۳۰ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۰۰:۲۴

احتمال الزام به افشای اطلاعات نظامی و هسته‌ای در توافقنامه پاریس

در ماده ۱۳ موافقت‌نامه تغییر اقلیم پاریس چارچوبی برای ارتقای شفافیت ایجاد شده است که از اعضا خواسته شده تا گزارش‌هایی در زمینه انتشاردهنده‌های دی‌اکسید کربن ناشی از فعالیت انسانی را تهیه و ارایه نماید. تقاضای این آمار و اطلاعات می تواند در حوزه‌های نظامی و هسته‌ای نیز باشد.

به گزارش عیارآنلاین، توافقنامه پاریس با محوریت تغییر اقلیم  در سال ۲۰۱۵ در بیست و یکمین دوره از مجمع کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل متحد در پاریس طرح‌ریزی شد. به همین منظور آذرماه سال ۹۵ مجلس لایحه ای را تصویب کرد که به موجب آن از کشورهای جهان خواسته شده برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای و محدود ماندن افزایش گرمایش زمین زیر ۲ درجه سانتیگراد تلاش کنند. در متن این توافقنامه که تعهد به آن از لحاظ قانونی الزامی است، برنامه مشارکت ایران برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای شامل دو بخش ۴ درصد غیر مشروط و ۸ درصد مشروط به رفع تحریم‌ها است.

اما بررسی دقیق‌تر این تعهد نگرانی‌های زیادی را در خصوص الزام دسترسی به اطلاعات حوزه‌های مختلف انرژی کشور به همراه داشته است. در ماده ۱۳ این توافق‌نامه یک چارچوب ارتقای شفافیت ایجاد شده است و در بند ۷ این ماده از اعضا خواسته شده است تا گزارش‌هایی را در زمینه انتشارهای ناشی از فعالیت انسانی با استفاده از روش موردتوافق کنفرانس اعضا تهیه و ارایه نماید.

اگرچه در ظاهر این بند تنها ارایه گزارش انتشار خواسته شده، با توجه به گستردگی انتشاردهنده‌های دی‌اکسید کربن در کشور ازجمله میدان‌های نفت و گاز، پالایشگاه‌ها و خطوط لوله نفت و گاز، نیروگاه‌ها، شبکه‌های انتقال نیرو، راه‌ها، خطوط ریلی، بندرها، وسایل حمل‌ونقل درون‌شهری و برون‌شهری، صنایع پایه کشور ازجمله فولاد، مس، آلومینیم، شیشه و منازل مسکونی و واحدهای تجاری و عمومی خصوصا صنایع نظامی و راهبردی که همگی از انرژی استفاده می‌کنند، تضمینی وجود ندارد که در سال‌های آتی اطلاعات مربوط به هر یک از این انتشاردهنده‌ها خواسته نشود و در صورت ارایه به این نهاد، در دسترس سرویسهای جاسوسی غربی قرار نگیرد و در سطح بین‌المللی افشا نگردد؛ چنانچه کشور در زمینه افشای اطلاعات طبقه‌بندی شده هسته‌ای کشور توسط آژآنس بین المللی انرژی اتمی آسیب‌های جبران‌ناپذیری متحمل گردیده است.

به‌علاوه در ماده ۸ بند ۳ از اعضا خواسته شده تا در زمینه برخی سامانه‌های راهبردی با دیگر اعضا همکاری داشته باشند که ازجمله موارد مورد اشاره در آن سامانه‌های هشداردهنده زودهنگام و آمادگی اضطراری آمده است. ازآنجاکه این سامانه‌ها ازنظر اطلاعاتی و امنیتی اهمیت ویژه‌ای برای کشور دارد، اجرای تعهدات در این بخش نیز با مشکلات امنیتی مواجه خواهد شد.

لذا درمجموع پذیرش این توافق‌نامه با توجه به ابهام درروش ارایه گزارش‌های انتشار و همکاری‌های خواسته‌شده در زمینه سامانه‌های اطلاعاتی زمینه‌ای برای نفوذ اطلاعاتی و امنیتی به کشور محسوب می‌شود که خلاف اصل ۳ بند ۵ قانون اساسی کشور است که بر طرد کامل استعمار و جلوگیری از نفوذ اجانب تاکید می‌کند.

بنابر این ضروری است که با توجه به الزامات ارائه اطلاعات در زمینه مصرف انرژی در توافقنامه پاریس زمینه دسترسی به اطلاعات حساس حوزه ایران به کشورهای معاند فراهم نگردد. چراکه بعید نیست با توجه به الزامات در دسترس قراردادن اطلاعات حوزه انرژیف اطلاعات حوزه نظامی، هسته و امنیتی کشور مورد تقاضای این نهاد بین المللی قرار گیرد.

در ماده ۱۳ موافقت‌نامه تغییر اقلیم پاریس چارچوبی برای ارتقای شفافیت ایجاد شده است که از اعضا خواسته شده تا گزارش‌هایی در زمینه انتشاردهنده‌های دی‌اکسید کربن ناشی از فعالیت انسانی را تهیه و ارایه نماید. تقاضای این آمار و اطلاعات می تواند در حوزه‌های نظامی و هسته‌ای نیز باشد.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: