۱۰ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۰۷:۵۳

شانه خالی کردن سازمان دامپزشکی کشور از مسئولیت‎پذیری بیماری‌ طیور

اساسی‌ترین و منطقی‌ترین اقدام برای جلوگیری از بروز بیماری‌های دامی و طیور در کشور این است که سازمان دامپزشکی فعالیت‌های پیشگیرانه را انجام دهد تا ضمن جلوگیری از تلفات از صرف سرمایه‌های کلان برای تهیه و وارد کردن واکسن به کشور جلوگیری شود.

به گزارش عیارآنلاین، آنفولانزا یکی از بیماری‌های خطرناک پرندگان است که سالانه تلفات زیادی از طیور می‌گیرد و خسارات فراوانی را هم به حوزه کشاورزی وارد می‌کند. عامل اصلی این بیماری ویروس‌های خطرناکی هستند که به سرعت می‌توانند منتشر شوند و پرندگان و حتی انسان‌های زیادی را بیمار کنند. به دلیل اینکه آنفولانزای پرندگان مشترک میان انسان و حیوان است، مبارزه با آن در دنیا بسیار مورد توجه قرار گرفته است. مراکز آموزشی و مسئول هم سعی بر آن دارند با افزایش آگاهی همه کسانی که به نوعی با پرندگان در ارتباط هستند از شیوع آن در جهان جلوگیری کنند.

مبارزه با این بیماری زمانی موفق است که تمام کسانی که با پرندگان در ارتباط هستند مانند روستائیان، کارکنان مرغداری‌های صنعتی و سنتی،‌ فروشنده‌های دوره‌گرد طیور، شکارچیان، دامپزشکان و کارکنان دامپزشکی و کشتارگاه‌ها، کارگاه‌های پرشویی و تبدیل ضایعات، مراکز توزیع و عرضه مرغ، فروشگاه‌های پرندگان زینتی و بلاخره مصرف کنندگان، آگاهی خود را افزایش دهند، ضوابط بهداشتی را رعایت کنند و با مسئولان همکاری داشته باشند.

در سال‌های اخیر این بیماری خسارات فراوانی را به تولیدکنندگان طیور کشور وارد کرده است که مهمترین آن سال ۱۳۸۴ بود که نوع جدیدی از این ویروس تلفات زیادی را از طیوردارن کشور گرفت. با توجه به سابقه این بیماری در کشور انتظار می‌رفت، دیگر شاهد این قبیل حوادث در کشور نباشیم اما، شیوع دوباره این ویروس طی چند ماهه گذشته در ۱۴الی۱۵ استان کشور منجر به معدوم شدن ۶میلیون مرغ تخمگذار در کشور شد.

پیشگیری بهتر است یا درمان

در کشورهایی توسعه یافته که تجربه موفقی در مبارزه و کاهش تلفات مربوط به بیماری‌های دامی و پرندگان دارند دو استراتژی اساس فعالیت‌شان قرار می‌گیرد. استراتژی اول، پیشگیری از طریق شناسایی پرندگان حامل ویروس‌های خطرناک و جلوگیری از ورود آنها به داخل مرزهای کشوراست. در صورت ورود پرندگان وحشیِ حامل ویروس، معمولا مسئولین متولی فعالیت‌های نظیر قرنطینه و معدوم کردن طیور اهلی را در دستور کار خود قرار می‌دهند. استراتژِی دوم، درصورت عدم پیشگیری و وارد شدن ویروس‌های خطرناک به داخل مرزهای یک کشور و انتقال آن به طیور اهلی و شیوع فراگیر آن به کار می‌رود و فعالیت غالب در این مواقع واکسیناسیون است.

در حال حاضر در اغلب کشورهای دنیا به دلیل  کم هزینه و منطقی بودن پیشگیری و همچنین متنوع بودن ویروس‌ها و جهش‌های ژنتیکی صورت گرفته در آنها که منجر به عدم تشخیص این بیماری‌ها و ویروس‌ها می‌شود، استراتژی اول مورد استفاده قرار می‌گیرد و استراتژی دوم به دلیل پر هزینه و غیر اقتصادی بودن منسوخ شده است.

شانه خالی کردن سازمان دامپزشکی کشور

سازمان دامپزشکی، اصلی‌ترین نهاد مسئول در حوزه سلامت و بهداشت دام و طیور کشور است. این سازمان مسئول تشخیص بیماری‌ها، شناسایی مناطق آلوده شده، دادن آموزش‌های لازم به تمام کسانی که با پرندگان در ارتباط هستند و در نهایت متولی کلیه اقدامات پیشگیرانه در حوزه بیماری‌های دامی وطیور است. اساسی‌ترین و منطقی‌ترین اقدام برای جلوگیری از بروز بیماری‌های دامی و طیور در کشور این است که سازمان دامپزشکی فعالیت‌های پیشگیرانه فوق را انجام دهد تا ضمن جلوگیری از تلفات از صرف سرمایه‌های کلان برای تهیه و وارد کردن واکسن به کشور جلوگیری کند.

این درحالی است که رئیس سازمان دامپزشکی کشور در ۱۷بهمن۱۳۹۵در کنفرانس مطبوعاتی خود، مواردی از قبیل کمبود بودجه و اعتبارات، متفاوت بودن تیپ ویروس امسال با سال گذشته، درگیر بودن اکثر کشورها با این بیماری‌ها و اینکه این موضوع تنها مربوط به ایران نیست را دست‌آویزی برای عدم مدیریت و غافل شدن از وظیفه اصلی سازمان دامپزشکی که همان پیشگری است قرار داده است.

آنفولانزای حاد پرندگان سالانه تلفات و خسارات زیادی به طیور وارد می‌کند، نمونه‌ی آن معدوم شدن ۶میلیون مرغ تخمگذار بود که ضمن ایجاد نوساناتی در قیمت تخم‌مرغ باعث کاهش جوجه‌ریزی به دلیل جلوگیری ازانتقال این بیماری به مرغ‌داری‌های گوشتی شد.

طبق قانون، سازمان دامپزشکی نه تنها مسئول واکسیناسیون بلکه مسئول قرنطینه و پیش از آن مسئول تشخیص و ارزیابی سطح ایمنی دام و طیور در مناطق مختلف کشور است. عملکرد چند سال اخیر سازمان دامپزشکی حاکی از آن است که این سازمان  در مدیریت بیماری‌های دامی، فعالیت‌های پر زحمت اما کم هزینه و منطقی که همان پیشگیری و قرنطینه است را رها کرده و سراغ فعالیت‌های کم زحمت اما پر هزینه که همان واکسیناسیون است، رفته‌است. با توجه به ضعف‌های موجود در بخش تحقیقات و شناسایی بیماری‌ها، عموما واکسن‌های وارداتی با سویه ویروس‌های واگیردار همسو نیستند و توانایی مقابله با آنها را ندارند و همچنین با توجه به اینکه رویکرد واردات واکسن به کشور، مفاسد اقتصادی را هم به همراه خواهد داشت انتظار می‌رود سازمان دامپزشکی رویکردهای پیشگیرانه را در پیش گیرد تا علاوه بر صرفه‌جویی در هزینه‌های جاری خود از تلفات و نابودی طیور جلوگیری کند.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: