۲۲ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۸:۰۷

توافق پاریس؛ تعهدی الزام‌آور

یکی از موضوعاتی که در دومین هم‌اندیشی عیارآنلاین با موضوع بررسی ابعاد توافق پاریس بررسی شد، موضوع الزام‌آور یا غیر الزام‌آور بودن این توافق بود که دکتر پیری، استاد حقوق دانشگاه تهران در این رابطه، گفت: سند توافق‌نامه پاریس یک سند لازم‌الاجرا است و این مسئله غیرقابل تشکیک است.

به گزارش عیارآنلاین، در دومین هم‌اندیشی بررسی ابعاد توافق پاریس که در محل سایت عیار آنلاین برگزار شد، ابعاد مختلف پیوستن کشور به این موافقت‌نامه تغییر اقلیمی با حضور کارشناسان و مسئولین مورد بررسی قرار گرفت. موضوع الزام‌آور یا غیر الزام‌آور بودن موافقت‌نامه پاریس از جمله موضوعات چالشی بود که در این هم‌اندیشی مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

در ابتدای این جلسه، دکتر محسن ناصری، رئیس دفتر تغییر اقلیم سازمان محیط‌زیست عنوان کرد: «متن اولیه توافق پاریس برای کشورهایی که تعهدهایی بر آن‌ها بار می‌شد، متنی پیچیده، فنی و پر چالش بود».

وی افزود: «نشست پاریس عملاً با چنین نتیجه اولیه‌ای شروع شد و بعد از یک هفته رایزنی، به نظر می‌آمد که بنا نیست در پاریس اتفاق مثبتی رغم بخورد».

این مقام مسئول سازمان محیط‌زیست ادامه داد: «از آنجایی که برای کشور فرانسه، گره خوردن نامش با توافقات اقلیمی اهمیت به‌سزایی داشت؛ دیپلمات‌های فرانسوی نقش‌آفرینی کردند و قیدوبندهای حقوقی و بسیار سنگینی که در متن اولیه بود را پالایش و عملاً توافق پاریس از یک تعهد کاملاً الزام‌آور، تبدیل به برنامه‌ای کردند که بخشی از آن مشارکتی و بخشی هم برای کشورهای درحال‌توسعه به‌صورت الزام‌آور شکل گرفت».

در ادامه جلسه، دکتر مهدی پیری، عضو هیئت‌علمی دانشکده حقوق دانشگاه تهران در مورد الزام‌آور بودن موافقت‌نامه پاریس گفت: «در حوزه مسائل حقوقی و بین‌الملل و محیط‌زیست، این نکته قابل بیان است که سند توافق‌نامه پاریس یک سند لازم‌الاجرا است و این مسئله غیرقابل تشکیک است؛ هرچند که در حال حاضر الزام‌آور نباشد».

استاد حقوق دانشگاه تهران در خصوص اینکه موافقان داخلی پذیرش توافق‌نامه پاریس معتقدند، تعهدات این توافق‌نامه جدی نخواهد بود، گفت: «در حقوق بین‌الملل تعهد جدی یا غیر جدی نداریم، تعهد وقتی به وجود آید حتی اگر مکانیسم اجرای آن تعهد نرم باشد، برای کشور الزام‌آور است».

مهندس عسگر سرمست، کارشناس سیاست‌گذاری انرژی در بخش دیگری از نشست بررسی ابعاد موافقت‌نامه آب‌وهوایی پاریس، با اشاره به تعهدات ایران و الزام‌آور بودن این تعهدات، گفت: «در صورت تصویب موافقت‌نامه پاریس در مجلس و تأیید شورای نگهبان، متن تعهدات ایران (INDC) در موافقت‌نامه پاریس، به‌صورت خودکار به سند (NDC) که الزام‌آور و یک تعهد حقوقی بین‌المللی است، تبدیل می‌شود».

وی در ادامه گفت: «طبق بند ۲ ماده ۴ موافقت‌نامه، کشورها موظف به ارائه برنامه‌های مشارکت ملی هستند؛ یعنی هم باید برنامه ارائه بدهند (Shall prepare) که همان سند NDC محسوب می‌شود و هم ملزم خواهند بود برنامه‌ای که ارائه داده‌اند را آماده و اجرایی کنند (Shall persue)».

وی در توضیح این مطلب، افزود: «استفاده از کلمه Shall در این بند نشان از بار حقوقی بالا و الزام‌آور بودن آن دارد و به این دلیل اصلاً نمی‌توان موافقت‌نامه پاریس و اجرای تعهدات ارائه شده در آن را غیر الزام‌آور تصور کرد».

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: