۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۰۲:۴۶

شفافیت در بارنامه‎های مواد معدنی؛ راهی برای ساماندهی اطلاعات معدنی

به نظر می رسد اولین قدم برای سامان بخشی به اوضاع آشفته اطلاعات بهره برداری در معادن، افزایش نظارت بر حمل‎ونقل مواد معدنی است. به همین منظور ابتدا باید تمام کامیون داران را به داشتن بارنامه های رسمی ترغیب کرد. این کار تنها از طریق افزایش جریمه نداشتن بارنامه امکان پذیر است.

به گزارش عیارآنلاین، پس از اعلام نرخ منفی رشد ارزش افزوده در بخش معدن، زخمی کهنه در این بخش اقتصادی سر باز کرد. در حالی که وزارت صنعت، معدن و تجارت آن را ناشی از اشتباه محاسباتی بانک مرکزی عنوان می کرد، قائدی، معاون اداره حسابهای اقتصادی بانک مرکزی، مباحث دیگری را مطرح نمود. وی در مصاحبه ای با سایت خبری ماین نیوز ضمن مطرح کردن روند درخواست اطلاعات حوزه معدنن توسط بانک مرکزی از وزارت صنعت، معدن و تجارت و عدم پاسخ سازمان متبوع، اذعان کرد که داده هایی که به صورت غیر رسمی از نهاد مذکورر اخذ شده، دارای تناقضات فاحشی است و به هیچ عنوان قابلیت استفاده در محاسبات حساب های ملی را ندارد! این به آن معناست که اطلاعات بخش معدن، حتی آن دسته ای که علی الظاهر به صورت رسمی از معاونت معدنی گرفته می شود، دارای اعتبار نیست.

حال سوالی که مطرح می شود این است که روش معمول برای جمع آوری اطلاعات در این بخش چیست؟ بر اساس قانون معادن مصوب سال ۱۳۸۹ و آیین نامه اجرایی آن بهره برداران باید در مدت زمان های هفتگی، ماهانه و سالانه گزارشی از روند تولید خود به سازمان استان محل وقوع معدن ارائه کند. پس از اخذ این گزارش ها، این وظیفه بر عهده این سازمان هاست که صحت آنها را تایید نمایند.

این آمار از طرفی دیگر مبنای محاسبه مالیات مخصوص معادن، که در ادبیات قانون حقوق دولتی نامیده می شود، نیز است. لذا به دست آوردن ارقام تولید واقعی سالانه معدن می تواند باعث ایجاد درآمدهایی نیز برای دولت شود. اگرچه میزان دریافتی این مالیات در سال های گذشته چشم گیر نبوده است (کمتر از ۱۰۰۰ میلیارد تومان)،

روش هایی که دولت بر اساس آنها به تایید ارقام ادعایی بهره برداران می پردازد عبارتند از:

  1. اخذ بارنامه‌های حمل مواد معدنی
  2. بررسی عملکرد سه ماهه، گزارش عملکرد سالیانه، آمار مربوط به تولید و فروش مواد معدنی (که به طور مرتب در سر معدن نگهداری می‌شود)
  3. آمار مربوط به واحدهای مصرف کننده ماده معدنی و تامین کننده مواد اولیه کارخانجات صنعتی
  4. بازدیدهای نظارتی و اطلاعات مثبوت در پاسگاه‌های نیروی انتظامی
  5. برآورد میزان استخراج به روش محاسبه
  6. طرح بهره برداری مصوب

از میان تمام راه های پیش بینی شده، بارنامه ها نقطه قابل اتکا تری است. چرا که هر کسی در هر منطقه ای زمانی اقدام به بهره برداری از منابع معدنی می کند که مطمئن باشد خریداری برای آن یافت می شود. به این معنا که انتقال ماده معدنی به کارخانه های فرآوری جزء جدایی ناپذیر فرآیند معدنکاری (حتی کوچک مقیاس) است. این در حالی است که در بسیای از کشورهای جهان، با توجه به شفافیت موجود در نظام مالی، نیازی به این گونه ابزار نیست. البته اجرای این راهبردها در کشور ما به دلیل نبود زیرساخت های متعدد در کوتاه مدت امکان پذیر نیست.

لذا به نظر می رسد اولین قدم برای سامان بخشی به اوضاع آشفته اطلاعات بهره برداری در معادن، افزایش نظارت بر حمل‎ونقل مواد معدنی است. به همین منظور ابتدا باید تمام کامیون داران را به داشتن بارنامه های رسمی ترغیب کرد. این کار تنها از طریق افزایش جریمه نداشتن بارنامه امکان پذیر است. سپس در قدم باید اقدام به ثبت اطلاعات مندرج در بارنامه در اینترنت کرد. سپس این ارقام باید با میزان حمل شده در کامیون، که توسط دستگاه های توزین در حین حرکت صورت می‌گیرد، تطابق داشته باشد. در انتها این اعداد باید با اعداد گزارش شده به وزارت صنعت، معدن و تجارت یکی باشند. ضمانت اجرایی آن هم باید وضع جریمه بسیار بالا برای هر تن تفاوت این اعداد باشد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: