۱۸ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۲۲
کارشناس حوزه صنعت در گفتگو با عیارآنلاین:

از موانع رشد بنگاه‌ها عدم اعتماد به نفس صاحبان کسب و کار است

جلیلیان با اشاره به ایرادات موجود در بحث مالکیت فکری در ایران، گفت: اعتماد کافی از جانب سرمایه‌گذاران به ایده‎ها وجود ندارد به طوری که در حدود یکی دو سالی که بازار بورس ایده در ایران راه‌اندازی شده، از حدود ۱۰۰ ایده قرار گرفته در این بازار، فقط ۲یا ۳ ایده به فروش رفته است.

به گزارش عیارآنلاین، سید اسماعیل جلیلیان کارشناس حوزه صنعت با اشاره به ایرادات موجود در بحث مالکیت فکری، گفت: مشکل در قوانین مالکیت فکری مثلا برخی مصادیق حقوق معنوی که در دنیا جزء نمونه‌های مالکیت فکری محسوب می‌شود در ایران به این صورت محسوب نمی‌گردد و شرکت‌های دارای ایده‌های نو نمی‌دانند که چگونه از این دستاوردها حفاظت کنند مثلا در آمریکا شیوه‌های جدید کسب و کار جزء دارایی فکری محسوب می‌شوند در حالی که در ایران چنین نیست.

وی در گفتگو با عیارآنلاین با بیان اینکه عدم وجود قانون محکم در زمینه کپی رایت نیز برای شرکتهایی که در زمینه تولید نرم افزار میخواهند وارد بازار شوند، یک مشکل بزرگ است، افزود:  به نظر من یکی از موانع رشد بنگاه‌ها عدم اعتماد به نفس صاحبان کسب و کار است، به طوری که تمایل زیادی به تکیه بر دولت دارند و از سوی دیگر نیز به نسبت امکانات موجود در کشور حمایت خوبی از شرکت‌های دانش بنیان SME برای آغاز فعالیت‌شان صورت می‌گیرد.

این کارشناس با اشاره به مناشقه موجود نسبت به متولی مالکیت فکری در کشور، ادامه داد: معلوم نیست متولی این امر بایستی وزارت علوم یا وزارت صنعت و یا قوه قضائیه و یا حتی معاونت علمی و فاوری ریاست جمهوری باشد. طبق الگوی کشورهایی مثل آمریکا یا چین متولی این امر دولت است و تاکنون در ایران متولی این مسئله قوه قضائیه بوده است که در صورت لزوم پرونده را به مراجع علمی ارجاع می‌داد.

جلیلیان گفت: با توجه به این که یکی از مشکلات ثبت مالکیت فکری موضوع بوروکراسی اداری آن بوده است، در صورتی که پای چند وزارت‎خانه و قوه به این امر باز شود، مسلما فرآیند و بوروکراسی ثبت ایده‌ها افزایش خواهد یافت.

وی با بیان اینکه برند یا علائم تجاری نیز نوعی دیگر از مصادیق مالکیت معنوی محسوب می‌شوند، خاطر نشان کرد: اگر متولی مالکیت فکری قوه قضاییه نباشد، نهاد مورد نظر قطعا از این مصداق مالکیت فکری اطلاعات چندانی ندارد و لذا تصمیم گیری در این زمینه توسط نهادی غیر از قوه قضاییه ممکن است روند را دچار اختلال کند.

این کارشناس حوزه صنعت با بیان اینکه مسئله دیگر عدم وقوف عموم بنگاه‌های اقتصادی نسبت به اهمیت بحث مالکیت فکری می‌باشد، گفت: به عنوان مثال شرکت مکدونالد فقط از طریق اجاره دادن برندش سالانه حدود ۲۰۰ میلیارد تومان درآمد کسب می‌کند و حدود یک سال و نیم است که بورس ایده در ایران شکل گرفته که در آن مخترعین اقدام به عرضه ایده خود کرده و پس از قیمت گذاری در بورس به فروش می‌رسد.

جلیلیان افزود: تفکر غلطی که در این حوزه وجود دارد این است که ثبت ایده ممکن است به افشاء و سرقت آن بینجامد این در حالی است که در این شرایط فرد صاحب ایده قانونا مالک ایده می‌شود و امکان شکایت از سایر استفاده کنندگان از ایده را دارد. هر چند فرآیند رسیدگی به شکایات در این حوزه قدری طولانی است اما از قبال دریافت خسارت از متخلف قابلیت جبران هزینه های شکایت وجود خواهد داشت.

وی با بیان اینکه طبق قانون، حقوق معنوی متعلق به اولین نفری است که نسبت به ثبت ایده اقدام کند، گفت: در صورت عدم ثبت ایده توسط صاحب حقیقی آن، امکان مهندسی معکوس توسط سایرین و احتمال جلوگیری از تجاری سازی ایده توسط مخترع اصلی وجود خواهد داشت.

این کارشناس حوزه صنعت، گفت: مسئله دیگر ثبت اختراع در داخل مرزهای کشور می‌باشد، یعنی امکان استفاده از ایده‌های نوآورانه ای که در خارج از مرزها ثبت شده است در کشور وجود دارد. اما امکان ثبت این موارد و ایجاد انحصار در استفاده از ایده برای اولین نفر استفاده کنند در کشور وجود نخواهد داشت. البته در این زمینه اتحادیه اروپا استثا محسوب می‌شود و ثبت ایده در اتحادیه اروپا، باعث حمایت از مخترع در کل اتحادیه می شود.

جلییان با بیان اینکه ثبت اختراع در یک یا چند کشور از کشورهای عضو اتحادیه اروپا به منزله ثبت در کل اتحادیه نمی باشد، گفت: باید ثبت اختراع در دفتر مالکیت فکری اتحادیه اروپا انجام شود (یا ثبت از طریق PCT) تا حمایت جامع کل اتحادیه اروپا را در پی داشته باشد که معاهده‎ای تحت عنوان PCT وجود دارد که امکان ثبت اختراع را در کشورهای مختلف فراهم می‌کند، به این صورت که از ایده نسخه‌های یکسانی به کشورهای مدنظر ارسال می‌گردد و ممکن است در برخی از آن‌ها ایده به عنوان اختراع مورد قبول واقع شود و در برخی دیگر به عنوان اختراع مورد پذیرش قرار نگیرد، به تعبیر دیگر PCT هزینه‌های ثبت اختراع را در کشورهای دیگر کاهش می‌دهد.

این کارشناس حوزه صنعت، افزود: مسئله دیگر ارزیابی علمی ضعیف ایده‌ها برای ثبت اختراع می‌باشد. به طوری که خیلی از ایده‌هایی که در دنیا جدید نیستند به علت ضعف بررسی داور مربوطه به عنوان اختراع ثبت می‌شوند.در راه دیگری که برای ایجاد انحصار در تجاری سازی ایده‌های افراد خارجی در کشور وجود دارد ثبت ایده توسط صاحب آن در کشور و خرید امتیاز بهره‌برداری از آن در کشور می‌باشد.

وی همچنین در خصوص علل موانع انتقال تکنولوژی به کشور، گفت: مسئله ما ایرانی بودن ما و نوع ارتباط‌مان با جهان است. به طوری که در بسیاری از شرکت‌های چندملیتی سهام داران امریکایی و اسرائیلی وجود دارند که مانع انتقال تکنولوژی به کشور ما می‌شوند که می‌توان از این عامل تحت عنوان موانع سیاسی نام برد.

جلیلیان با بیان اینکه مسئله بعدی هزینه انتقال تکنولوژی است که امکان پرداخت حق استفاده از ایده توسط بنگاه‌های ایرانی وجود ندارد، افزود: از جمله موانع دیگر انتقال تکنولوژی عدم تناسب برخی تکنولوژی‌ها با اقتضائات صنعت کشور ما می‌باشد.

این کارشناس حوزه صنعت  با بیان اینکه تولید تکنولوژی باعث ایجاد ارزش افزوده و ارزآوری برای کشور از طریق انتقال آن به خارج می‌باشد، تصریح کرد: بیشترین کاری که در واحد‌های تحقیق و توسعه بنگاه‌های ایرانی صورت می‌گیرد بحث مهندسی معکوس است که متاسفانه صنعت سرمایه‌گذاری خطرپذیر در ایران وضعیت نامناسبی دارد و اعتماد کافی از جانب سرمایه‌گذاران وجود ندارد به طوری که در حدود یکی دو سالی که بازار بورس ایده در ایران راه‌اندازی شده است از حدود ۱۰۰ ایده قرار گرفته در این بازار فقط ۲ یا ۳ ایده به فروش رفته است.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: