۱۱ شهریور ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۴۰

مدل ناکارآمد شرکت بازرگانی دولتی ایران در خرید گندم

عدم شفافیت مالی علی‌رغم دریافت بودجه‌های کلان ملی، عدم فراهم کردن زیرساخت‌های نظیر انبارداری، سیستم‌های نظارتی برای سنجش کیفیت کالا‌ها، عدم فراهم کردن زمینه‌های مشارکت بخش خصوصی و عدم جلوگیری از سوداگری‌های بخش کشاورزی ازجمله نقدهای وارده به شرکت بازرگانی دولتی ایران است.

به گزارش عیارآنلاین، شرکت بورس کالای ایران، یکم شهریور ماه ۱۳۹۶ جلسه‌ی هم‌اندیشی پیرامون اهمیت ورود محصولات کشاورزی به بورس کالا با حضور خبرنگاران حوزه کشاورزی برگزار کرد. در ابتدای جلسه، دکتر سلطانی‌نژاد، مدیرعامل سازمان بورس کالای ایران با ارائه گزارشی از تغییر و تحولات بازرگانی حوزه کشاورزی معتقد بود، تجارت و بازرگانی بخش کشاورزی مسئله‌ای مغفول در سیاست‌گذاری‌های گذشته بوده است. به‌همین دلیل، تسهیلات حوزه کشاورزی باید در قسمت تجارت و فراهم کردن بازار فروش محصولات هزینه شود. به همین دلیل باید در مسیری حرکت کنیم که کشاورزان قبل از برداشت محصولات خود، بازار فروش  آن را بدست آورده باشند.

مدیرعامل شرکت بورس کالای ایران در ادامه صحبت‌های خود معتقد بود، بورس کالا ازجمله مهمترین نهادهای است که می‌تواند دغدغه تجارت و بازار فروش محصولات کشاورزی را از بین ببرد و با کاهش سوداگری‌های موجود، بیشترین منفعت را نصیب کشاورزان کند. چراکه، هدف اصلی از عرضه محصولات کشاورزی در بورس کالا این است که کشاورزان نسبت به قیمت فروش محصولات خود اطلاعات کافی داشته باشند تا زمینه برای کاهش سوداگری‌ و دلالی‌های این بخش فراهم نشود.

مزایای بورس کالا برای بخش کشاورزی

بسیاری از کارشناسان معتقدند در وضعیت فعلی، مهم‌ترین مشکل بخش کشاورزی، بازار فروش محصولات است. خودکفایی در تولید گندم و روند روبه رشد در تولید محصولات استراتژیکی همچون، برنج، شکر و دانه‌های روغنی بخوبی نشان‌دهنده این موضوع است که بخش کشاورزی با مشکل تولید روبه‌رو نیست. البته افزایش بهره‌وری در تولید هنوز یکی از دغدغه‌های این بخش است که با ارتقاء سیستم‌های نوین آبیاری و همچنین یکپارچه‌سازی اراضی خرد قابل رفع می‌باشد.

علی‌رغم خودکفایی نسبی در تولید محصولات کشاورزی، برخی مشکلات ساختاری این بخش و ویژیگی‌های بازار سنتی محصولات کشاورزی در ایران، موانعی را در زمینه بازرگانی و تجاری‌سازی این بخش ایجاد نموده است. این درحالیست که مطابق تجارت جهانی در کشورهای توسعه یافته و برخی کشورهای در حال توسعه، این موانع با گسترش بورس‌های کالایی در بخش کشاورزی قابل رفع است.

کاهش واسطه‌گری‌ها، ارتقاء استاندارد‌های محصولات تولیدی، امکان بازاریابی مستقیم، کاهش ریسک فروش محصولات و غیره ازجمله مزایای عرضه محصولات کشاورزی در بورس کالا است.

تاکید ماده ۳۳ قانون افزایش بهره‌وری بر عرضه محصولات کشاورزی در بورس کالا

قانون افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی در مرداد ماه ۱۳۸۹ تصویب شد. به موجب این قانون به تولیدکنندگان بخش کشاورزی اجاز عرضه محصولات شان در بازار بورس تخصصی کالای کشاورزی داده شده است. علی‌رغم تاکید قانون بر عرضه محصولات کشاورزی در بورس کالا، طی چند سال گذشته شاهد روند کند در اجرایی شدن این مهم بوده‌ایم.

به طوری که در نشست هم‌اندیشی مسئولان بورس کالای ایران با خبرنگاران حوزه کشاورزی، میرزایی‌پور، سرپرست مدیریت توسعه بازار فیزیکی شرکت بورس کالا با بیان اینکه در چند سال گذشته حجم محدودی از محصولات کشاورزی در بورس کالا عرضه شده‌ است معتقد بود، سالانه در کشور ۱۰۰الی۱۲۰ میلیون تن محصول کشاورزی با ارزش ۲۷۰ هزار میلیارد تومان در سه بخش دامی، زراعی و باغی تولید می‌شود ولی از این مقدار فقط زمینه عرضه ۱۲ درصد آن در بورس کالا فراهم شده است.

وی در همین راستا معتقد بود، شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران (GTC)، شرکت پشتیبانی امور دام و سازمان تعاون روستایی کشور باید زمینه را برای عرضه محصولات کشاورزی ایران در بورس کالا فراهم کنند.

مدل ناکارآمد شرکت بازرگانی دولتی ایران در خرید گندم

بسیاری از کارشناسان معتقدند، مدل‌های فعلی که توسط شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران GTC)) برای خرید گندم و سایر محصولات کشاورزی درحال اجراست ناکارآمد است. عدم شفافیت مالی علی‌رغم دریافت بودجه‌های کلان ملی، عدم فراهم کردن زیرساخت‌های نظیر، انبارداری، سیستم‌های نظارتی برای سنجش کیفیت کالا‌ها، عدم فراهم کردن زمینه‌های مشارکت بخش خصوصی، عدم جلوگیری از سوداگری‌های بخش کشاورزی و غیره ازجمله نقدهای وارده به این سازمان است.

عملکرد ضعیف شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران به حدی بوده است که مجلس شورای اسلامی در تحقیق و تفحص خود از این شرکت در دی ماه ۹۳ ایرادات متعددی برآن وارد دانست.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: