۶ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۰۸:۰۰

موافقان و مخالفان توافق پاریس چه می‌گویند؟

مدیر مرکز رصد کنکاش با بیان ادلّه موافقان و مخالفان توافق پاریس، در خصوص تبعات خروج از این معاهده، اظهار داشت: در توافق ذکر شده است که تا سه سال امکان خروج از این معاهده وجود ندارد. در صورت خروج از مذاکره بعد از همین مدت هم هزینه‌هایی برای ما خواهد داشت.

به گزارش عیارآنلاین، هم‌اندیشی تخصصی بررسی ابعاد توافق پاریس روز سه‌شنبه، ۱۹ اردیبهشت‌ماه با حضور برخی از کارشناسان و دست‌اندرکاران این حوزه و به میزبانی پایگاه تحلیلی-خبری عیارآنلاین، برگزار شد.

قسمت اول گزارش این هم‌اندیشی، به اظهارات محمد ضریع‌زارع، رئیس امور بین‌الملل محیط‌زیست و انرژی وزارت امور خارجه، و قسمت دوم به مواضع یوسف قویدل، استاد اقلیم‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس اختصاص داشت. در قسمت سوم نیز، انتقادات عسگر سرمست، کارشناس شبکه کانون‌های تفکر ایران به این توافق‌نامه منتشر شد.

در ادامه، صادق حسین‌لقب، مدیر مرکز رصد کنکاش، گزارشی از فعالیت این مرکز در بررسی‌های انجام‌گرفته درباره این توافق ارائه داد. وی گفت: این گزارش در دو محور جمع‌آوری شده است. یکی استدلال‌های موافقان و یکی هم مخالفان. از مهم‌ترین استدلال‌های موافقان بحث گرمایش و تغییر اقلیم بوده است. دلیل بعدی این افراد بحث اصلاح الگوی مصرف است. استدلال بعدی بحث آلودگی هواست. موضوع بعدی بحث انتقال فناوری است. این دلیل یکی از استدلال‌های محکم موافقان است که می‌گویند در فضای پسابرجام می‌توان از این فرصت‌ها  استفاده کرد. دلیل آخر هم صیانت از محیط‌زیست است.

حسین‌لقب با اشاره به اظهارات منتقدان این توافق، گفت: در طرف مخالفان استدلال‌های متنوع‌تر و محکم‌تری دیده می‌شود. ازجمله اینکه این توافق با اسناد بالادستی همخوانی ندارد، رشد کشور در صورت پایبندی این توافق آسیب می‌بیند و این توافق زمینه دخالت‌های کشورهای دیگر را در برخی امور فراهم می‌کند. بحث بعد بر سر مزیت‌های ازدست‌رفته است. اگر ما این توافق را قبول کنیم به‌نوعی خود را تحریم کرده‌ایم و خود را از منابع طبیعی که در اختیار داریم محروم نموده‌ایم. علاوه بر اینکه این توافق می‌تواند دنیا را به سمت مصرف انرژی کمتر ببرد و درنتیجه در بحث فروش نفت و گاز ما تأثیرگذار است.

وی افزود: یک استدلال دیگر این افراد تشکیک در مبانی علمی این توافق است. یعنی همان‌طور که گفته شد، برخی می‌گویند بحث آلاینده‌ها ارتباط محکمی با گرمایش زمین ندارد. علاوه بر آن بحث آلاینده نبودن گاز دی‌اکسید کربن هم مطرح می‌شود. از نظر سیاسی و امنیتی هم دلیل می‌آورند که سازوکار نظارتی مبهم است. یعنی یک توافقی انجام شده است و بعدازاین به‌صورت خودمختار یک سازوکار نظارتی را بر ما تحمیل می‌کنند. ذیل این موضوع گفته می‌شود این نظارت‌ها می‌تواند زمینه حضور و دخالت دیگر کشورها را فراهم کند.

حسین‌لقب در خصوص تبعات خروج از این معاهده، اظهار داشت: در توافق ذکر شده است که تا سه سال امکان خروج از این معاهده وجود ندارد. در صورت خروج از مذاکره بعد از همین مدت هم هزینه‌هایی برای ما خواهد داشت. دلیل دیگر این گروه فراهم شدن زمینه افشا شدن اطلاعات مهم کشور است. علاوه بر این‌ها، در زمینه انتقال فنّاوری فرایند مشخصی ذکر نشده است و یک سری نکات مبهمی که نمی‌توان به آن‌ها تکیه کرد مطرح شده است. در انتها هم این نقد مطرح می‌شود که این توافق زمینه درز اطلاعات را فراهم می‌کند. در بند ۷ ماده ۱۳ از اعضا خواسته شده است که گزارش‌هایی در زمینه انتشار گاز دی‌اکسید کربن ناشی از فعالیت‌های انسانی با استفاده از روش موردتوافق تهیه کنند. به‌زعم کارشناسان این می‌تواند مصرف انرژی در بخش‌های مختلف کشور را فراهم کند.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: