۱۶ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۰۸

بلاتکلیفی زوج‌های نابارور

اختلافات بین سیاست‌های وزارت بهداشت و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، مانعی بر سر راه درمان ناباروری و به تبع آن، افزایش جمعیت کشور بوده است.

ناباروریبه گزارش عیارآنلاین، چندی پیش محمد آقاجانی، معاون درمان وزارت بهداشت اعلام کرد «همه زوج‌های نابارور که تعدادشان در کشور دو میلیون زوج است می‌توانند از پوشش طرح تحول نظام سلامت برای هزینه‌هایشان بهره‌مند شوند، در قالب این برنامه ۸۵ درصد تعرفه دولتی خدمات ناباروری برای همه زوج‌های نابارور در سراسر کشور پرداخت می‌شود.»

این طرح با بودجه ۱۰۵ میلیارد تومانی از جانب وزارت بهداشت برای حمایت از بیماران نابارور در نظر گرفته شده است، اما حمید چوبینه، رئیس مرکز درمان ناباروری رویش هلال معتقد است «این یک طرح موردی و مقطعی است که وزارت بهداشت از سر ناچاری برای حمایت از زوج‌های نابارور اجرا می‌کند.»

آقاجانی در حالی تعداد ناباروران در کشور را ۲ میلیون نفر ذکر کرد که محمد اسماعیل مطلق، مدیرکل دفتر سلامت جمعیت و خانواده وزارت بهداشت بارها این رقم را ۳ میلیون زوج اعلام کرد. با در نظر گرفتن بودجه ۱۰۵ میلیاردی وزارت بهداشت برای حمایت از ناباروران، سرانه هر بیمار به طور میانگین حدود ۵۲ هزار تومان در شرایط صحت آمار ۲ میلیونی و در شرایط صحت آمار ۳ میلیون زوج، ۱۷ هزار تومان خواهد بود، حال آنکه هزینه‌های درمان برای یک عمل IVF برای انتقال جنین به رحم مادر در بیمارستان‌های دولتی حدود ۲ میلیون تومان است.

به واقع با انجام این طرح از سوی وزارت بهداشت، در حالی که فقط ۶۲ مرکز درمانی در سراسر کشور وجود دارد که عمده آنها نیز در تهران واقع هستند، نه تنها برای درمان بیماران قدم مثبتی برداشته نشده است، بلکه با ایجاد یک اضطراب ناشی از محدودیت حمایت‌ها به افرادی که زودتر مراجعه می‌کنند، مشکلی بر مشکلات این قشر از بیماران افزوده شده است و یک تبعیض ناروا بین بیمارانی که در نقاط دور زندگی می‌کنند و بیماران ساکن شهرهایی که قطب درمان ناباروری هستند، ایجاد شده است.

بودجه ۱۰۵ میلیارد تومانی حمایت از بیماران نابارور مختص سال ۱۳۹۵ است و تضمینی وجود ندارد که این حمایت در بودجه سال‌های آتی گنجانده شود؛ بنابراین بهتر است وزارت بهداشت به جای اتخاذ رویکردهای غیرکارشناسی و شتابزده، به حل ریشه‌ای و پایدار مشکلات اقدام کند. برای این منظور ضرورت دارد که خدمات درمان ناباروری مانند بسیاری از بیماری‌های دیگر وارد بسته خدمات بیمه‌های سلامت پایه شوند و اعتبارهای اینچنینی نیز در محل اصلی خود یعنی بیمه‌ها (وزارت رفاه) صرف شود تا اولاً همگان بدون هیچ تبعیضی از آن بهره‌مند شوند و در ثانی مشکلات بیماران به صورت همیشگی و پایدار حل شود نه مقطعی و شتابزده.

اما چرا بیمه‌ها برای زوج‌های نابارور اقدام مؤثری انجام نمی‌دهند؟ این معمایی است که باید پاسخ آن را در اختلاف سیاست‌های بین وزارت رفاه و وزارت بهداشت جست‌وجو کرد. برای اینکه یک خدمت وارد فهرست خرید خدمت بیمه‌ها شود، باید با پیشنهاد فهرست استانداردهای درمان از سوی وزارت بهداشت در شورای عالی بیمه به تصویب برسد و سپس از سوی بیمه‌های پایه (سلامت و تأمین اجتماعی) از مراکز درمانی ناباروری خرید خدمت شود، اما وزارت بهداشت این استانداردهای پیشنهادی لازم را در شورای عالی بیمه مطرح نمی‌کند؛ از طرفی بیمه‌ها نیز بیش از پیش از نداشتن اعتبار لازم برای تحت پوشش قراردادن درمان ناباروری گلایه دارند و اعلام می‌کنند، بدون اعتبار لازم نمی‌توانند از بیماران نابارور حمایت کنند.

بنابراین آن چیزی که عقلایی به نظر می‌رسد این است که چنین اعتباراتی از سوی بودجه عمومی دولت در اختیار بیمه (وزارت رفاه) قرار گیرد، تا بیمه به عنوان یک ناظر بیرونی که بر کیفیت ارائه خدمت از جانب پزشک نظارت می‌کند، خدمات درمان ناباروری را از مراکز درمانی به نفع بیمار خریداری کند. اقدامی که با طرح عجیب اخیر مجلس برای ادغام وزارت رفاه و بهداشت، به نظر به محاق و فراموشی سپرده شود و نهایتاً این بیماران نابارور هستند که ضرر می‌کنند.

منبع: جوان

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: