۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۱۴

مسکن دانشجویی؛ راهکاری برای کاهش سن ازدواج

هرچند ساخت و توسعه خوابگاه‌های متأهلی مورد تأکید قانون تسهیل ازدواج جوانان بوده و موجب کاهش سن ازدواج می‌شود، تنها ۴ درصد از مراکز آموزش عالی دارای خوابگاه برای متأهلین می‌باشند که نشان از بی‌توجهی دولت‌های مختلف به این موضوع دارد.

به گزارش عیارآنلاین، پیوند مقدس ازدواج نخستین گام در شکل‌گیری بنیادی‌ترین نهاد جامعه یعنی خانواده است. اما این پیوند مقدس در سال‌های اخیر به دلیل مسائل مختلفی که مبتلابه جامعه ایرانی است به تأخیر افتاده است. ازجمله این مسائل، مضیقه مالی در دوران دانشجویی است که اتفاقاً به دلیل فراگیر شدن زندگی دانشجویی در بین تمامی اقشار جامعه به‌طور غیرمستقیم به معضلی در رابطه با ازدواج تبدیل‌شده است. بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی وزارت علوم، در سال تحصیلی ۱۳۹۴-۹۵ تعداد ۴ میلیون و ۳۵۰ هزار نفر دانشجو در سراسر کشور در مقاطع مختلف تحصیلی مشغول به تحصیل بوده‌اند که این امر به‌خودی‌خود باعث بالا رفتن سن ازدواج در هر دو جنس شده است به‌طوری‌که در برخی استان‌ها سن ازدواج پسران به بیش از ۳۰ سال و برای دختران به ۲۷ سال رسیده است چراکه بسیاری از جوانان در سنین ازدواج وارد فضای دانشگاهی می‌شوند اما به دلیل نبود امکانات مناسب قادر به ازدواج نمی‌باشند و درنتیجه آن چیزی که اتفاق می‌افتد بالا رفتن سن ازدواج است.

این مشکل خود ناشی از دو نیاز ضروری است که در نظام عالی آموزش کشور جایشان بسیار خالی است. اولین مسئله (که باعث بالا رفتن سن ازدواج در دوران دانشجویی می‌شود) نبود شغل برای دانشجویان است که باعث می‌شود جوان دانشجو به دلیل مسائل مالی برای ازدواج اقدامی نکند. اما دومین مسئله که باعث بروز این مشکل می‌شود نبود مسکن برای دانشجویان متأهل است. هرچند در ماده ۱۰ از قانون تسهیل ازدواج جوانان به‌صراحت به ساخت و واگذاری خوابگاه‌ها برای متأهلین تأکید شده است اما فقط ۴ درصد از مراکز آموزش عالی (فارغ از دانشگاه‌ها پیام نور و آزاد) دارای خوابگاه برای متأهلین می‌باشند که گویای این است که دولت‌های مختلف تلاشی در جهت جلوگیری از افزایش سن ازواج و جلوگیری از رواج بزه‌های اجتماعی ندارند.

ماده ۱۰ از قانون تسهیل ازدواج جوانان عنوان می‌کند «وزارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سایر مؤسسات دارای مرکز آمورش موظف‌اند در چارچوب بودجه سنواتی نسبت به ساخت و واگذاری خوابگاه‌ها برای متأهلین اقدام لازم را معمول دارند.»

ضرورت رفع این مسئله این است که جوانان به دلیل نیروی جوانی می‌توانند کارهای مشکل و طاقت‌فرسا را انجام دهند و کشور را به شکوفایی و توسعه و تعالی برسانند؛ این مهم رقم نمی‌خورد مگر با ازدواج بهنگام جوانان، زیرا فقط در شرایط ازدواج بهنگام است که می‌توان از جوانان انتظار استفاده مفید از استعدادها و نیروهای جوانی‌شان را داشت. دانشجویان از یک سو قشری تحصیل کرده هستند که هزینه‌های بسیاری برای رشد تربیت آنان صرف شده است و هم از سوی دیگر قشر جوان و مملو از استعداد کشور را تشکیل می‌دهند، به همین دلایل در اولویت قرارد دادن مسائل این قشر و در راس آن حل مسکن دانشجویی حائز اهمیت بسیار است.

مسکن دانشجویی از سوی دیگر برای دولت هم هزینه چندان زیادی به دنبال نخواهد داشت چراکه اکثر دانشگاه‌های کشور دارای زمین آماده برای ساخت خوابگاه هستند و تنها هزینه ساخت این خوابگاه‌ها است که منبع تأمین این هزینه نیز باید طبق قانون تسهیل ازدواج جوانان در «چارچوب بودجه سنواتی» دانشگاه‌ها از سوی دولت و مجلس پیش‌بینی‌ شود.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: