۳ تیر ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۰۳

طرح ادغام دانشگاه‌های مهارتی کشور در بوته نقد و بررسی

موافقان طرح ادغام دو دانشگاه «فنی و حرفه‌ای» و «جامع علمی و کاربردی» در بیان کارایی ادغام این دو دانشگاه به هم‌افزایی آموزش‌های مهارتی و صرفه‌جویی در منابع اشاره می‌کنند. در مقابل مخالفان نیز بر غیرقانونی بودن ادغام و تفاوت فلسفه وجودی دانشگاه‌های مذکور تأکیددارند.

به گزارش عیارآنلاین، مدتی است طرح ادغام دو دانشگاه «فنی و حرفه‌ای» و «جامع علمی و کاربردی» در حال بررسی است. در این یادداشت سعی می‌شود در ادامه یادداشت‌های قبلی به این موضوع پرداخته شود. مطرح‌شدن طرح ادغام دانشگاه‌های مهارتی کشور باعث شکل‌گیری صف‌بندی مخالفان و موافقان این طرح شد و پیشنهادات و انتقادات این افراد را برانگیخت. موافقان این طرح در بیان کارایی ادغام این دو دانشگاه به هم‌افزایی آموزش‌های مهارتی و صرفه‌جویی در منابع اشاره می‌کنند. در مقابل مخالفان نیز بر غیرقانونی بودن ادغام و تفاوت فلسفه وجودی دانشگاه‌های مذکور تأکیددارند. در ادامه برای مشخص شدن دلایل مخالفان و موافقان ادغام دو دانشگاه مذکور، به مهم‌ترین محورهای استدلالی هر یک، اشاره‌ شده است.

دلایل موافقان ادغام دو دانشگاه

– ایجاد نظام یکپارچه مهارتی

موافقین طرح ادغام این دانشگاه‌ها در بیان دلایل خود به بند سوم سند آمایش آموزش عالی استناد می‌کنند که به ایجاد نظام یکپارچه برای مراکز آموزش مهارتی ‏اشاره دارد . از سوی دیگر در لایحه برنامه ششم توسعه موضوع ادغام برخی از دانشگاه‌های‌ موازی نیز ذکرشده است و موافقین طرح مذکور با توجه به مهارتی بودن این دو دانشگاه بر ادغام آن‌ها تأکید می‌کنند.

– صرفه‌جویی در هزینه‌ها و رسیدگی بیشتر به دانشجویان

به نظر کوچکی‌نژاد، عضو کمیسیون آموزش در حال حاضر هر دو دانشگاه‌ به تربیت نیروی تکنسین و فنی مشغول هستند و اگر ادغام شوند، هم رسیدگی به دانشجویان بیشتر شده و هم در هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌شود. البته در مورد جزئیات و نحوه این صرفه‌جویی توضیحی داده نشد .

دلایل مخالفان ادغام دو دانشگاه

– ماهیت متفاوت اهداف دو دانشگاه

می‌توان گفت که دلیل اصلی مخالفان ادغام، تفاوت در ماهیت این دو دانشگاه و متعاقباً اختلاف در اهداف آن‌ها محسوب می‌شود. به اعتقاد زاهدی، رئیس کمیسیون آموزش مجلس، هدف اصلی دانشگاه فنی و حرفه‌ای تربیت تکنیسین است؛ درحالی‌که دانشگاه علمی و کاربردی با هدف ارتقاء سطح مهارت شاغلین فاقد تجربه اجراییِ در بخش‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی ، تشکیل شده است.

– منع قانونی ادغام

برخی منع قانونی را دلیل مخالفت با ادغام می‌دانند. بر این اساس دانشگاه علمی کاربردی بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی و دانشگاه فنی و حرفه‌ای طبق مصوبه مجلس ایجاد شده است و بر اساس نظر امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری این دو نهاد نمی‌توانند در مصوبات یکدیگر دخالت کنند . بنابراین با توجه به اینکه مرجع صدور مجوز این دو دانشگاه متفاوت است، نمی‌توان آن‌ها را ادغام نمود. از سوی دیگر برخی معتقدند ادغام این دو دانشگاه بدون مجوز مجلس نیز امکان‌پذیر نیست.

– عملکرد موفق هر دو دانشگاه در راستای اهداف خود

آمارهای موجود از گستردگی حجم فعالیت‌های این دو دانشگاه حکایت دارد و همچنین این دانشگاه‌ها در رسیدن به اهداف موردنظر بسیار موفق ظاهرشده‌اند. همین مسئله باعث شده است که متقاضیان و دانش‌آموختگان این دانشگاه‌ها شاغل باشند. به گفته شفیعی، رئیس دانشگاه فنی و حرفه‌ای، بیش از ۷۰ درصد فارغ‌التحصیلان این دانشگاه جذب بازار کار می‌شوند. همچنین دانشگاه جامع علمی و کاربردی نیز دارای بیشترین حجم دانش‌آموختگان شاغل در کشور است. به گفته اخباری، رئیس سابق این دانشگاه، بر طبق آمار از زمان تأسیس این دانشگاه (سال ۷۲) تاکنون یک‌میلیون و ۲۰۰ هزار نفر از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند که ۷۸ درصد از این افراد شاغل هستند.

البته برخی دیگر کارشناسان دلایل دیگری را نیز برای مخالفت با ادغام ذکر می‌کنند که در ادامه می‌آید:

– دانشگاه فنی و حرفه‌ای به‌وسیله آموزشکده‌های خود به اجرای آموزش می‌پردازد؛ حال اینکه دانشگاه علمی و کاربردی آموزش‌های خود را توسط سایر وزارتخانه‌ها، مؤسسات و دستگاه‌های اجرایی اعم از دولتی، عمومی و خصوصی پیگیری می‌نماید و نقش دانشگاه در این زمینه، سیاست‌گذاری، هدایت، کنترل و نظارت بر آموزش‌های علمی و کاربردی است.

– عمده دانشجویان دانشگاه علمی و کاربردی را شاغلان دستگاه‌های اجرایی و سازمان‌ها و مؤسسات دولتی، عمومی و خصوصی تشکیل می‌دهد؛ درحالی‌که پذیرش دانشجویان دانشگاه فنی و حرفه‌ای صرفاً از بین فارغ‌التحصیلان هنرستان‌های وزارت آموزش‌وپرورش است و نحوه پذیرش آن نیز توسط کنکور سراسری صورت می‌گیرد.

– کلیه امکانات و تجهیزات آموزشکده‌های دانشگاه فنی و حرفه‌ای، دولتی است درحالی‌که بخش زیادی از امکانات و تجهیزات دانشگاه علمی و کاربردی، غیردولتی و متعلق به بخش عمومی یا خصوصی است.

– کلیه دانشجویان دانشگاه علمی و کاربردی در قبال تحصیل خود، شهریه پرداخت می‌نمایند درحالی‌که دانشگاه فنی و حرفه‌ای دولتی محسوب گردیده و دانشجویان آن از پرداخت شهریه معاف هستند .

در پایان و با توجه به صحبت‌های موافقان و مخالفان، باید گفت که درست است که این دانشگاه‌ها هر دو مهارتی هستند، لکن مهارتی بودن دلیل کافی برای ادغام آن‌ها به نظر نمی‌رسد. موافقان ادغام، فقط به بند قانونی یکپارچه شدن این دانشگاه‌ها توجه کرده‌اند و اصول متفاوت حاکم بر آن‌ها را در نظر نگرفته‌اند؛ اصولی که ریشه‌ی پیدایش دو دانشگاه را از هم متمایز می‌نماید و انحراف از آن اصول باعث عدم کارکرد صحیح دو دانشگاه می‌شود. البته به دلیل در دسترس نبودن جزئیات طرح ادغام دو دانشگاه و نیز عدم اظهارنظر صریح تدوین‌‌کنندگان طرح، نمی‌‌توان به‌طور قطعی درباره این ادغام قضاوت نمود. لذا به نظر می‌رسد بررسی دقیق‌تر این مسئله در شورای عالی انقلاب فرهنگی و یا کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی خالی از فایده نباشد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: