۲۲ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۲۹

گشایش قفل تولید ریل ملی با سلب انحصار از ذوب‌آهن

تولید ریل ملی که از دهه ۷۰ کلید حورده، همچنان به ثمر ننشسته است و شاید وقت آن باشد که رویکردها در انحصار این پروژه برای شرکت ذوب‎آهن تغییر کند. برگزاری مناقصه برای خرید ریل از شرکت‌های داخلی، علاوه بر اینکه شفافیت اقتصادی را به دنبال دارد، می‎تواند در کاهش قیمت خرید ریل برای دولت نیز نقش مؤثری ایفا کند.

به گزارش عیارآنلاین، اولین فعالیت‎ها برای تولید ریل ملی در کشور، در دهه هفتاد و در شرکت ذوب‎آهن اصفهان آغاز شد و از آن هنگام، این شرکت مجری انحصاری پروژه تولید ریل در ایران بوده است. اگرچه محصول این فعالیت‎ها در دهه ۷۰، تولید ریل U33 بود؛ ولی به دلیل پایین بودن کیفیت ریل تولیدشده نسبت به استانداردهای لازم، هرگز مورد بهره‌‏برداری قرار نگرفت. از آن زمان، همواره موضوع تولید ریل در داخل مطرح بوده است و هر از چندی، تفاهم‎نامه‎هایی در این زمینه منعقد می‌شد، ولی فعالیت مؤثری صورت نگرفت.

در سال ۹۳، شرکت ذوب‎آهن مجدداً تلاش برای دستیابی به ریل تولید داخل را از پی گرفت که  این‌بار به درخواست شرکت راه‏آهن، تولید ریل UIC60 نیز در دستور کار قرار گرفت. شرکت راه‎آهن نیز به‌منظور کمک به این پروژه، دریافت طلب ۲۰۰ میلیاردی خود از ذوب‎آهن را به تعویق انداخت. شرکت ذوب‎آهن با واردکردن تجهیزات نورد ریل از شرکت آلمانی کوتنر، طی مدت دو سال خط تولید ریل را راه‎اندازی کرد. سرانجام در آبان‌ماه ۱۳۹۵، خط تولید ریل ملی با حضور معاون اول رئیس‌جمهور افتتاح شد، ولی تاکنون حتی یک شاخه ریل از این کارخانه به راه‎آهن تحویل نداده است.

به‌رغم نمایش‎های رسانه‎ای شرکت ذوب‌آهن در مورد تولید ریل استاندارد در این مجموعه و حتی حضور در پنجمین نمایشگاه بین‌المللی صنایع ریلی با عنوان رونمایی از ریل تولید داخل؛ این شرکت به هیچ بخشی از تعهدات خود در تولید و تحویل ۴۰ هزار تن ریل U33 به شرکت راه‎آهن که قرارداد آن در سال گذشته به امضای مدیران عامل دو طرف رسید، عمل نکرده است. قراردادی که قرار بود پس از تحویل آن توسط ذوب‎آهن، به قرارداد خرید ۱۰۰ هزار تن ریل UIC60 از این شرکت منجر شود. همچنین این شرکت هنوز نتوانسته است خط نورد ریل را تکمیل و ریلی مطابق استاندارهای لازم را به تولید برساند. به نظر می‎رسد، مسئولین این شرکت علاقه چندانی به تولید ریل نداشته و با توجه به مشکلات مالی شدید این شرکت، دغدغه‎های دیگری دارند.

این‌گونه اتلاف وقت در به ثمر رساندن تولید ریل ملی، نادیده گرفتن منافع ملی و تضییع منابع کشور است و باید هرچه سریع‌تر سرنوشت تولید ریل در داخل کشور مشخص شود. با تأخیر در تأمین ریل موردنیاز کشور، پروژه‏‌های ریلی متوقف‌شده و بهره‎برداری از آن‎ها به تأخیر می‏‌افتد. به‌علاوه هزینه تکمیل پروژه‎ها با گذر زمان افزایش یافته و خود باعث تحمیل هزینه‌‏های اضافه به کشور می‌شود. در چنین شرایطی، شرکت راه‏‌آهن نباید بیش از این فرصت را از دست دهد و لازم است با اتخاذ تدابیر جدیدی، سرنوشت پروژه تولید ریل در داخل را از وضعیت مبهم فعلی خارج کند. راهکار پیشنهادی برای تولید ریل، برگزاری مناقصه خرید ریل از داخل کشور و عقد قرارداد با شرکت‎های فولادی دیگری‎ است که از توانایی بالقوه برای تولید ریل در داخل برخوردارند و در صورت اطمینان از خریداری شدن محصولاتشان توسط راه‌‏آهن، تمایل به سرمایه‎گذاری و حضور در این بازار رادارند. برگزاری مناقصه علاوه بر اینکه شفافیت اقتصادی را به دنبال دارد، می‎تواند در کاهش قیمت خرید ریل برای دولت نیز نقش مؤثری ایفا کند. انعقاد قرارداد و ضمانت خرید ریل، در کنار تعیین جریمه مناسب برای اجرا نشدن تعهدات هر یک از طرفین، می‏‌تواند هر دو طرف قرارداد را به انجام تعهداتشان ملزم نموده و مسیر دستیابی به ریل ملی را هموارتر نماید.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: