۱۹ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۳۲

جای خالی ریل در سبد تولیدات صنعت فولاد کشور

با توجه به نیاز کشور به ریل برای توسعه شبکه ریلی و ارزش افزوده بسیار زیاد ریل در مقایسه با سایر محصولات فولادی، جای این محصول استراتژیک در سبد تولیدات صنعت فولاد کشور به خالی است.

به گزارش عیارآنلاین، ایران با تولید بیش از ۱۸ میلیون تن فولاد در سال، جایگاه چهاردهم را در میان کشورهای تولیدکننده فولاد به خود اختصاص داده است. وجود معادن غنی سنگ‌آهن و دسترسی به انرژی ارزان، مزیت بالایی برای تولید فولاد در کشور ایجاد کرده است. مطابق سند چشم‌انداز ۱۴۰۴، لازم است تولید ایران در صنعت فولاد به ۵۵ میلیون تن در سال برسد.

یکی از راهبردهای اصلی تحقق سیاست‎های اقتصاد مقاومتی، کاهش خام فروشی و تلاش برای صادرات محصولات باارزش افزوده بیشتر است. در حال حاضر صادرات سنگ‌آهن بیش از ۷۵ درصد ازسهم وزنی صادرات فولاد کشور را تشکیل می‎دهد ولی تنها ۱۹ درصد از سهم دلاری صادرات فولاد را شامل می‎شود. این در حالیست که صادرات محصولات نهایی فولاد از جمله ورق، میلگرد و پروفیل‌های فولادی با تنها ۸٫۵ درصد سهم وزنی از کل صادرات فولاد، ۳۲ درصد از ارزآوری صادرات فولاد را به همراه دارد.

در نتیجه ملاحظه می‌شود که هرچه به سمت تکمیل زنجیره ارزش افزوده و کاهش خام فروشی حرکت کنیم، منافع اقتصادی بیشتری نصیب کشور می‎شود.

بنا بر آمار گمرک، صادرات هر تن سنگ‌آهن در حدود ۳۸ دلار ارزآوری دارد که با تبدیل آن به فولاد خام و آلیاژهای فولادی این مقدار به ۳۵۳ دلار افزایش می‎یابد. درحالی‌که هر تن شمش ریل، بنابر آنچه شرکت فولادهای آلیاژی ایران در مورد شمش ریل تولیدشده در این مجموعه اعلام کرده است، ارزشی معادل ۴۳۰ دلار است.

در گروه محصولات نهایی فولاد، میانگین قیمت برای محصولات متداول فولادی مثل ورق، میلگرد و پروفیل، ۶۰۰ دلار است، درحالیکه این رقم برای هر تن ریل نورد شده به ۸۰۰ دلار می‎رسد. لذا در بین محصولات فولادی، ریل به‌عنوان یک محصول ویژه باارزش افزوده بالاتر نسبت به سایر محصولات نهایی فولادی، می‏تواند نقش مؤثری در افزایش سودآوری صنعت فولاد ایفا کند.

بررسی بازار داخلی کشور نیز موید آن است که تولید ریل در داخل کشور از بازار مناسبی برخوردار است زیرا اجرای طرح‎های توسعه شبکه ریلی، هرساله بالغ‌بر ۲۰۰ هزار تن ریل نیاز دارد که با تولید ریل در داخل می‏توان از واردات این محصول و خروج ارز در این زمینه جلوگیری کرد.

بعلاوه موقعیت جغرافیایی کشور به نحوی است که در صورت تولید ریل می‌تواند از بازار منطقه، از جمله کشورهای پاکستان، افغانستان، عراق، کشورهای آسیای میانه و کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز برای صادرات ریل استفاده کند. برای مثال پاکستان بنابر آمارهای بانک جهانی، شبکه ریلی خود را از ۷۸۰۰ کیلومتر در سال ۲۰۱۳، به ۹۱۰۰ کیلومتر در سال ۲۰۱۴ گسترش داد که این مقدار از توسعه خطوط ریلی، نیازمند مصرف ۱۶۰ هزار تن ریل است. کشورهای حاشیه خلیج‌فارس نیز که از شبکه ریلی گسترده‏ای برخوردار نیستند، توسعه خطوط ریلی خود را در دستور کار دارند.

درنتیجه با توجه به مزیت کشور در برخورداری از معادن غنی سنگ‌آهن و انرژی ارزان‌قیمت، ارزش‌افزوده بالای این محصول در مقایسه با سایر محصولات فولادی و وجود بازار مناسب در منطقه، لازم است مسئولان صنعت فولاد کشور، تولید ریل را موردتوجه ویژه قرار دهند.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: