۲۵ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۰۴
تجربه‌های جهانی استفاده از طب سنتی

وزارتخانه طب سنتی در هند

وزارتخانه طب سنتی هند (AYUSH) در سال ۲۰۱۴ بعنوان وزارتخانه ای مستقل در دولت هند آغاز به کار کرد. پیشتر، امور مربوط به طب سنتی در دپارتمان طب سنتی، ذیل وزارت سلامت و رفاه خانواده هند انجام می شد. آموزش، پژوهش، ارائه و ارزیابی خدمات طب سنتی در هند بر عهده وزارتخانه طب سنتی است.

به گزارش عیارآنلاین،کشور هند، واقع در جنوب شرق آسیا با جمعیت بیش از ۱٫۲میلیارد نفر دومین کشور پرجمعیت دنیا پس از چین است. ۸۰% مردم این کشور پیرو آئین هندوئیسم هستند. پایتخت هند، دهلی نو و زبان رسمی این کشور انگلیسی و هندی است. هند از ۲۹ ایالت و ۷ اتحادیه منطقه­ای تشکیل شده است. در نظام سیاسی هند، دولت عهده­دار امور اجرایی، نخست­وزیر بالاترین مقام اجرایی کشور و رئیس‌جمهور مقامی تشریفاتی است. دولت هند متشکل از ۵۱ وزارتخانه است. از میان آن­ها، “وزارت سلامت و رفاه خانواده[۱]” و “وزارت آیوش[۲]” متولیان رسمی سلامت در هند هستند. وضعیت بهداشت و خدمات درمانی با توجه به جمعیت بسیار زیاد این کشور از اولویت­های دولت­های هند به شمار می­رود. عمده خدمات بهداشتی و درمانی در هند توسط بخش خصوصی ارائه می­شود.

اولین نشانه­های حضور طب به صورت منظم و سیستماتیک به دوران مستعمره بودن هند و حضور کمپانی هند شرقی در این کشور برمی­گردد. از سال ۱۶۰۰ تا سال ۱۹۴۷ که هند توانست به استقلال دست یابد بخش بهداشت تحت کنترل پزشکان انگلیسی بود که به وسیله روش­های نو در علم پزشکی، پزشکی سنتی هند را به حاشیه راندند. پس از استقلال از دولت بریتانیا، تلاش برای احیای طب سنتی و ساختارسازی برای آن آغاز شد.

از لحاظ ساختاری، وزارت طب سنتی هند  متولی طب سنتی و یکی از ۵۱ وزارتخانه دولت این کشور است. روند تکاملی شکل­گیری وزارت طب سنتی در شکل۱ نشان داده شده است. پس از تدوین “سیاست­های ملی سلامت[۳]” توسط وزارت سلامت و رفاه خانواده در سال ۱۹۸۳، دپارتمان طب سنتی هفت سال بعد در سال ۱۹۹۵ در این وزارتخانه تشکیل شد. با تدوین “سیاست­های ملی طب سنتی[۴]” در سال ۲۰۰۲ توسط این دپارتمان، نقشه راه طب سنتی مشخص گردید تا اینکه در سال ۲۰۱۴ وزارت طب سنتی هند به عنوان یک وزارتخانه مستقل در دولت آغاز به کار کرد.

از منظر دیگری نیز می­توان توجه به طب سنتی و ایجاد ساختار برای آن در نظام سلامت هند را مورد بررسی قرار داد. در “برنامه­های پنج­ساله هند[۵]” که توسط “کمیسیون برنامه­ریزی” دولت تدوین می­شود به این موضوع پرداخته شده است. شکل۲ مهمترین اقدامات انجام شده در زمینه طب سنتی در هر کدام از برنامه­های پنج­ساله را نشان می­دهد. بر این اساس، در طول برنامه اول تا هفتم (۱۹۵۱-۱۹۹۰) اقداماتی چون تخصیص بودجه به طب سنتی،  ایجاد دوره چهارساله دیپلم آیورودا، تاسیس شورای مرکزی طب سنتی هند و شورای مرکزی هومیوپاتی آغازگر ساختارمندی طب سنتی در هند بوده است. از دوره هشتم به بعد با شکل­گیری دپارتمان و سپس وزارت طب سنتی، حجم اقدامات انجام گرفته و تاثیرگذاری آن­ها افزایش پیدا کرده است: استفاده از طب سنتی در کنار طب مدرن در ارائه خدمات سلامت در تمامی سطوح، آموزش و پژوهش گسترده طب سنتی، ایجاد نظام اعتبارسنجی مراکز آموزشی، توسعه تکنولوژی و صنعت، اخذ استانداردهای بین­المللی برای داروها، استفاده از مربیان طب سنتی در اجرای برنامه­های ملی سلامت، توسعه گیاهان دارویی و تهیه فارموکوپی از جمله اقدامات انجام گرفته در این دوره بوده است.

ساختار وزارت طب سنتی هند متشکل از ۵ بخش اصلی است:

  • موسسات آموزشی
  • نهادهای پژوهشی
  • بخش توسعه نیروی انسانی
  • بخش داروسازی
  • همکاری­های بین الملل

موسسات آموزشی این وزارتخانه که با نام موسسات ملی[۶] شناخته می­شوند به عنوان عالی­ترین مراکز آموزشی به تدریس طب سنتی می­پردازند؛ در کنار آموزش، ارائه خدمات بیمارستانی و پژوهش نیز از جمله وظایف این موسسات است. به منظور سیاست­گذاری پژوهشی در حوزه طب سنتی، شوراهای مرکزی پژوهشی[۷] به وجود آمده­اند. بخش داروسازی این وزارتخانه مسئول سیاست­گذاری در حوزه گیاهان دارویی، تولید دارو و کنترل کیفیت دارو است. شورای مرکزی طب هندی و شورای مرکزی هومیوپاتی با مسئولیت توسعه نیروی انسانی، بعنوان دو نهاد سیاست­گذار و قانون­گذار در حوزه آموزشی فعالیت می­کنند. بخش همکاری­های بین­المللی مسئول ترویج طب سنتی برای جذب توریست سلامت است.

 


در شکل۴ میزان بودجه اختصاص یافته به هر کدام از بخش­های وزارتخانه طب سنتی هند نشان داده شده است. بیش از نیمی از بودجه این وزارتخانه (۵۴%) به بخش پژوهشی اختصاص یافته است و پس از آن بخش آموزشی با ۳۳% در جایگاه بعدی قرار گرفته است.

در سلسله یادداشت­های بعدی به موضوعاتی چون مکاتب طب سنتی در هند، آموزش و پژوهش طب سنتی، ارائه خدمات طب سنتی و نحوه ارزیابی خدمات طب سنتی پرداخته خواهد شد.

 

[۱] Ministry of Health and Family Welfare

[۲] Ministry of AYUSH   (Ayurveda, Yoga and Naturopathy, Unani, Siddha, Homoeopathy)

[۳] National Health Policy, 1983

[۴] National Policy on Indian Systems of Medicine & Homoeopathy, 2002

[۵] Five-Year Plans of India (1951 – 2014)

[۶] National Institute

[۷] Central Council of Research

تلگر

برچسب‌ها:

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: