۲۳ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۰۹

گشودن دروازه‌های کشور به روی فرانسوی‌ها؛ این‌بار در واگن‌سازی!

قرارداد ساخت ۲۰۰۰ واگن مترو با شرکت فرانسوی آلستوم در حالی صورت می‌گیرد که این شرکت دارای سابقه مالی خوبی نبوده و از سطح فناوری منحصربه‌فردی نیز برخوردار نیست. علاوه‌براین، این قرارداد صدمات جبران‌ناپذیری به فعالین داخلی این عرصه وارد خواهد کرد.

به گزارش عیارآنلاین، مهم‌ترین خبر روزهای اخیر در بین صنایع ریلی، خبر «توافق‌نامه تأسیس شرکت مشترک همکاری بین سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو)، آلستوم (شرکت فرانسوی تولیدکننده تجهیزات نیروگاهی و ماشین‌آلات ریلی) و ایریکو (بزرگترین شرکت واگن‌سازی ایرانی)» بود، که البته ۶۰ درصد سهام این شرکت جدید متعلق به آلستوم خواهد بود. در طی این توافق مدیریت پروژه ساخت ۲۰۰۰ واگن توسط وزارت صنعت و معدن به این شرکت مشترک واگذار شده است.

طبق اظهارات مسئولین، کشور در حوزه حمل‌ونقل درون‌شهری، نیازمند به تعداد ۸ تا ۱۰هزار واگن متروی دیگر است و از این رو، لازم است به‌تدریج به برآورده کردن این نیاز کشور اقدام شود. اما آنچه در این بین عجیب به نظر می‌رسد، انتخاب شرکت آلستوم با سهم ۶۰ درصدی در قرارداد است. اصولاً مشخص نیست این شرکت، چه توانمندی خاصی نسبت شرکت های رقیب خود چه در قاره سبز (زیمنس آلمان، استادلر سوئیس، CAF اسپانیا و …)، در قاره آمریکا (بمباردیه کانادا و …) و یا واگن‌سازان آسیایی (CNR/CRRC چین، هیوندای و هیتاچی ژاپن یا حتی شرکت EUROTEM ترکیه) داشت که به عنوان گزینه برتر و راه حل نهایی انتخاب شده است؟

شرکت آلستوم در سال مالی ۲۰۱۴-۲۰۱۵ متحمل ضرر سنگین ۷۱۹میلیون یورویی (معادل ۸۰۸میلیون دلار) شده است. همچنین پرداخت جریمه ای ۷۷۲ میلیون دلاری به دادگستری ایالات متحده آمریکا بابت پرونده مربوط به اتهام فساد مالی که علیه این شرکت تشکیل شده بود باعث ضرر هنگفت مالی و بی‌سابقه این شرکت شده بود.

از طرف دیگر، قرارداد مهم دیگری نیز در همین حوزه با شرکت «ترنس‌مش هولدینگ» روسی منعقد شده است که از قضا، شرکت آلستوم سهام‌دار اصلی آن با بیش از ۳۰ درصد سهم است. در قرارداد ایران با این شرکت نیز ۸۰ درصد از کل قرارداد متعلق به شرکت مذکور است.

مشارکت این‌چنینی با شرکتی نه‌چندان خوش‌سابقه در حالی صورت می‌گیرد که در داخل، ۷ شرکت بزرگ در حال فعالیت جدی در عرصه واگن‌سازی هستند. ماحصل فعالیت این شرکت‌ها خودکفایی ۹۰ درصدی کشور در حدود ۹۰ در تولید واگن باری و بیش از ۶۰ درصدی در تولید واگن مسافری است که حاصل این قراردادها، جز آسیب جبران‌ناپذیر به آن‌ها و در مقابل، وابستگی بیش‌ازپیش به شرکت‌های خارجی نخواهد بود.

مشکل اصلی صنعت واگن‌سازی کشور، نبود حمایت‌های مالی برای عقد قرارداد خرید واگن از این شرکت‌هاست. جذابیت حمایت مالی برای شرکت‌های حمل‌ونقل داخلی باعث گردیده تا محصولات خارجی را حتی باکیفیت پایین‌تر و هزینه بالاتر، بر تولید داخلی ترجیح دهند. ازاین‌رو لازم است وزارت صنعت، معدن و تجارت که مسئولیت قرارداد اخیر را بر عهده دارد، هر چه زودتر نسبت به رفع معضلات پیش پای صنعت واگن‌سازی کشور اقدام جدی نماید.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: