۲ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۱۴

کشورهای توسعه‌یافته با توافق پاریس بر سر سایر کشورها کلاه گذاشته‌اند!

استاد اقلیم‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس در هم‌اندیشی بررسی توافق پاریس با اشاره به اینکه کشورهای توسعه‌یافته در زمانی که کسی توجهی نداشت، هرچه خواستند گاز دی اکسید کربن تولید کردند، اعمال فشار به کشورهای در حال توسعه برای کاهش تولید گاز دی اکسید کربن را ناشی از عواملی به غیر از موارد مطرح‌شده دانست.

به گزارش عیارآنلاین، هم‌اندیشی تخصصی بررسی ابعاد توافق پاریس روز سه‌شنبه، ۱۹ اردیبهشت‌ماه با حضور برخی از کارشناسان و دست‌اندرکاران این حوزه و به میزبانی پایگاه تحلیلی-خبری عیارآنلاین، برگزار شد.

قسمت اول گزارش این هم‌اندیشی، به بیان اظهارات و مواضع محمد ضریع‌زارع، رئیس امور بین‌الملل محیط‌زیست و انرژی وزارت امور خارجه، اختصاص داشت. در ادامه جلسه، دکتر قویدل، استاد اقلیم‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس در خصوص میزان تأثیر انتشار گازهای گلخانه‌ای و گرم شدن آب‌وهوا، گفت: مسئله گرم شدن زمین، مسئله‌ای است که در برخی کشورها پذیرفته شده است و در برخی نقاط خیر. در کشور ما ابزار موردنیاز برای تحلیل این قضیه وجود ندارد. لذا اطلاعات ما برآمده از اطلاعاتی است که از مراکز دیگر به دست می‌آید.

وی افزود: چیزی که در این زمینه قابل‌توجه است این است که در این‌گونه مسائل همیشه سر کشورهای درحال‌توسعه کلاه رفته است. خوب کشورهای تولیدکننده دی‌اکسید کربن کدام کشورها هستند؟ میگویند ایران هم رتبه هفتم از این نظر را دارد. ولی کشور ما از چه زمان این‌گونه شده است؟ کشورهای توسعه‌یافته در یک زمانی که کسی توجهی نداشت هرچه خواستند کردند، حالا که نوبت کشورهای دیگر رسیده است چنین فشارهایی را تحمیل می‌کنند.

وی همچنین درباره شدت گرمایش آب‌وهوا و ارتباطش با آلودگی آب‌وهوا گفت: چه کسی به ما اطلاعات می‌دهد؟ مثلاً ما در ایران ابزارهای مناسب را نداریم. پس چگونه یک سری کشورها توانسته‌اند همه دنیا را بررسی کنند؟ بین ما اقلیم شناسان اینکه گفته شود آلودگی هوا زمین را گرم کرده است مثل یک شوخی است.

وی درباره تغییر اقلیم گفت: اینکه دمای یک ایستگاه یا میزان بارش آن در طول زمان افزایش یا کاهش پیدا می‌کند، می‌تواند تأثیرگذار باشد ولی این باعث تغییر آب‌وهوا نمی‌شود. یک ایستگاه زمانی می‌تواند دچار تغییر اقلیم شود که در طبقه‌بندی آب‌وهوایی جابه‌جا شود. مثلاً از شرایط نیمه‌خشک به سمت نیمه‌مرطوب برود. کره زمین ۴ میلیارد و ۸۰۰ میلیون سال قدمت دارد. در ایران قدیمی‌ترین ایستگاهی که داریم تقریباً از ۶۰ سال گذشته است. ما چگونه می‌توانیم با ۶۰ سال اطلاعات درباره حدود ۵ میلیارد سال کره زمین اظهارنظر کنیم؟

این استاد دانشگاه ادامه داد: درباره این‌گونه مسائل که از غرب می‌آیند نباید خیلی با عینک خوش‌بینی نگاه کرد. خود ماهایی که در این زمینه تخصص داریم، دراین‌باره حیران هستیم. نمی‌دانم دوستان ما چگونه به‌پای این مذاکرات می‌روند. من شنیده‌ام دوستان برای کاهش آلودگی هوا این کار را انجام داده‌اند. آلودگی ایران منطقه‌ای است. چه ربطی به این دارد که به‌پای یک معاهده بین‌المللی برویم؟

قویدل با بیان اینکه منظور من این نبود که مثلاً اگر میزان گازهای گلخانه‌ای در تهران کاهش یابد روی آب‌وهوا اثر نمی‌گذارد، ادامه داد: خیلی مسائل دیگر روی گرمایش زمین اثر دارد. اصلی‌ترین عامل گرمایش آب‌وهوا بخارآب است. از طرف دیگر مثلاً گردوخاک اثری ضد آلاینده‌ها دارد؛ چرا این‌ها را دخالت نمی‌دهیم؟ چرا باید بنای کار خود را روی مشکوکات بگذاریم؟ آیا ما پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را امضا کردیم یا نه؟ آیا طبق این پیمان موظف بودند به ما انرژی هسته‌ای بدهند یا نه؟ ندادند. خودمان هم که به دنبالش رفتیم تحریممان کردند. یا مثلاً اگر خیلی ساده بخواهم بگویم آزمایش‌های هسته‌ای و بمب‌های هسته‌ای را کدام کشورها انجام می‌دهند؟ این انفجارهای عظیم چه تأثیراتی روی آب‌وهوا دارد؟

وی افزود: چرا اول به ما انرژی‌های سبز را نمی‌دهند و بعد از ما توقع داشته باشند؟ چرا ما به استقبال تحریم می‌رویم؟ بالاخره این‌ها الزاماتی را با خود دارد. مگر ما خیلی از روسیه زرنگ‌تر هستیم؟ چرا روسیه هنوز زیر بار آن نرفته است؟ چرا آمریکا از این معاهده خارج شد؟

قویدل در ادامه، تأکید کرد: رهبری مدت‌هاست که می‌فرماید خام‌فروشی نکنید. نفت فقط برای تولید انرژی نیست. هر ماشین‌آلاتی که کار می‌کند نیاز به گریس و روغن‌موتور دارد. اکثر چیزهایی که در دنیای امروز ساخته می‌شود یا مصنوعات پلی‌اتیلنی هستند و یا پلاستیک هستند. همه این‌ها از نفت تولید می‌شوند. نفت اصلاً قابل‌حذف نیست. اگر نفت قابل‌حذف شدن بود هیچ‌کس در دنیا با ایران کاری نداشت.

وی درباره نقش سیاست در بحث‌های گرمایش آب‌وهوا افزود: همان‌طور که دوستمان هم گفتند، درون این بحث‌های گرمایش جهانی مسائل سیاسی بسیاری نهفته است. آب‌وهوا یکی از دستاویزهای دخالت در سیاست‌های انسانی است. تا سی سال پیش خبری از این بحث‌ها نبود.

وی درباره اثرات دیگر این نوع نگاه و دخالت کشورهای دیگر در سیاست و فرهنگ ایران افزود: مثلاً ببینید؛ اثر متان بسیار بیشتر از دی‌اکسید کربن است. ما اگر بخواهیم اثر متان را در ایران از بین ببریم ، نباید گوشت تولید کنیم. می‌خواهند فرهنگ تغذیه ما را هم تغییر بدهند. فیلم‌هایش هم موجود است. میگویند بروید به سمت فرهنگ گیاه‌خواری.

قویدل افزود: لذا ابتدا باید ببینیم آیا این حرف‌ها علمی است؟ بعد برویم به سراغ بحث‌های جانبی. حداقل مثل بقالی‌ها باشیم. ببینیم چه داده‌ایم و چه ستانده‌ایم. چرا باید کاری را کنیم که معلوم نیست ابتدایش کجاست، انتهایش کجاست. پول خود ما را بلوکه کرده‌اند و نمی‌دهند، آن‌وقت به ما کمک مالی می‌دهند؟ من فکر می‌کنم بهتر است از این منظر گفتگو را ادامه ندهیم. چون به نظر نمی‌رسد این‌گونه به نقطه تفاهمی برسیم.

وی همچنین گفت: همیشه در سطح بین‌المللی سر ما کلاه رفته است. یک معاهده نام ببرید که به نفع ما بوده باشد. اینکه غلط هست یا درست یک بحثی است، ولی متأسفانه دوستان ما در دولت خیلی علاقه دارند به‌سرعت هر معاهده بین‌المللی را امضا کنند. سند ۲۰۳۰ چگونه تصویب شد؟ من در ابتدای صحبت‌هایم هم عرض کردم که متأسفانه دوستانی که باید در این جلسه حضور داشته باشند نیستند. این بحث‌ها مربوط به آن‌هاست.

قویدل همچنین در پاسخ به این سؤال که اگر کشوری تعهداتش را انجام نداد، چه کسی او را مؤاخذه خواهد کرد، گفت: یک کمیته پایبندی وجود دارد که وظیفه‌اش بررسی این موضوع است که آیا کشورها تعهدات خود را رعایت کرده‌اند و یا نکرده‌اند. در این کمیته هیچ اسمی از تحریم نیست. گفته شده است برخورد باید غیر تنبیهی باشد.

وی ادامه داد: مثلاً کشوری می‌گوید اگر دمای کره زمین بالا بیاید، کشور من به زیر آب می‌رود؛ آفریقا می‌گوید با بالا رفتن دما زندگی مردم این قاره سخت می‌شود؛ کشورهای آمریکای لاتین می‌گویند با بالا رفتن دما ممکن است تنوع زیستی جنگلی از بین برود.

قویدل سخنان خود را این‌گونه جمع‌بندی کرد: یکی دو نکته کوچک می‌خواهم بگویم. یکی اینکه این توافق در آمریکا تصویب نکرده‌اند، این یک جنگ زرگری است. یک رئیس‌جمهور قبول می‌کند و دیگری می‌گوید قبول ندارم. این‌ها کاملاً برنامه‌ریزی‌شده است. آن‌ها کسانی نیستند که با تغییر دولت برنامه‌هایشان همگی تغییر کند. این چیزی هم که آقای ضریع‌زارع درباره کاهش ۵۰ درصدی سطح انتشار گفتند به نظر من نشدنی است. این یعنی باید صنایع کشور را تعطیل کنیم. البته از این بابت که الآن رکود است، شدنی است!

تلگر

چهره‌

۲ دیدگاه
  1. پاکابارا ؟ :

    یک تفکر غلط، هر چند با نیت خوب، می تواند نتایج ناگواری به همراه داشته باشد. وقتی دولت های کشورهای در حال توسعه، اعتماد بیش از حد به بیرون (اعم غرب و شرق) دارند، بی توجهی به مردم منتقد داخل، همین می شود.
    دولت می رود توافقات و پیمان نامه هایی را امضاء می کند که دامنه اثراتش بر زندگی مردم است. مثلا پیمان پاریس در زمینه گرمایش زمین. در این جا برای کشورهای در حال توسعه تکلیف کرده فلان مقدار از گاز دی اکسید کربن کاهش دهد، چون غربی ها با جهان سومی ها می گیوند، گاز مصرفی شما سوخت فسیلی است و گاز کربنیک تولید می کند و موجب افازیش گرمای جهان می شود! عجب! مهم ترین امیتاز و برگ برنده ملت ایران در راه پیشرفت اقتصادی و سعادت مادی ملت ما را هدف قرار دادند!
    گاز طبیعی، منبع صدها ساله است. متاسفانه کمتر کسی جرات دارد نقد کند این سیاست انرژی و تولید برق را.
    چرا وقتی می توان برق ارزان از گاز طبیعی به دست اورد، برویم دنبال فناوری های به اصطلاح پاک ولی گران؟!
    گاز کربنیک به طوری طبیعی توسط محیط زیست جذب می شود، گیاهان با افزایش کلروفیل در دوره های افزایش گاز کربیک، میزان این گاز کنترل می کنند. این گاز متان است که عامل اصلی و خطرناک گرمایش زمین است.
    گاز متان حاصل استخراج نفت را می شود به مصرف تولید انرژی رساند. بخش عمده متان رها شده در جهان ناشی فعالیت های زیستی است. اسراف و مصرف گرایی موجب تشید فعالیت زسیتی و تخریب محیط زیست می شود. دامپروری هم عامل مهمی در افزایش گاز متان است. اما چون پرداختن به این قبیل موارد، دولت ها با هزینه اجتماعی مواجه می کند و در سبد رای آنها موثر است، میایند روی گران کردن انرژی متمرکز می شود! در حالیکه برق بهترین حامل انرژی است و قیمت برق تاثیر مستقیمی بهبود وضعیت آلایندگی درد، برای افزایش مصرف برق، بایست قیمت ها مناسب با قدرت خرید مردم باشد. وقتی برق گران باشد مردم تمایل چندانی برای کاربرد آن در زمینه های مثل گرمایشی، آشپزی یا حمل و نقل ندارند.
    سیاست های کشورهای پیشرفته، به شدت تحت تاثیر فرهنگ سرمایه داری لجام گسیخته است، فرهنگی برای انسانیت چندان رازش قائل نیست، ثروتمندان را ثروتمند و فقرا ضعیف تر می کند. در همین راستا، آنها مردمان فقیر به خاطر افزایش گاز متان جریمه می کنند به هزینه بیشتر برای مصرف انرژی، ولی عاملان اصلی این گرکایش یعنی سرمایه دارها و ثروتمندان مسرف و مصرف گرا رها کرده اند!
    داستان قشنگ سوخت پاک هم، بستر کاسبی شرکتهای بزرگ کشورهای صنعتی است. فناوری گران با شیوه شبه هالیوودی و این که سرمایه داران خیرخواه بشریت هستند!
    http://www.centralclubs.com/topic-t110181-60.html#p469435

  2. pakabara :

    دراینجاست هم لینک شد مطلبتان.

    http://pakabara.blogfa.com/links

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: