۱۲ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۱۵
میراث یازدهم(8)؛ ورود ممنوع

بررسی عملکرد رئیس سازمان محیط‌زیست در دولت یازدهم

پرونده «میراث یازدهم» به بررسی عملکرد مسئولین دولت یازدهم اختصاص دارد. در هشتمین گزارش از این پرونده با عنوان «ورود ممنوع»، عملکرد معصومه ابتکار، رئیس سازمان محیط‌زیست مورد بررسی قرار گرفته است.

به گزارش عیارآنلاین، دولت یازدهم با همه فراز و فرودهایش به پایان رسید. حال نوبت آن است که نقاط قوت و ضعف این دولت توسط کارشناسان و نخبگان مورد تحلیلی و بررسی قرار گیرد که لازمه آن، در اختیار داشتن تصویری روشن از اقدامات و مواضع مسئولین مختلف دولتی است. پرونده «میراث یازدهم» که به همت «مرکز رصد کنکاش» تهیه شده، به دنبال آن است تا عمکرد مسئولین دولت یازدهم را با استناد به منابع و گزارش‌های رسمی آشکار، به تصویر بکشد. در هشتمین گزارش از این پرونده با عنوان «ورود ممنوع»، عملکرد معصومه ابتکار، رئیس سازمان حفاظت از محیط‌زیست در دولت یازدهم مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه، می‌توانید خلاصه این گزارش را مطالعه نمایید:

مقدمه

معصومه ابتکار، فاتح لانه جاسوسی در سال ۵۸ و سخنگوی دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، در سال ۹۲ به سازمان حفاظت محیط‌زیست راه یافت تا مسئول حراست از محیطی شود که دستخوش آسیب‌های متعدد قرار گرفته بود. ناگفته نماند که ابتکار پیش‌ازاین و در سال‌های ۷۶ تا ۸۴  نیز به‌عنوان رئیس در سازمان مذکور فعالیت کرده بود. از این حیث می‌توان وی را «بانوی محیط‌زیست ایران» نامید.

با آغاز به کار دولت یازدهم، ابتکار فعالیت‌های متعددی را در دستور کار خود قرار داد؛ از رایزنی برای مدیریت کانون‌های انتشار گردوغبار و عقد تفاهم‌نامه با دستگاه‌های متعدد گرفته تا ممانعت از عرضه‌ی بنزین پتروشیمی در کشور. همچنین سازمان حفاظت محیط‌زیست با هدف حراست از حیات‌وحش و زیست‌بوم‌ها، در جهت محدودسازی کشاورزی تلاش نمود؛ تلاشی که البته در راستای کاهش محصولات کشاورزی و متعاقباً وابستگی غذایی ارزیابی شد. مشابه این اتفاق در طرح بین‌المللی «ترسیب کربن» نیز رخ داد که طی آن کارشناسان سازمان ملل و سازمان حفاظت از محیط‌زیست در جهت هدایت کشاورزان و دامداران روستایی به دیگر مشاغل، تلاش نمودند.

به‌هرروی می‌توان گفت ابتکار و یارانش چهار سال پرفرازونشیب و البته پُرکار را در جهت حراست از محیط‌زیست پشت سر نهادند؛ حراستی که گاه به «ممانعت از ورود و توسعه کشاورزی و صنعت» نیز می‌انجامید. از این منظر بیراه نخواهد بود اگر گفته شود که سیاست‌های زیست‌محیطی، بیش از «مصونیت‌بخشی»، بر «اِعمال محدودیت» استوار بود.

اقدامات

۱- پذیرش موافقتنامه پاریس برای کاهش گازهای گلخانه‌ای

۲- انعقاد تفاهم‌نامه همکاری با کشور عراق برای کنترل و تثبیت کانون‌های گرد و غبار

۳- ارائه لایحه هوای پاک به مجلس

۴- پیشبرد طرح ترسیب کربن با همراهی نهادهای بین المللی

۵- محدودسازی کشاورزی در راستای احیای دریاچه ارومیه

نمودار ۱- میزان بارندگی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه (میلی‌متر)

 

۶- تصویب دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار در سازمان ملل متحد

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: