۱۸ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۵۵
به بهانه روز خبرنگار

خبرنگارانی از جنس پیشرفت؛ ضرورتی انکارناپذیر برای پایش مسائل کشور

ما چه چیز می‌خواهیم جز کسی که با تکیه بر تعهد و تخصصش به رصد و پایش مسائل اساسی کشور بپردازد و یاری‎گر مدیران و مسئولان مملکت باشد و دغدغه‌مند نسبت به معیشت مردم و نگران حالِ بیمارِ اقتصاد مقاومتی؟

به گزارش عیارآنلاین، دیروز هفدهم مرداد بود! و جالب تر آن که علاوه بر هفدهم مرداد بودن خصیصه ای دیگر به نام روز خبرنگار بودن را هم داشت!

این روز مناسک خاصی هم دارد که میتوان به تبریک های خشک و خالی از خبرنگاران، کادوهای زورکی به آنان، جایزه ی میکروفون طلایی! ساختن یک مستند لوده از سوتی ها و بالاخص سختی های خبرنگاران! که مثلا شتر جفتک می اندازد به خبرنگار از هیچ جا باخبر و او را نفله میکند! بله! دیروز که گذشت و به تاریخ پیوست روزی بود که همه به به و چه چه کنان از قلم هرز نشدنی خبرنگار سرودند ومن باب امانت داری اینان سخنرانی ها کردند! و برای کاستی ها و کمبودهای خبرنگاران اشک ها ریختند.

اما جدای از تمام این توصیفات، اصلا خبرنگار کیست!؟ وجدانِ بیدارِ جامعه؟ آینه ای برای نشان دادن ضعف‌ها؟ بیرون آورنده از تاریکیِ جهل؟ آگاه کننده‌ی امت؟

خبرنگاری که ممکن است هرکسی در ذهنش آن را مجسم کند، خبرنگار نیست مگر آن که ویژگی‌های فوق را دارا باشد! و لازمه‌ی وجدانِ بیدارِ جامعه هم، داشتنِ وجدانِ بیدار است! به طوری که در فرد حالتی ایجاد شود که با انصاف به مسائل بنگرد و منصفانه، هشدار دهنده به مردم باشد!

خودِ همین انصاف مگر چه چیزی ست جز آن که فرد، بدون در نظر گرفتن تمایلاتش به جناح خاصی در هر جا که رخنه‌ی فساد را مشاهده کرد، فریاد بزند و اعلان کند؟ و نسبت به آرمان‌های انقلاب بدون چشم داشت به هر سمت و سویی دغدغه‌مند باشد؟ و مصالح ملی را در برابر مصالح جناحی تباه نکردن؟ و مگر انصاف غیر از نفروختنِ قلم به جیفه ی ناچیز مقام و شهرت است؟ و زیر پا نگذاشتن اخلاق هنگام نقد؟ و هدف نقد را تصحیح قرار دادن و نه تخریب؟

کو به کو به دنبال گم گشته‌ای هستیم، آن فانوسِ شب تابی که دست‌مان را بگیرد و با چشم‌اندازهای بلندش به سمت تحقق آرمان‌هایِ اسلامیِ نظامِ مقدسمان چشم‌های‌مان را به سوی تمدن اسلامی باز کند و با آن نیروی خستگی ناپذیرش روشنیِ راهمان در این کارزار باشد! و زبان مطالبه گرش ندایِ سینه یِ دردمندِ مستضعفین و کوخ نشینان را به گوش همگان برساند! خبرنگار، خبرنگار است مگر این ها را داشته باشد و خبرنگار تراز انقلاب است اگر این ها را در خود بپروراند. ولی فکر می‌کنم خیلی مانده تا از این راه پرپیچ و خم تازه دست به کمر بزنیم و بگوییم این است! خودش!

ما چه چیز می‌خواهیم جز کسی که با تکیه بر تعهد و تخصصش به رصد و پایش مسائل اساسی کشور بپردازد و یاری‎گر مدیران و مسئولان مملکت باشد و دغدغه‌مند نسبت به معیشت مردم و نگران حالِ بیمارِ اقتصاد مقاومتی؟ و چه کسانی را نیاز داریم جز رصدکنندگانِ جدیِ مشکلات و معضلات؟ و راهکار دهندگان؟ و تفکر کنندگان؟!

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: