۲۷ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۱۴:۵۳

یادداشت/ مقاله‌نویسان میدان انقلاب

به گزارش عیارآنلاین، در سه‌دهه‌ گذشته، سیاست‌گذاران به تجربه دریافته‌اند اگر مى‌خواهند به کاهش آسیب اجتماعى‌ای به نام «سوءاستفاده از مواد مخدر و محرک» که تهدیدى براى سلامت جامعه به‌ویژه جوانان است، بپردازند باید به راه‌حل‌هاى مناسب‌ترى به‌جز ازمیان‌برداشتن عرضه‌کنندگان مواد بیندیشند. آنچه مشخص است، مبارزه با عرضه‌کنندگان مواد لزوما به موفقیت نینجامیده و آثار […]

به گزارش عیارآنلاین، در سه‌دهه‌ گذشته، سیاست‌گذاران به تجربه دریافته‌اند اگر مى‌خواهند به کاهش آسیب اجتماعى‌ای به نام «سوءاستفاده از مواد مخدر و محرک» که تهدیدى براى سلامت جامعه به‌ویژه جوانان است، بپردازند باید به راه‌حل‌هاى مناسب‌ترى به‌جز ازمیان‌برداشتن عرضه‌کنندگان مواد بیندیشند. آنچه مشخص است، مبارزه با عرضه‌کنندگان مواد لزوما به موفقیت نینجامیده و آثار و پیامدهاى این آسیب روزبه‌روز گسترش یافته است. بنابراین بر پایه یافته‌هاى پژوهشى، به استراتژى و سیاست‌هاى مناسب‌ترى دست یافتند. جامعه جهانى به این نتیجه رسید که باید به جنبه تقاضاى مصرف مواد، پیش‌تر و بیشتر از جنبه عرضه توجه کند. به عبارت دیگر این نتیجه به‌دست آمد که عرضه براى پاسخ‌گویى به تقاضایى مؤثر شکل مى‌گیرد. اگر تقاضایى وجود نداشته باشد، بازار عرضه‌کنندگان رونقى نخواهد داشت. با این رویکرد متفاوت به معضل مصرف مواد، پرسش کلیدى چرایى پیدایش این تقاضا، جست‌وجو براى دستیابى به راه‌هاى مناسب براى کاهش این تقاضا و آسیب‌هاى ناشى از مصرف مواد براى جامعه و فرد مصرف‌کننده بوده است. اگر بپذیریم- که به نظر مى‌رسد پذیرفته‌ایم – یکى از آسیب‌هاى اجتماعى نوظهور در جامعه ما، پدیده‌اى به نام «تقلب» در اشکال گوناگون و درواقع رواج رفتارهاى غیراخلاقى در آموزش‌عالى کشور است…

 پدیده نوظهور از نوشتن پایان‌نامه براى دوره‌هاى کارشناسى ارشد تا نوشتن تز براى دانشجویان دوره دکترا و مقاله‌نویسى براى مجلات علمى – پژوهشى داخلى و بین‌المللى پیش از دفاع از تز دوره دکترا؛ یا تغییر وضعیت استخدامى اعضای هیأت علمى از آزمایشى به وضعیت قطعى گسترش یافته است. پدیده‌اى که به‌واقع حیثیت جامعه علمى کشور را در دنیا به خطر انداخته است. در چنین وضعیتى، ازبین‌بردن عرضه‌کنندگان این کالاهاى علمى!! که در میدان انقلاب مکانى نزدیک به تقاضاکنندگان مستقر شده‌اند، مشکلى را حل نخواهد کرد مگر اینکه به دلایل پیدایش این آسیب اجتماعى بیندیشیم و با یادگیرى تجربیات مبارزه‌کنندگان با سوءمصرف موادمخدر به جنبه تقاضا بپردازیم. وقتى براى به‌تأخیرانداختن ورود نیروى جوان به بازار کار، درهاى آموزش‌عالى را باز کردیم و سپس در ادامه، درها را به دروازه‌هاى بزرگى تبدیل کردیم و همه به امید روزى که «یک مدرک دکترا» داشته باشند از این دروازه‌ها به‌آسانى عبور کردند- بدون اینکه واقعا ظرفیت و توان ادامه این راه را داشته باشند- باید مى‌دانستیم روزگارى نه‌چندان دور با جماعت بزرگى مواجه خواهیم بود که براى دریافت مدرک دکترا باید پایان‌نامه بنویسند و حداقل دو مقاله چاپ‌شده داشته باشند. این در حالى است که نه توان علمى این کار را دارند و نه فرصت آن را. نتیجه، رشد گروهى از تقاضاکنندگان شده است که نیاز خود را با خرید پایان‌نامه‌اى یا مقاله‌هایى براى چاپ در مجلات خارجى با پرداخت هزینه گاهى کم‌و‌بیش حدود ۵٠٠ دلار تأمین مى‌کنند. در نتیجه چرا مدیران آموزش‌عالى شگفت‌زده شده‌اند که مقاله‌نویسان میدان انقلاب چه کسانى هستند و از کجا آمده‌اند؟ درواقع آنها پاسخ‌گویان به تقاضاهایى هستند که همین سیستم با بازکردن دروازه‌هاى دوره دکترا و تعداد کثیر دانشجویان ایجاد کرده است. وقتى دانشگاهى که حتى مدرسان کافى براى برگزارى دوره‌هاى کارشناسى ندارد، چند ده نفر دانشجوى دکترا را با پول شخصى یا بورسیه‌هاى دولتى ثبت‌نام مى‌کند که تعدادى از آنها حتى نمى‌توانند یک کتاب را به زبان انگلیسى در یک ترم بخوانند، چگونه انتظار داریم که چندین مقاله ISI بنویسند؟ این آسیب اجتماعى نوظهور که پیامد‌هاى آن در یک دهه آینده بارزتر خواهد شد، نتیجه سیاست‌گذارى‌هاى سیستم آموزش‌عالى است، بنابراین از ماست که بر ماست.

منبع: شرق

تلگر

چهره‌

    دیدگاه تازه‌ای بنویسید: