۲۳ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۵۰

افزایش وابستگی کشور با تصویب نهایی توافقنامه پاریس

نگرانی اصلی در مورد تصویب این لایحه توافقنامه تغییرات اقلیمى پاریس در مجلس، محدودیت‌ها در حوزه‌های اقتصادی و صنعتی در سال های آینده با پذیرش این توافق نامه است، زیرا منبع گسیل عمده گازهای گلخانه‌ای مربوط به بخش‌های تولید انرژی و واحدهای صنعتی و به طور کلی تمامی بخش‌های مصرف کننده انرژی های فسیلی از جمله نفت و گاز است.

توافق‌نامه پاریسبه گزارش عیارآنلاین، ۲۳ آبان ماه سال ۹۵ مجلس توافقنامه تغییرات اقلیمى پاریس را تصویب کرده است. در متن این توافقنامه که تعهد به آن از لحاظ قانونی الزامی است از کشورهای جهان خواسته شده برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای و محدود ماندن افزایش گرمایش زمین زیر ۲ درجه سانتیگراد تلاش کنند. این توافق نامه در مورد تغییرات آب و هوایی ناشی از افزایش دی اکسید کربن حاصل از سوخت های فسیلی است که در آن دولت به صورت داوطلبانه متعهد شده است نقشه راهی برای کاهش انتشاردی‌اکسید کربن ارائه کند.

جالب آن است که کاهش گازهای گلخانه‌ای که موضوع  اصلی این توافقنامه است ارتباطی با آلاینده های محیط زیست  ندارد. نگرانی اصلی در مورد تصویب این لایحه در مجلس، محدودیت‌ها در حوزه‌های اقتصادی و صنعتی در سال های آینده با پذیرش این توافق نامه است، زیرا منبع گسیل عمده گازهای گلخانه‌ای مربوط به بخش‌های تولید انرژی و واحدهای صنعتی و به طور کلی تمامی بخش‌های مصرف کننده انرژی های فسیلی از جمله نفت و گاز است.

این موضوع زمانی از اهمیت بالایی برخوردار می‌گردد که شرکت بریتیش پترولیوم در گزارشی در سال ۲۰۱۶ اعلام می‌کند که کشور ایران تا ۱۱۰ سال آینده تولید نفت خواهد داشت در حالی که کشور آمریکا تنها تا ۱۲ سال آینده دارای منابع نفت خواهد بود. در حوزه استخراج گاز نیز کشور ایران تا ۱۷۷ سال آینده و کشور آمریکا تا ۱۴سال آینده دارای منابع گازی خواهد بود. بنابر این نفت و گاز برای کشور ایران در سالهای آینده مزیت رقابتی بالایی را ایجاد خواهد کرد.

اگرچه کاهش تولید دی اکسید کربن برای جلوگیری از افزایش دمای کره  زمین علت اصلی امضای این توافقنامه معرفی شده  است، اما بیش از ۳۱ هزار نفر از متخصصان آب و هوایی و تغییر اقلیم امریکایی در نامه ای این نظریه را کاملا رد کرده اند.

اجرای این توافقنامه امکان تحریم کشور به دلیل انتشار گازهای گلخانه‌ای را به وجود خواهد آورد. با محدودیت فعالیت های صنایع و زیرساخت های انتشار دهنده دی اکسید کربن، کشور نیازمند راه های جایگزین و استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر جهت تامین نیازهای خود است که با توجه به نبود این فناوری ها، وابستگی فناوری و امکانات به بیگانگان را به دنبال خواهد داشت.

اگرچه دولت و مجلس بدون در اختیار داشتن اطلاعات دقیق از جزییات این تعهد، اجرای آن را تصویب کرده  است اما هنوز توسط شورای نگهبان تایید نشده است و لذا لازم است که در فرصتی بیشتر به  بررسی دقیق‌تر تعهدات ایران در این توافقنامه پرداخته شود.

اجرای این توافقنامه امکان تحریم کشور به دلیل انتشار گازهای گلخانه‌ای را به وجود خواهد آورد که محدودیت فعالیت های صنایع و زیرساخت های انتشار دهنده دی اکسید کربن، را به همراه دارد. این محدودیت، کشور را نیازمند راه های جایگزین و استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر جهت تامین نیازهای خود می کند که با توجه به نبود این فناوری ها، وابستگی فناوری و امکانات به بیگانگان را به دنبال خواهد داشت.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: