جمعیت بالا، بستری برای اقتدار اقتصادی کشور

ایران از جمله کشورهای در حال توسعه است که برای رسیدن به اهداف پیش‌بینی شده نیاز به نیروی کار عظیم دارد اما روند رشد جمعیت با این سیاستگذاری‌ها هماهنگ نیست؛ بنابراین نیاز است که سیاستگذاری‌ خانواده به سمت تسهیل فرزندآوری هدایت شود.

به گزارش عیارآنلاین، جمعیت برای کشورها، مسئله‌ای مهم و پرچالش است که در کشور ایران فراز و نشیب‌های زیادی داشته است. در دهه ۶۰ سیاست‌های تنظیم خانواده در ایران به صورت گسترده اجرا شد که نتیجه آن، کاهش نرخ باروری از حدود ۶٫۴  به ۱٫۸ فرزند به ازای هر زن در طول دوره باروری بوده است. در سال ۱۳۹۱، مقام معظم رهبری(مدّظله‌العالی) با انتقاد از ادامه یافتن سیاست‌های کنترل جمعیتی، خواستار افزایش جمعیت کشور شدند.

کارشناسان جمعیت‌شناسی با دو نگاه متفاوت که کمیت جمعیت مهم‌تر است یا کیفیت آن، به این بحث می‌پردازند؟ طرفداران کیفیت جمعیت، کشوری مانند سوئد با جمعیتی ۱۰ میلیونی را با کشور بنگلادش که جمعیتش ۱۰ برابر سوئد است، مقایسه می‌کنند و بیان می‌کنند که کمیت را نمی‌توان ملاک قرار داد. در مقابل، گروهی دیگر با اشاره به جمعیت بیش از یک میلیاردی کشورهای چین و هند، عنوان می‌کنند که این جمعیت بزرگ، یک عامل بازدارنده در برابر قدرت‌های بزرگ است و به علاوه، چین جایگاه دوم جهان را در اقتصاد دارد و پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که هندوستان تا ۱۵ سال آینده به جایگاه سوم اقتصاد خواهد رسید.

جمعیت، مؤلفه قدرت

علاوه‌ بر مولفه‌هایی نظیر قدرت اقتصادی، وسعت سرزمین، توان دفاعی و منابع طبیعی، جمعیت کشور اهمیت زیادی دارد و از جمله مولفه‌های قدرت یک کشور محسوب می‌شود. رسیدن به رفاه مطلوب مغایرتی با رشد جمعیت ندارد و حمایت‌های مالی کشورهای توسعه‌یافته از خانواده‌ها برای افزایش جمعیت، و پذیرش نیروی کار غیر بومی موید این سخن است.

نقش جمعیت در مناسبات منطقه‌ای و بین‌المللی

به میزان افزایش جمعیت یک کشور، صادرات و واردات آن با دیگر کشورها بیشتر می‌شود و به نوعی آنها را به خود وابسته و تهدیدهایی مانند تحریم را از خود کشور می‌‌کند. چین به عنوان یک تولیدکننده بزرگ و هم یک بازار بزرگ با آمریکا سالانه ۱۴۰۰ میلیارد دلار مبادلات تجاری دارد و به همین دلیل در عرصه‌های بین‌المللی و منطقه‌ای، چینی‌ها یکی از وزنه‌های اصلی تصمیم‌گیری هستند.

جمعیت، همواره به عنوان یکی از موثرترین اهرم‌های مقاومت در برابر انواع تهدیدها قلمداد می‌شود. یک مقایسه بین کشور ایران و کویت در سال ۱۹۸۹ این مسئله را به خوبی نشان می‌دهد، کویت با وجود حمایت کشورهای غربی و عربی ظرف چند ساعت توسط کشور عراق اشغال شد، اما ایران با مقاومتی طولانی این تهاجم را دفع کرد.

در نیم قرن گذشته در غرب آسیا که یکی از نقاط بسیار مهم جهان است تحولات بسیاری رخ داده است. جمعیت اعراب حدود ۴۰ سال قبل کمتر از ۱۰۰ میلیون نفر بوده است، ولی حال فقط کشور مصر ۸۰ میلیون نفر جمعیت دارد. عربستان سعودی در مدت زمانی که جمعیت ایران ۲ برابر شده، به ۵ برابر جمعیت، دست پیدا کرده است.

بنابر نکات ذکر شده  نه تنها کیفیت جمعیت با کمیت آن منافاتی ندارد، بلکه این دو لازم و ملزوم یکدیگرند. ایران که از جمله کشورهای در حال توسعه است برای رسیدن به اهداف پیش‌بینی شده نیاز به نیروی کار عظیم دارد اما روند رشد جمعیت، با این سیاستگذاری‌ها هماهنگ نیست و اگر نرخ زاد و ولد با رشد ثابت ادامه پیدا کند، طبق اطلاعات مرکز آمار، در سال ۱۴۳۰ شاخص سالخوردگی کشور به حدود ۳۰ درصد خواهد رسید. بنابراین برای جلوگیری از وقوع این پدیده نیاز است که سیاستگذاری‌های حوزه خانواده به سمت تشویق و تسهیل فرزندآوری هدایت شود.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: