۱۲ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۰۸

حذف مالیات بر املاک و دارایی‌ها عامل بی اعتباری لایحه مدیریت شهری

کلید اصلی تحقق اهداف لایحه مدیریت شهری ” محیط‌زیست سالم شهری، تحقق توسعه پایدار، ارتقای کیفیت زندگی شهری و… “کسب درآمد از مالیات بر املاک و دارایی‌ها است و حذف این بخش مهم از درآمدهای ملی و محلی ضربه بسیار جبران‌ناپذیری بر پیکره توسعه شهری ایران خواهد بود.

به گزارش عیارآنلاین، مالیات بر دارایی به‌عنوان یک منبع درآمد پایدار به دلیل قرارگیری دارایی‌ها در حوزه نفوذ شهرداری‌ و با توجه به عملکرد محلی که‌ دارد باید توسط شهرداری اخذ شود. همچنین اخذ مستقیم مالیات توسط شهرداری باعث ‌می‌شود که بتواند از آن به‌عنوان یک ابزار سیاست‌گذاری  در جهت تحقق اهداف توسعه شهری استفاده کند. که نوع سیاست‌گذاری آن با توجه به کاهش یا افزایش نرخ مالیاتی می‌تواند تشویقی یا تنبیهی‌ باشد.

مالیات بر دارایی؛ بر  املاک و مستغلات موجود در محدوده و حریم قانونی شهر وضع می‌شود که به دلیل ثابت بودن و رو به رشد بودن حجم املاک و مستغلات، این درآمد نیز همواره ثابت و رو به رشد خواهد بود. ازاین‌رو می‌توان با تکیه‌بر این درآمد پایدار و رو به رشد برنامه‌ریزی‌های بلندمدت مختلفی را برای توسعه شهری در نظر گرفت.

مهم‌ترین دلیل برای اخذ مالیات بر دارایی از شهروندان ارتباط بین خدمات ارائه‌شده در سطح محلی و تأثیر آن‌ها بر ارزش دارایی است. به‌عبارت‌دیگر خدمات عمومی و تأمین امکانات و زیرساخت‌های شهری که توسط شهرداری ایجاد می‌شود تأثیر مستقیم بر ارزش‌افزوده املاک و مستغلات دارد، بنابراین شهرداری نیز در ارزش‌افزوده سهیم هست و مالک باید سهم شهرداری را از طریق مالیات دوره‌ای تحت عنوان مالیات بر دارایی پرداخت نماید.

مالیات بر دارایی و املاک و مستغلات (مالیات محلی )سهم زیادی از بودجه شهرداری‌ بسیاری از شهرهای جهان را تشکیل می‌دهد و درواقع این نوع درآمد منبع اصلی درآمدزایی برای شهرداری‌ها است. همچنین این منبع درآمدی علاوه بر آنکه قدرت سیاست‌گذاری محلی را برای شهرداری به همراه دارد، باعث می‌شود که نیاز شهرداری به بسیاری از درآمدهای ناپایدار و مخرب ازجمله تغییر کاربری و فروش تراکم نیز از بین برود.

جدول سهم مالیات‌های بخش املاک و مستغلات در شهرداری شهرهای جهان

تسهیل و کسب مالیات بر دارایی و املاک مزایای زیادی نسبت به سایر راه‌های درآمدزایی و تأمین مالی برای شهرداری‌ها به همراه دارد، که مهم‌ترین مزایای این نوع مالیات‌ها عبارت‌اند از:

  1. درآمدی است که مبتنی بر عدالت اجتماع، توزیع ثروت و کاهش و کنترل شکاف طبقاتی است. بنابراین کسانی که دارایی بیشتری دارند و بالطبع استفاده بیشتری نیز از خدمات شهری دارند، مالیات بیشتری نیز می‌پردازند.
  2. درآمد کسب‌شده از مالیات بر دارایی باید در راستای توسعه شهر و بهبود خدمات و زیرساخت‌های عمومی مصرف ‌شود. بنابراین درآمد مالیاتی کسب‌شده که اعم آن از ثروتمندان است، در راستای بهبود تمامی افراد جامعه که اعم آن اقشار متوسط و ضعیف هستند، مصرف می‌‌شود.
  3. ایجاد درآمد و تأمین هزینه‌های شهرداری و تأمین ورودی سبد بودجه که می‌تواند مشکل بسیاری از پروژه‌های زیرساختی شهر را که با کمبود منابع مالی روبه‌رو است، برطرف ‌کند.
  4. دریافت مالیات از دارایی و املاک باعث بهبود رونق در شاخص‌های اقتصادی کلان مانند رکود و تورم در بخش مسکن و سایر بخش‌های می‌شود. درواقع با اعمال مالیات بر واحدهای مسکونی خالی و زمین‌های بلااستفاده، هزینه نگهداری و احتکار آن‌ها بالا می‌رود و درنتیجه مالکین مجبور به ساخت‌وساز زمین‌ها و ورود واحدهای مسکونی خالی به بازار می‌شوند و این امر رونق ساخت‌وساز و کاهش هزینه‌های مسکن را در پی‌ دارد.
  5. وضع مالیات بر املاک و دارایی‌ها باعث می‌شود که هزینه‌های سرمایه‌گذاری در بخش املاک و مستقلات بالا رود و درنتیجه انگیزه ورود سرمایه به این بخش نیز کاهش پیدا می‌کند. بنابراین می‌توان گفت که کاهش انگیزه سرمایه‌گذاری در بخش املاک و دارایی، باعث سرازیر شدن سرمایه‌ها به سایر بخش‌های اقتصادی مانند صنعت خواهد شد.

با توجه به فواید ذکرشده می‌توان گفت در حقیقت کلید اصلی تحقق اهداف لایحه مدیریت شهری ” محیط‌زیست سالم شهری، تحقق توسعه پایدار، ارتقای کیفیت زندگی شهری و… “کسب درآمد از مالیات بر املاک و دارایی‌ها است. بنابراین حذف این بخش مهم از درآمدهای ملی و محلی ضربه بسیار جبران‌ناپذیری بر پیکره توسعه شهری ایران خواهد بود، به‌طوری‌که اگر لایحه پیشنهادی به همین منوال پیش برود، به سرنوشت قوانین قبلی تبدیل می‌شود. قوانینی که نه‌تنها توانایی حل مشکلات شهرنشینی و توسعه شهری را نداشتند بلکه روزبه‌روز بر بی‌اعتباری‌شان در نزد شهروندان و مدیران شهری افزوده می‌شد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: