۱۵ فروردین ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۳۵

راهکارهای رسیدن به حمل ونقل شهری پایدار

آمارها نشان می‌دهند که تا سال ۲۰۲۵، مصرف انرژی در بخش حمل ونقل و انتشار گازهای گلخانه‌ای نسبت به سال ۲۰۰۰ تا دو برابر افزایش می‌یابد. علاوه بر این به طور میانگین سالانه حدود ۵۰۰ هزار نفر در کشورهای در حال توسعه دچار مرگ زودرس ناشی از آلودگی هوا ناشی از حمل و نقل می‌شوند.

به گزارش عیارآنلاین، امروزه یکی از مهمترین چالش‌های پیش روی کلانشهرهای ایران مسئله حمل ونقل درون شهری است. ایجاد و توسعه حمل ونقل مناسب و کارمد می‌تواند موثرترین ابزار برای هدایت توسعه شهر، شکل دهی به محیط و ارتقای کیفیت زندگی شهری شود. فقدان برنامه‌ریزی مناسب حمل ونقل شهری موجب تکرار سرمایه گذاری‌های مشترک در زیرساخت‌های شهری می‌شود و ناهماهنگی و ناسازگاری بین زیرساخت‌های شهری را  ایجاد می‌کند. به همین دلیل مسئله حمل ونقل شهری از مهمترین دغدغه‌های مدیریت کلانشهری در شهرهای ایران است.

تراکم فراوان وسایل نقلیه در معابر شهری، مصرف بالای سوخت‌های فسیلی و انتشار آلایندهای مخرب زیست محیطی ازجمله مولفه‌های هستند که در چند دهه گذشته به دلیل اثرات سوء و مخرب خود توجه به مسئله حمل ونقل شهری را جدی کرده‌اند.

دراین خصوص آمارها نشان می‌دهند که تا سال ۲۰۲۵، مصرف انرژی در بخش حمل ونقل و انتشار گازهای گلخانه‌ای نسبت به سال ۲۰۰۰ تا دو برابر افزایش می‌یابد. علاوه بر این به طور میانگین سالانه حدود ۵۰۰ هزار نفر در کشورهای در حال توسعه دچار مرگ زودرس ناشی از آلودگی هوا ناشی از حمل و نقل می‌شوند.

اهمیت بالای حمل ونقل و تاثیر گذاری آن بر بسیاری از حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، توسعه راهبردی وسیاست گذاری محیط زیستی باعث شده است که در تمام دنیا، مدیران تلاش کنند حمل ونقل را در غالب مدیریت جامع حمل ونقل سازماندهی کنند و با استفاده از جدیدترین روش‌های طراحی و برنامه ریزی و با در اختیار گرفتن تمام ابزارهای ممکن و فراهم آوردن زمینه همکاری بین متخصصان رشته‌های مختلف، راه را برای رسیدن به یک راه‌ حل پایدار و متعادل در زمینه مسائل حمل ونقل شهری هموار کنند.

حمل ونقل شهری در ایران

از ابتدای ورود وسایل نقلیه موتوری به ایران در دوره قاجاریه و ایجاد توسعه درشهرها تا کنون مدیریت حمل ونقل در شهرهای ما به دلایل زیادی همچون وارداتی بودن ابزارها، ورود مداوم فناوری‌های جدید، تغییر عادتها و مطالبات اجتماعی، استفاده زیاد از خودروهای شخصی بویژه خودروهای تک سرنشین، ضعف ساختارهای حمل ونقل عمومی ارائه شده به شهروندان، رفتارهای ترافیکی متضاد با قوانین و مقررات رانندگی، وجود محدودیت‌های زیاد در تامین منابع مالی و فنی در توسعه حمل ونقل عمومی، پایین بودن سطح نفوذپذیری بافت‌های فرسوده، رویکرد خودرو محور در توسعه شهری و عدم توجه به تسهیلات پیاده روی و عدم آموزش فرهنگ استفاده و… با چالش‌های بسیاری روبرو بوده است.

راهکارهای رسیدن به حمل ونقل شهری پایدار

ترویج پیاده روی: پیاده روی بخشی از حرکت هر فرد است. افزایش پیاده‌روی سالم و متناسب با محیط زیست، تقاضا برای جاده‌ها و سیستیم حمل ونقل موتوری را کاهش می‌دهد.

ترویج دوچرخه سواری: دوچرخه سواری بخشی از سیستم حمل ونقل شهری است که به دلیل متناسب بودن با محیط زیست تاکید فراوانی بر آن می‌شود. افزایش موقعیت‌های دوچرخه سواری ایمن می‌تواند بهترین دستاورد در برنامه‌های حمل ونقل شهری و محلی باشد.

گسترش حمل و نقل عمومی: بالا بردن کیفیت ( بهبود راحتی، ایمنی و سر وقت بودن) و کمیت ( مکرر بودن، پوشش جغرافیایی کامل و دسترسی آسان برای همه) سرویس‌های حمل ونقل عمومی، انسجام ایستگاه‌های وسایل نقلیه عمومی و ارائه اطلاعات لازم مانند: جداول زمانی، مبالغ کرایه و … از جمله مهمترین گزینه‌‌های اصلاحی در این بخش هستند.

پیش‌بینی پارکینگ‌های عمومی: پارکینگ‌ها بخشی از زیرساخت‌های حمل نقل اند و در مناطق شهری مانند جاده‌ها یا در مسیرهای حمل ونقل عمومی می‌بایست پیش‌بینی شوند. پارکینگ‌های کوتاه مدت، بلند مدت، پارک سوارهای عمومی و خصوصی نمونه‌های از این پارکینگ‌ها هستند.

بهبود کارایی سیستم توزیع کالاهای شهری: ایجاد امکانات بارگیری و تخلیه بار در کنار خیابان و در نظر گرفتن مکان‌‌های در توسعه‌های جدید و تشویق صنایع برای استفاده بیشتر از سرویس‌های حمل ونقل عمومی از راهکارهای پیشنهادی این بخش هستند.

موارد فوق بخشی از راهکارهای پبشنهادی برای دستیابی به حمل ونقل شهری بهینه هستند که برنامه‌ریزی و مطالعات کارشناسی را تبدیل به امری ضروری کرده‌اند. با توجه به تاثیر گذاری حمل ونقل عمومی بر بسیاری از حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، انتظار می‌رود مدیران شهری در سیاست گذاری‌های شهری توجه ویژه‌ای به این بخش داشته باشند و زمینه بالا بردن کارایی و اثر بخشی این بخش را فراهم کنند.

 

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: