‌شود. درحالی‌که شهرداری تهران به‌عنوان پایتخت کشور و همچنین به‌عنوان الگوی سایر شهرهای کشور، هیچ‌گونه مالیاتی مستقیم محلی را اخذ نمی‌کند و از مهم‌ترین منبع درآمدهای پایدار شهری محروم مانده است.

مالیات‌های محلی که به‌طور مستقیم توسط شهرداری‌ها قابل اخذ هستند، شامل مالیات بر دارایی، مالیات بر خانه‌های لوکس، مالیات بر تقاضای سوداگری زمین و مسکن، مالیات بر زمین‌های بایر و موات و مالیات بر واحدهای مسکونی خالی می‌شوند. با توجه به اینکه، این نوع مالیات‌ها از زمین و ساختمان‌ها اخذ می‌شوند و زمین و مستغلات کالاهای ثابت و ماندنی هستند، می‌توان گفت که این نوع درآمدها نیز برای شهرداری‌ها ثابت و پایدار خواهند بود. در ادامه به ماهیت و ضرورت هریک از انواع مالیات‌های محلی پرداخته می‌شود.

مالیات بر دارایی

این نوع مالیات بر  تمامی املاک و مستغلات موجود در محدوده و حریم قانونی شهر وضع می‌شود. و نرخ مالیات اخذشده توسط این نوع مالیات برای تمامی افراد شهر یکسان است. یکی از دلایل مناسب بودن مالیات بر دارایی به‌عنوان منبع درآمدی حکومت محلی، ارتباط بین خدمات ارائه‌شده در سطح محلی و تأثیر آن‌ها بر ارزش دارایی است. در حقیقت مالیات بر دارایی در سطح محلی شبیه به مالیات بر پایه انتفاع است، چراکه تقریب مناسبی از میزان بهره‌مندی از خدمات محلی ارائه می‌دهد. در این حالت، هم مطلوبیت حاصله از خدمات محلی( مانند راه‌ها، فضای سبز و…) و هم مالیات، خود را در ارزش دارایی نشان می‌دهد. ازآنجاکه مالیات‌دهندگان مایل به پرداخت مالیات کمتر و بهره‌مندی از سرویس‌های بهتر هستند، حساسیت بیشتری نسبت به عملکرد حکومت محلی خواهند داشت و این مسئله تصمیم‌های عمومی کارآمد را افزایش خواهد داد.

مالیات بر واحدهای مسکونی خالی  و زمین‌های بایر و موات

این نوع مالیات بارویکرد بازدارندگی از احتکار زمین و واحدهای مسکونی طراحی‌شده است. در این نوع مالیات از طریق بالا بردن هزینه‌های مالیاتی دیگر انگیزه لازم برای احتکار زمین و مسکن وجود ندارد و هرچقدر نرخ مالیات افزایش یابد، به همان میزان نیز انگیزه‌های احتکار کاهش خواهد یافت. بنابراین نرخ مالیات دریافتی باید چندین برابر(در مطالعات تطبیقی ۴ برابر مالیات بر سایر املاک و مستغلات) مالیات بر سایر املاک و مستغلات باشد.

درنتیجه می‌توان گفت افزایش هزینه‌های احتکار مسکن و زمین باعث خواهد شد که عرضه مسکن و زمین در بازار افزایش پیدا کند و درنتیجه با بالا رفتن عرضه، قیمت تولید و عرضه مسکن کاهش پیدا خواهد کرد.

مالیات بر خانه‌های لوکس

با توجه به اینکه یکی از مهم‌ترین اهداف دریافت مالیات کاهش ضریب جینی و درنتیجه تحقق عدالت اجتماعی است، بنابراین برای جلوگیری از رواج اشرافیت گرایی که مصداق بارز شکاف طبقاتی است و همچنین برای جلوگیری از سرمایه‌گذاری در خانه‌های لوکس باید سیاست‌هایی در جهت افزایش هزینه‌های ساخت این واحدهای مسکونی در پیش‌گرفته شود. یکی از مهم‌ترین راهکارها، استفاده از پتانسیل بازدارندگی مالیات است. وضع مالیات بر خانه‌های لوکس باعث می‌شود که هزینه ساخت و نگهداری این‌ ساختمان‌ها افزایش پیدا کند و درنتیجه از رواج آن‌ها جلوگیری می‌شود.  بنابراین مهم‌ترین عامل در موفقیت و  بازدارندگی از ساخت واحدهای مسکونی لوکس نرخ بالا و تصاعدی مالیات وضع‌شده است. بنابراین برای تحقق سیاست در نظر گرفته‌شده باید نرخ مالیات بسیار بالاتر از نرخ مالیات خانه‌ها معمولی در نظر گرفته شود.

مالیات بر تقاضای سوداگری

این نوع مالیات بر معاملات مکرر زمین و ساختمان وضع‌ می‌شود و هدف آن نیز جلوگیری از سوداگری و رواج دلال‌بازی در بازار زمین و مسکن است.  به‌منظور بازدارندگی و اثرگذاری سیاست اتخاذشده باید برای معاملات مکرر و بیش از یک‌بار نرخ مالیات بالا و تصاعدی وضع شود، به‌گونه‌ای که به ازای هر بار معامله مجدد املاک، نرخ مالیات نیز به‌صورت تصاعدی افزایش پیدا کند.

در پایان می‌توان گفت؛ در حوزه مالیات‌های محلی مهم‌ترین عامل برای ضرورت اخذ این نوع مالیات‌ها نیاز مبرم شهرداری‌ها به درآمد پایدار به‌منظور رهایی از درآمدهای ناپایدار شهری مانند تراکم فروشی و تغییر کاربری است. همچنین عامل دیگر که ضرورت اخذ این نوع مالیات‌ها را ایجاد کرده، استفاده از قدرت سیاست‌گذاری مالیات برای کنترل بازار زمین و مسکن است. کنترلی که اگر صورت بپذیرد، باعث این می‌شود که املاک از کالایی سرمایه‌ای به کالایی مصرفی تبدیل شود و درنتیجه نقدینگی بیش‌ازاندازه بخش ساختمان به بخش تولید و صنعت هدایت شود. اتفاقی که تنها رونق در بخش تولید را به همراه دارد بلکه کاهش هزینه‌های زندگی را نیز در پی دارد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: