۲۵ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۰۷:۵۵

پروژه‌های ریلی ملی، فدای پروژه‌های سفارشی!

پروژه برقی‌سازی محور گرمسار-اینچه‌برون که در مسیر خود از ساری و گرگان نیز عبور می‌کند می‌تواند بخش قابل توجهی از بار ترافیکی سفرهای ریلی به شمال شرق کشور را به دوش بکشد ولی با وجود محدودیت بودجه، به موازات این پروژه، راه‌آهن رودهن-آمل نیز توسط وزارت راه‎وشهرسازی با همین هدف پیگیری می‎شود که توجیه فنی و اقتصادی ندارد.

به گزارش عیارآنلاین، در جریان سیزدهمین اجلاس مشترک اقتصادی ایران و روسیه که در آذرماه امسال برگزار شد، موافقت‌نامه تأمین مالی پروژه برقی‌سازی محور گرمسار-اینچه‌برون بین ایران و روسیه امضا شد. به دنبال این مذاکرات هیأت وزیران در مصوبه‌ای، برای اجرای تبصره ۳۸ الحاقی قانون بودجه سال ۱۳۹۵، مبلغ یک میلیارد یورو برای اجرای برقی‌سازی راه‌آهن گرمسار به اینچه‌برون اختصاص داد. بر اساس این تبصره از قانون بودجه سال جاری، به دولت اجازه داده شده است که با رعایت سقف تا مبلغ پنج میلیارد دلار، از دولت روسیه برای طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه‌ای، تسهیلات دریافت شود.

پروژه برقی‌سازی محور گرمسار-اینچه‌برون که در مسیر خود از ساری و گرگان نیز عبور می‌کند، به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین خطوط ریلی کشور، می‌تواند بخش قابل توجهی از بار ترافیکی سفرهای ریلی به شمال شرق ایران را به دوش بکشد. از طرف دیگر، اجرای پروژه راه‌آهن رودهن-آمل با هدف کاهش بار ترافیک ناحیه شمال کشور و جذب مسافر از جاده به ریل، به‌رغم مخالفت‌های کارشناسی، در سال‌های گذشته بصورت موازی با محور گرمسار-اینچه‌برون و با پیش‌بینی هزینه بسیار زیاد، طراحی و به تصویب رسید و در قانون بودجه سالانه کشور ردیفی را به خود اختصاص داد.

عزت‌الله یوسفیان‌ملا، نماینده آمل در مجلس شورای اسلامی در خصوص پروژه راه‌آهن رودهن-آمل توضیح داد: اجرای این پروژه از مرداد سال ۹۳ پس از عقد قرارداد، با عملیات تجهیزات کارگاه و نقشه‌برداری از کل مسیر شروع شده است. قطعه نخست این عملیات با بیش از ۷۷۰ میلیارد ریال اعتبار همراه بود که ۱۲۰ میلیارد ریال آن از ردیف بودجه اوراق قرضه و از محل سایر منابع تأمین می‌شود.

بنا بر اظهارات یوسفیان‌ملا، هدف از اجرای این پروژه که به‌صورت پاره‌خطی از رودهن به آمل طراحی شده است، کاهش بار ترافیک بین تهران و استان‌های شمالی کشور است. این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که اکثر ترددها در این محور مربوط به خانوارهایی است که در ایام خاص و یا تعطیلات آخر هفته، با قصد گذراندن اوقات فراغت به شمال کشور سفر می‌کنند و طبیعتاً مسافران مذکور، این شیوه از حمل‌ونقل را برای سفر خود انتخاب نخواهند کرد، چراکه در این صورت باید ابتدا با اتومبیل خود تا رودهن سفر کرده و پس از آن با انتقال وسایل خود به قطار تا آمل به‌صورت ریلی سفر کنند و دوباره از آنجا به‌وسیله حمل‌ونقل عمومی به محل مورد نظر خود مراجعه نمایند. به عبارت دیگر، با در نظر گرفتن اینکه اکثر سفرها به شمال کشور با هدف استفاده از موقعیت ممتاز نوار ساحلی شمال کشور و طبیعت زیبای این منطقه انجام می‌شود و در نتیجه مسافران برای جابجایی در نوار شمالی نیازمند وسیله نقلیه هستند، می‌توان گفت با راه‌اندازی این خط آهن پرهزینه، کاهش ترافیکی در محور فوق اتفاق نخواهد افتاد و این محور که با بودجه عمومی مردم ایران تأمین مالی می‌شود، حداکثر به سود افراد ساکن در آمل و شهرهای نزدیک به آن خواهد بود.

از این رو، جهت شفاف‌سازی روند پیشنهاد و تصویب پروژه‌های کلان عمرانی و پاسخ‌گویی به افکار عمومی، مسئولین وزارت راه و شهرسازی باید به سؤالات زیر پاسخ دهند.

۱- با وجود برنامه‌ریزی برای برقی‌سازی محور گرمسار-اینچه‌برون در سال‌های گذشته، با چه توجیه فنی و اقتصادی پروژه راه‌آهن رودهن-آمل به تصویب رسید؟

۲- آیا بودجه محدود وزارت راه‌وشهرسازی به‌خصوص در حوزه توسعه زیرساخت ریلی باید صرف پروژه‌هایی گردد که خط موازی آن با کارکرد مشابه در شبکه ریلی وجود دارد؟

۳- آیا این نوع تخصیص بودجه از بیت‌المال به پروژه‌هایی که منفعت آن به عده‌ای خاص محدود می‌شود، نسبتی با توزیع عادلانه منابع محدود دولتی دارد؟

در نهایت، از مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نهاد ناظر، انتظار می‌رود با جلوگیری از تصویب چنین پروژه‌هایی، با انجام وظیفه ذاتی خود به‌عنوان نماینده ملت، پاسخ پرسش‌های فوق را از مسئولین مربوطه مطالبه نمایند.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: