۱۸ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۴۶

ایران مبانی علمی توافق پاریس را پیش از اجرا بررسی کند

اگر ایران قصد دارد برای جلوگیری از تغییرات اقلیم در دنیا اقدامی انجام دهد، باید مبانی علمی و اجرایی آن را به دقت بررسی نماید. چراکه به نظر می‌رسد یکی از اهداف پنهان مطرح شدن موضوعاتی از این دست، ایجاد محدودیت در بهره ­مندی از منابع خدادای مانند نفت و گاز در کشورهای دارنده منابع است.

به گزارش عیارآنلاین، خشک شدن تالاب ها، ایجاد ریزگردها و افزایش مناطق بیابانی از جمله این مسائل محیط زیست هستند که این روزها تبدیل به بحران های ملی شده ­اند. در این میان مدیران دولتی تلاش  می‌کنند مدیریت اشتباه منابع طبیعی را به بحث تغییر اقلیم مرتبط سازند تا اشتباهات خود را به گردن طبیعت بیندازند. به عنوان مثال خشک شدن تالاب‌ها، ناشی از فعالیت‌های انسانی چون سدسازی های غیر کارشناسی و ایجاد ریزگردها عموما به دلیل کاهش پوشش گیاهی منطقه به دلیل عدم مدیریت پوشش گیاهی مناطق در معرض خطر بیابانی شدن است.

در این شرایط گاها علت اصلی این مسائل به موضوعاتی مانند تغییرات اقلیم ارتباط داده می‌شود، در حالی که از منظر علم اقلیم شناسی بازه تغییر در اقلیم یک منطقه بین ۳۰ تا ۵۰ سال است و تغییرات پیش آمده در زمان های کوتاه تر از این مقدار به دلایلی غیر از تغییر اقلیم مرتبط است. از سوی دیگر مطرح شدن این‌گونه استدلال‌ها را می‌توان بازی در نقشه کلان کشورهای غرب برای پررنگ نمودن مسئله تغییر اقلیم و مخاطرات آتی آن به‌دلیل مصرف سوخت فسیلی دانست.

در همین رابطه علیرضا دائمی  قائم مقام وزیر نیرو در امور بین المللی و پشتیبانی صنعت آب و برق در یادداشتی عنوان کرده است که در سالهای پیش رو به دلیل تغییرات اقلیمی بیش از ۱۵% از عملکرد تولیدات محصولات کشاورزی ایران کاسته خواهد شد. قائم مقام وزیر نیرو در انتها یادآور شده که کشور ایران به دلیل اینکه بالاترین ضریب شدت انرژی در جهان را دارد، در انتشار گازهای گلخانه ای جزء ۱۰ کشور رتبه اول در جهان محسوب می شود و لازم است که این روند مصرف سوخت محدود گردد.

عقبه موضوع به آنجا باز می‌گردد که در جریان بیست و یکمین جلسه کنوانسیون تغییرات اقلیم سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۵، توافقی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح دنیا شکل گرفت. به‌موجب آن از کشورهای جهان خواسته شده برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای و محدود ماندن افزایش گرمایش زمین زیر ۲ درجه سانتی‌گراد تلاش کنند.

اما نکته ای که نباید از آن غافل بود این است که اگر کشور ایران قصد دارد برای جلوگیری از تغییرات اقلیم در دنیا اقدامی انجام دهد، مبانی علمی و اجرایی آن را به دقت بررسی نماید. چرا که به نظر می‌رسد یکی از اهداف پنهان مطرح شدن موضوعاتی از این دست، ایجاد محدودیت در بهره ­مندی از منابع خدادای مانند نفت و گاز در کشورهای دارنده منابع است.

اگر هدف کاستن تولید گازهای گلخانه‌ای باشد باید گفت طبق تحقیقات صورت گرفته، ۹۵% گاز گلخانه‌ای موجود در اتمسفر بخار آب و تنها  ۴% آن دی‌اکسیدکربن است. از این مقدار دی¬اکسید کربن ۹۵ درصد آن توسط طبیعت و ۵ % توسط کل فعالیت‌های انسانی از ابتدای انقلاب صنعتی تاکنون تولید شده است. با این حساب تنها دو دهم درصد اثر گلخانه‌ای جو زمین توسط انسان پدید آمده است. بنابراین ارتباط فعالیتهای انسانی در تولید دی اکسید کربن و به تبع آن گرمایش زمین کاملا زیر سوال است.

بنابراین اگر قرار است که از میزان تولید گازهای گلخانه‌ای در دنیا کاسته شود، محدود ساختن استفاده از سوخت­های فسیلی را میتوان بهانه‌ای برای پیشبرد اهدافی خاص از سوی کشورهای سلطه‌گر دانست که چالش تامین انرژی در آینده را امتیازی بزرگ برای کشورهای دارنده نفت و گاز تلقی می‌کنند.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: