۲۷ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۳:۳۷

هزینه تراشی در مسکن مهر را خاتمه دهید

اداره کل راه و شهرسازی کُردستان به جای نصب بنر متکبرانه و دستور به مردم عاصی از دست هزینه های بیخود و بی جهت مسکن مهر، در همان محل نصب بنر دستوری، اعلامی مبنی بر اعتذار آویزان نماید تا مبرهن گردد که چیزی جز نوکر مردم نبوده و نیست.

به گزارش عیارآنلاین، با اعلام ساخت مسکن برای اقشار کم درآمد و اجاره نشین در سال ۱۳۸۵، انقلابی در زمینه حرکت در امتداد رفاه وآسایش این قشر ایجاد شدو فلسفه طرح مسکن مهر مبنی ‌برساخت مسکن در منطق درونی بسیاری از طبقات فراموش شده جامعه آشیانه کرد.

درابتدا اعلام شدکه باحداکثر آورده۳ الی۵ میلیون تومان می توان خانه دارشد؛ مردان خانواده زخم های بانک ها را برای دریافت انواع وام و تسهیلات به جان خریدند و زنان نقدینگی هزار جرح زندگی را از ته صندوق ها بیرون کشیدند تا سقفی از آن خویش برای عاقبت پیری بر سر داشته باشند.

با تشکیل تعاونی ها و شرکت های مختلف، کم کم هزینه ها بالا گرفت و افرادی که تا دیروز میان آجر وبلوک سیمانی تفاوتی درک نمی کردند، مهندسین خلاق این میانه شده و با استخدام انواع و اقسام منشی و کارمند دست به تلفن، از مردمان وامانده از نان شب، پول طلب می کردند.

دراین میان و براساس مستندات موجود، بسیاری از تعاونی‌ها صرفا کار ساخت و ساز را به بهانه های واهی کش دادند و حق مردم را ضایع می کردند و یا به درستی به تکلیف خود عمل نمی نمودند.حتی خیلی از تعاونی‌ها به دلیل عدم نظارت و کنترل دستگاه‌های ذیربط بر فعالیت هایشان، قیمت‌های بالاتری را از مردم دریافت نموده و قوانین مصوب را رعایت نکردند.

این همه باعث شد که بسیاری از اهالی کرسی نشین تعاونی ها راه صدساله رایک شبه پیموده و میلیاردر شده ودراین میان مردمان طالب مسکن مهر روز به روز فقیرتر و وامانده تر شدند؛ پیمانکاران دزد از آب درآمدند و با دریافت میلیاردی از پول مردم وبدون آن که کارخاصی انجام داده باشند، سر از آنتالیا و آنالیا درآوردند، بدین طریق معلوم نشد پول مردم کجا رفت و به چه صورت و در چه راهی هزینه گردید.

هدف اولیه ای که ایجاد و اجرای طرح مسکن برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر جامعه وخانه‌دار شدن این بخش بود، به کجراهه کشیده شد،بسیاری از این افراد امروز نه تنها صاحب خانه نشده اند، بلکه بخش اعظم دارایی‌ها و سرمایه‌ای که داشتند نیز به امید خانه‌دار شدن در این طرح از دست دادند.

ولی سردمداران ساخت و ساز مسکن از پای ننشستند و باسودهای آنچنانی بانک‌ها، مطالبات پیمانکارهای بی پیمانه،ودخل و تصرفی که در متراژ ساختمان‌ها به وجود آمد و بسیاری از موارد دیگر درشاهراه مسکن مهرتاختند وترکتازی نمودند،بدون آنکه نهادهایی مانند فرمانداری، اداره تعاون و یا مسکن و شهرسازی حتی بازرسی برای بررسی وضعیت سرمایه بربادرفته مردم به میان این کرسی نشینان فربه شده از سرمایه قشر ضعیف جامعه گسیل دارند.

بعد از فراز و نشیب های فراوان بالاخره آلونک هایی تحویل مردم شد، خانه نماهایی که با کمترین کیفیت مصالح ساخته شدند و هم اکنون بعد از یک سال واندی که ازتحویل آنان می گذرد، به مانند منازل چند ده ساله، درو دیوارشان ترک برداشته و پنجره هایش از جا کنده می شود و دراین میانه ساکنانی قرار گرفته اند که در تابستان غرق در گرد وخاکند و در زمستان گِل را به گُل جان می مالند تا یادشان نرود با جهد و تلاش شرکت تعاونی مسکن مهر شماره فلان خانه دار شده اند.

در ابتدای پاییزامسال، زمزمه آسفالت ورودی وخیابان های مسکن مهر ژوان، لبخندی نیشخندگونه را بر لبان ترک خورده از جور مهر مسکن ساکنان این شهرک نشاند؛ با آغاز خاکبرداری همه ثنای گوی دولتمردان  شدند که بالاخره دست امید را از آستین تدبیر بیرون کشیده و می خواهند حالی به جورکشان دره ناامیدی بدهند، غافل از آن که کرسی نشینان شرکت تعاونی و اداره کل راه و شهرسازی خوابی دیگر برای آنان دیده اند.

در اعلامیه دستوری شرکت تعاونی شماره فلان و به نقل ازدستور اداره راه و شهرسازی کردستان آمده است که هر  خانوار باید ۵ میلیون ریال جهت آسفالت معابر پرداخت نمایدوگرنه آسفالت بی آسفالت! همچنین در پایان این امر آمرانه نقل گردیده که هر عضو بخت برگشته باید جلو واحد خود را سنگفرش نموده و حیاط را مینه رال نماید؛گوئی اعضای شرکت تعاونی شماره فلان یادشان رفته که بارها در جلسات عمومی و فوق العاده اعلام می کرده اندکه هزینه های دریافتی از اعضا شامل آسفالت معابر و کوچه ها نیز می شود و دیگر درآینده لازم به پرداخت هزینه اضافی نیست.

اداره کل راه و شهرسازی کردستان بهتر است به جای رفتار آمرانه و دستوری این سخن مقام معظم رهبری را در مورخه ۲۳ تیرماه سال۱۳۷۰ و دردیدار با مسئولان نظام به یادآورد که فرمودند: « آقایان! این مردم – همان‌طور که امام مکرر فرمودند – ولی نعمت های ما هستند؛ این شوخی نیست. من یکی از مسئولان را در محضری دیدم که برخوردش با مردم قدری متکبرانه بود. من پیغام دادم و گفتم به ایشان بگویید که اگر می خواهد جبران آن برخورد را بکند، باید در همان‌طور محضری ظاهر بشود و بگوید: ای مردم! من نوکر شمایم. خلاف که نگفته؛ آیا دروغ گفته است؟ یک مسئول کشور چکاره است؟ فلسفه وجودی ما غیر از خدمت به مردم چیست؟ امام فرمودند: اگر به من خدمتگزار بگویند، بهتر از این است که رهبر بگویند. این حرف درستی است؛ چون خدمتگزاری، برای انسانی که دلش بیدار باشد، مدح بزرگتری است. امام، تمام وجودش بیدار بود؛ شوخی و تعارف هم که نمی کرد. حقیقتا اگر این ملت شهادت می دادند – که قطعا می دادند – که امام خدمتگزار آنهاست، امام بیشتر خوشحال می شد، تا همه‌ ملت یک صدا فریاد بزنند که تو رهبر ما هستی. خدمتگزاری به مردم افتخار است. این اسم ها و این سمت ها و این تیترها که افتخاری ندارد. در طول تاریخ، خیلی ها با این اسم ها و با این تیترها آمدند و رفتند؛ اما جز لعنت خدا و بندگان خدا، چیزی با خودشان نبردند. واقعا چه ارزشی دارد؟من رهبرم، من رئیس جمهورم، من رئیس قوه فلانم، من وزیرم؛ اینها چه ارزشی دارد؟ اگر توانستم‌خودم را قانع کنم که من خدمتگزارم، یک چیزی؛ والا چه ارزشی دارد؟»

حال اداره کل راه و شهرسازی کردستان به جای نصب بنر متکبرانه و دستور به مردم عاصی از دست هزینه های بیخود و بی جهت مسکن مهر، ضمن تحقیق و تفحص درباره پول های دریافتی و قول و قرار های فی مابین شرکت های تعاونی و شهروندان عضو مسکن مهر، در همان محل نصب بنر دستوری، اعلامی مبنی بر اعتذار و تاسف از لحن آمرانه آویزان نماید تا مبرهن گردد که چیزی جز نوکر مردم نبوده و نیست.

منبع: مسکن نیوز

تلگر

چهره‌

    دیدگاه تازه‌ای بنویسید: