۲۷ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۲۹

مدیریت مهدکودک‌ها؛ موازی‌کاری مجلس با شورای عالی انقلاب فرهنگی

همزمان با جمع‌بندی شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص انتقال مدیریت مهدهای کودک از بهزیستی به آموزش و پرورش، در جریان بررسی لایحه دائمی شدن مدارس غیردولتی در مجلس، موضوع تولیت مهدکودک‌ها مطرح شد که در نسخه آخر مصوبه، اختیار اعطای مجوز آن به بهزیستی داده شد.

مهدکودکبه گزارش عیارآنلاین، طبق اسناد بالادستی، پیش‌دبستانی دوره‌ای رسمی و غیراجباری محسوب می‌شود. در سال‌های اخیر، وزارت آموزش و پرورش برای افزایش ۲۰ درصدی نرخ پوشش این دوره اقدامات متعددی را صورت داد. به رغم این موفقیت، همچنان کاستی‌هایی نیز به چشم می‌خورد. به عنوان نمونه، تعلیم و تربیت در دوران پیش از دبستان، از معضل مدیریت غیریکپارچه رنج می‌برد و تاکنون دستگاه‌های سیاست‌گذار در این خصوص به نتیجه واحد نرسیده‌اند. در راستای واکاوی جزئیات و بررسی عمیق‌تر نقاط قوت و ضعف آموزش پیش از دبستان، مصاحبه‌ای با دکتر رخساره فضلی، مدیرکل دفتر پیش‌دبستانی آموزش و پرورش، ترتیب داده شد. در این مصاحبه، تلاش شده تا عملکرد آموزش و پرورش پیرامون مسائل اصلی آموزش پیش از دبستان به طور موجز و مفید واکاوی شود.

لطفاً اهمّ اقدامات دفتر آموزش‌های پیش‌دبستانی در سه سال گذشته و برنامه‌های دفتر در یک سال آینده را مطرح بفرمایید؟

در دولت یازدهم، توسعه کمی و کیفی دوره‌ی پیش‌دبستانی مبتنی بر اسناد بالادستی اتفاق افتاده است. ما دو سند اصلی را مد نظر قرار دادیم؛ یکی «سند تحول بنیادین آموزش‌ و پرورش» و دیگری «سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری». آن چه در سه سال گذشته اتفاق افتاد، به جهت کمّی و کیفی، کلمه‌به‌کلمه مطابق سند تحول بود. راهکار ۱ از هدف عملیاتی ۵ سند می‌گوید: «تعمیم دوره‌ی پیش‌دبستانی با اولویت مناطق محروم و کمتر توسعه‌یافته و در حد امکان، مشارکت بخش غیردولتی» که ما تا اینجا را عملیاتی کردیم و در سه محور آموزه‌های قرآنی، تربیت بدنی و مهارت‌های اجتماعی پیش رفته‌ایم. این سه محور در اولویت کاری و تمرکز ماست و در ادامه نیز مدّ نظر خواهد بود.

دفتر پیش‌دبستانی به حوزه ارزیابی و رتبه‌بندی مراکز هم ورود پیدا کرد‌ه‌ است. برنامه شما به صورت عملیاتی و دقیق در این خصوص چیست؟

ما نظارت را بخشی از برنامه می‌دانیم، یعنی ما نظارت می‌کنیم که برنامه اصلاح بشود، برنامه‌ریزی می‌کنیم که به هدف‌ها برسیم و ارزیابی می‌کنیم که ببینیم به هدف رسیدیم یا نه. در بحث نظارت خلأی را احساس می‌کنیم که همه پیش‌دبستانی‌ها مثل هم دیده می‌شوند و همه با یک معیار مورد ارزیابی قرار می‌گیرند.

علاوه بر بُعد مراکز پیش‌دبستانی، در مورد خود نوآموزان هم سیستم به اتفاق نظر نرسیده است. باید این سؤال را پرسید که خروجی‌ مطلوب پیش‌دبستانی چه چیزی باید باشد؟ رتبه‌بندی‌ای که پیگیر آن هستیم، برای پاسخ به این سؤال است. پیش‌نیاز رتبه‌بندی، تدوین «استانداردها» است که در سه محور اصلی باید آماده شود: استاندارد نیروی انسانی، استاندارد فضا و تجهیزات و استاندارد یادگیری.

۹۰ درصد از کار تدوین استاندارد نیروی انسانی انجام شده است که به زودی هم ابلاغ می‌شود؛ استاندارد فضا ۱۰۰ درصد انجام شد و استاندارد تجهیزات ۲۰ درصد پیش رفته و در حال انجام است. استانداردهای یادگیری هنوز پیشرفتی نداشته است، اما به جهت اینکه برنامه درسی ملی مصوب شد و بخش پیش‌دبستانی به عنوان یک دوره درسی دیده شده است، اول باید هدف‌های دوره، توسط سازمان پژوهش اعلام بشود و سپس برای آن هدف‌ها، استانداردها را بنویسیم.

درباره نیروی انسانی قرار شد که به روال سال گذشته، نیروهای پیش‌دبستانی حق‌التدریس بشوند. اینکه نیروهای پیش‌دبستانی استخدام بشوند، بنده خیلی موافق نیستم و نگاه مثبتی به دولتی شدن نیروها ندارم؛ اما برای دوره پیش‌دبستانی، مدیریت دولتی علی‌الخصوص در نیروی انسانی خیلی مهم است. دولت باید ملاک و معیار بدهد، حقوق، بیمه و… را پیگیری بکند، اما نیروها استخدام دولت نشوند. این اتفاق با همکاری دانشگاه فرهنگیان و بخش غیردولتی در دفتر ما اتفاق افتاده است.

همکاری با دانشگاه فرهنگیان به چه صورت است؟ آیا دانشگاه می‌خواهد دوره‌ای برگزار کند و گواهی صلاحیت بدهد یا صرفاً  با برگزاری آزمون، نیروها را سطح‌بندی کند؟

ما در همکاری با دانشگاه فرهنگیان می‌خواهیم شاخص‌های حرفه‌ای را سطح‌بندی و معلمان پیش‌دبستانی را در هشت حیطه مشخص کنیم. خوشبختانه چون عموم نیروهای دوره پیش‌دبستانی غیررسمی هستند (در استخدام آموزش و پرورش نیستند)، این ظرفیت و فرصت وجود دارد که مثلاً ما اعلام کنیم کسانی که صلاحیت ندارند، بروند شایستگی را از هر طریقی که متمایل هستند به صورت شخصی و یا کلاسیک کسب کنند. البته دانشگاه هم مراکزی را معرفی می‌کند که مدرکشان مورد تأیید هست. دانشگاه فرهنگیان می‌سنجد که فرضاً از هزار مربی، ۸۰۰ نفر از سطح حداقل شایستگی مورد قبول [بالاتر] هستند، سپس به آن ۲۰۰ نفر باقیمانده مهلت می‌دهیم که به هر طریقی به شایستگی برسند.

گام اول تدوین شایستگی بود که انجام و اعتباربخشی شد؛ سه سطح هم مشخص شد، مربی پیش‌دبستانی سطح سه، پایین‌ترین سطح مورد تأیید است؛ سطح یک نیز از نظر ما مربی حرفه‌ای به شمار می‌رود که می‌تواند مدرس پیش‌دبستانی یا خانواده باشد. ما به این شخص امتیاز حاشیه‌ای می‌دهیم که دغدغه و پیگیر استخدام و این مسائل نباشد. و از آن طرف هم دنبال هستیم -البته هنوز با تأمین اجتماعی به توافق نهایی نرسیدیم- که سطح سه ما بر اساس توانایی که دارد نیم ماه بیمه بشوند، سطح دو ۲۲ روزه و سطح یک تمام ماه.

این چهارچوبی است که با دانشگاه مشخص کردیم و یک اختلاف داخل دستگاهی داریم و آن این که چون نیروهای ما غیردولتی هستند، برخی اصرار دارند که مسیر هدایت باید بر اساس سامانه مدارس غیردولتی باشد. طبق نظر دفتر آموزش پیش‌دبستانی، این مسیر باید از طریق دانشگاه فرهنگیان پیگیری بشود. تصمیم‌گیری در این مورد به وزیر آموزش و پرورش سپرده شده است که در شورای راهبردی اعلام کنند. البته کار در نهایت از سوی دانشگاه فرهنگیان تأیید می‌شود؛ حالا مستقیم و یا با واسطه مدارس غیردولتی.

آیا تصویب «آیین‌نامه اجرایی دوره‌ی پیش‌دبستانی» در شورای عالی آموزش و پرورش با بحث استانداردها ارتباطی دارد؟

در آیین‌نامه اجرایی مدارس جزئیات اجرایی توضیح داده شده است: نظیر روند ثبت‌نام مدارس، نحوه پوشش در مدارس، وظایف افراد، سقف غیبت. پیش‌دبستانی در این باره هیچ چیزی نداشت جز یک اساس‌نامه. ما در رابطه با اجرائیات دوره‌ی پیش‌دبستانی تهی بودیم و اینکه ارتقای جایگاه تعلیم و تربیت بدون آیین‌نامه امکان‌پذیر نیست. بنابراین ما آیین‌نامه‌ای را طراحی کردیم که اهداف، سیاست‌ها و چگونگی ارتقای این جایگاه را بررسی کرده که یک فصل آن نیروی انسانی و یک فصل آن ارزشیابی است. آیین‌نامه چهارچوب خاصی دارد که در دفتر وزارتی تأیید شده و الآن به شورای عالی آموزش و پرورش آمده است. از شورای عالی خواستیم که بحث تصویب استاندارد نیروی انسانی در اولویت قرار بگیرد. البته یک فصل آیین‌نامه اجرایی پیش‌دبستانی هم نیروی انسانی است که چون خیلی اهمیت دارد، در حال بررسی و تأیید آن هستیم که این‌ فصل و استاندارد نیروی انسانی را داریم به موازات هم پیش می‌بریم.

ما آیین نامه اجرایی را در ۲ فصلِ زیر ۴ سال و ۴ تا ۶ سال پیش بینی کردیم. زیر ۴ سال (مهدکودک ها) به سازمان بهزیستی مربوط می‌شود. چهارچوب دوره زیر ۴ سال را نوشتیم، اما خیلی از موارد را تکمیل نکردیم تا دستور بدهند که قرار بود شورای عالی انقلاب فرهنگی دستور بدهد که ماجرایی پیش آمد و مسیر تغییر کرد. در آیین نامه‌ی ۴ تا ۶ سال متقن و ریز به ریز می‌دانیم که چه اتفاقی باید بیفتد.

در آمارهایتان از افزایش نرخ پوشش پیش‌دبستانی از ۳۸ درصد به ۵۸ درصد خبر داده بودید. با توجه به آنکه در یک سال اخیر‌ پیش‌دبستانی‌های زیر نظر بهزیستی، قانوناً به آموزش و پرورش منتقل شده‌اند، چه مقدار از افزایش نرخ پوشش فوق، ناشی از اضافه شدن پیش‌دبستانی‌های بهزیستی به آموزش و پرورش است؟

در سال تحصیلی ۹۴-۹۵ هیچ مقدار. تا امروز[۱] که ۵۷ درصد پوشش پیش‌دبستانی داریم، آمار مربوط به پیش‌دبستانی‌های بهزیستی صفر است. سال گذشته با سازمان بهزیستی قراری داشتیم که تمام مهدکودک هایی که نوآموز (۴ تا ۶ سال) دارند را تا ۱۵ آبان در سامانه ما ثبت کنند. نزدیک ۵ هزار مهدکودک از ۱۷ یا ۱۲ هزار مهدکودک موجود ثبت نام کردند که مجوز بگیرند و تا امروز هیچ کدام مجوز نگرفتند و تا مجوز نگیرند کد دریافت نمی‌کنند و تا وقتی که کد نگیرند ثبت نمی‌شوند و در آمار حساب نمی‌شوند.

در مراحل اولیه کار قرار بود که ما خیلی سریع مهدکودک هایی که ثبت نام می‌کنند را مجوز بدهیم، برای مجوز دادن مراحل گزینشی باید طی می‌شد زیرا در آموزش و پرورش بحث گزینش بسیار جدی است، تعداد خیلی بالا بود و در این ۵ هزار مهدکودک، چیزی حدود ۱۰ تا ۱۲ هزار نیرو باید بررسی می‌شد و خود این ۵ هزار مهدکودک، بحث مجوز و تأییدیه مدیرشان نیز مطرح بود. برای طیِ سریع‌تر فرآیند، قرار شد سازمان بهزیستی به آموزش و پرورش فهرستی از این ۵ هزار مهدکودک که مورد تأیید حراست سازمان بهزیستی هستند، بدهد. اما سازمان بهزیستی هنوز اطلاعات را نداد تا اینکه در اسفند ماه ۹۴ گزینش و حراست آموزش و پرورش تصمیم گرفت موردی ورود پیدا کند و در حال حاضر الآن دارند مجوز می‌دهند که تعدادی از این مهدکودک های بهزیستی سال آینده جزو آمار ما حساب می‌شوند.

ترجیح ما این است که در فضای رسانه نگوییم مهدکودک بهزیستی غیرمجاز و خلاف است؛ اما خانواده‌ها باید بدانند پیش‌دبستانی دوره رسمی است، حاکمیتی است و ضروری است و اگر قرار باشد این دوره با این ویژگی‌ها باشد تنها مرجعی که می‌تواند این خدمات را ارائه بدهد آموزش و پرورش است.

شما در خصوص تأمین محتوای مراکز آموزش پیش‌دبستانی چه تمهیداتی اندیشیده‌اید؟

دوره‌ی پیش‌دبستانی قرار نیست محتوای یکسانی داشته باشد اما راهنمایش باید عملیاتی باشد. پیش‌دبستانی تنها دوره تحصیلی در کشور است که طبق قانون، تولید محتوا در آن غیرمتمرکز صورت می‌گیرد؛ یعنی راهنمای کلان وجود دارد. استان‌ها کمیته تخصصی تولید محتوا دارند و بر اساس آن راهنمای کلان محتوا تولید می‌کنند، سپس در سازمان پژوهش تأیید می‌شود.

مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش دقیقاً گفته است که محتوای دوره‌ی پیش‌دبستانی چه چهارچوبی، چه فعالیتی با چه اهداف و روش‌هایی باشد. این جزو بخش‌های پیشرفته و مترقی نظام آموزشی ما است. این چهارچوب اعلام شده و استان‌ها محتوای خود را بر اساس این تدوین می‌کنند و برای تأیید به سازمان پژوهش می‌فرستند.

مشکل حوزه سیاست‌گذاری دوره‌ی آموزش پیش از دبستان چیست؟

مشکل اساسی این است که ما خزانه‌ای از قوانین داریم که هر کدام از نهادها می‌روند و مطابق سلیقه برای خودشان از آن‌ها گزینش می‌کنند. در مورد مهدکودک و پیش از دبستان این مسئله خیلی جدی است.

مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۶۵، مهدکودک را رسماً به سازمان بهزیستی محول کرده است. در سال ۷۷، شورای عالی انقلاب فرهنگی تصمیم گیری در ارتباط با دوره «پیش از دبستان» را به شورای عالی آموزش و پرورش سپرد که بنا به استعلام کردند که مهدکودک ها را شامل می‌شود.

در سال ۸۲، «پیش‌دبستانی» از «پیش از دبستان» جدا شد. پیش دبستان یک دوره ۲ ساله است که هر کس بخواهد مجوز بگیرد، باید به آموزش و پرورش مراجعه کند. به موازات این، مجلس یک ماده واحده‌ای را تصویب دارد که در آن سازمان بهزیستی ۱۸ وظیفه دارد از جمله اعتیاد، بی‌خانمان‌ها و اعطای مجوز به مهدکودک ! سازمان بهزیستی محدوده معنایی مهدکودک را بر اساس مصوبه سال ۶۵ مدنظر گرفته و ما اعلام می‌کنیم محدوده‌ای که در مصوبه سال ۸۲ آمده، درست است.

در سال ۸۵، شورای عالی انقلاب فرهنگی به شورای زنان و خانواده مأموریت داد تا بعد از بررسی کامل، از بین سازمان بهزیستی و آموزش و پرورش یکی به عنوان متولی حاکمیتی دوره پیش از دبستان معرفی شود. بعد از چندین بار طرح موضوع و گزارش‌های مربوطه در صحن شورا، نهایتاً در سال ۹۳، شورای زنان و خانواده پیشنهاد نمود که مسئولیت تربیت از بدو تولد تا ورود به دبستان به عنوان متولی حاکمیتی با وزارت آموزش و پرورش باشد.

با این همه، سازمان بهزیستی کماکان بر پایبندی به مصوبه سال ۶۵ اصرار داشت. طبق قانون وقتی دو دستگاه دولتی با هم اختلاف پیدا می‌کنند، معاونت حقوقی ریاست جمهوری مرجع رسیدگی خواهد بود. در این موضوع هم بعد از طرح مسئله نهایتاً معاونت مذکور در سال ۹۴، طی ابلاغیه‌ای به‌ صراحت اعلام نمود که اعطای مجوز به دوره‌های ویژه دو سال قبل از دبستان (کودکان ۵ و ۶ ساله) در هر جایی و تحت هر عنوانی که تشکیل می‌شود، با آموزش و پرورش است. به نظر می‌آمد پرونده بسته باشد که ما آمدیم و با هم به توافق رسیدیم و قرار شد مراکز زیرمجموعه بهزیستی مشمول این حکم در سامانه مدارس غیردولتی وزارت آموزش و پرورش برای دریافت مجوز ثبت نام کنند که آن اتفاقات افتاد.

از این طرف، شورای عالی انقلاب فرهنگی بر مبنای مصوبه سال ۸۵، مصمم بود که درباره مدیریت مهدکودک ها تصمیم گیری کند. بنا به دستور رئیس جمهور موضوع در کمیسیون معین پیگیری شد و بعد از چهار جلسه، تصمیم این شد که کارگروهی متشکل از اعضای شورای انقلاب فرهنگی و نمایندگان دو دستگاه با محوریت دکتر کبکانیان و ستاد راهبری نقشه جامع علمی کشور پیشنهاد نهایی را ارائه کند.

نهایتاً جمع‌بندی کارگروه این بود که مسئولیت سیاست‌گذاری کلان با شورای عالی انقلاب فرهنگی و سیاست‌گذاری اجرایی، برنامه‌ریزی و نیز مجوز دهی با وزارت آموزش و پرورش باشد و اجرا نیز توسط هر دستگاه و فردی خواهد بود که از آموزش و پرورش مجوز گرفته است. این پیشنهاد در صحن کمیسیون معین شورای عالی انقلاب فرهنگی طرح شد که به دلایلی بررسی آن به تعویق افتاد و تا کنون هم به نتیجه نرسیده است.

همزمان با این، در بحث‌های دائمی شدن قانون مدارس غیردولتی در مجلس نیز مسئله متولی مهدکودک مورد بررسی قرار گرفت. به رغم مباحث کارشناسی و در شرف تصمیم بودن شورای عالی انقلاب فرهنگی، در نسخه آخر قانون که برای صحن علنی رفت، تبصره‌ای اضافه شده بود که اختیار اعطای مجوز مهدکودک به بهزیستی داده شده بود. به رغم اعتراض کتبی و شفاهی شورای عالی انقلاب فرهنگی و نامه‌نگاری‌های صورت گرفته، شورای نگهبان در بررسی مصوبه مجلس به این بند توجهی ننمود. بعد از پیگیری‌های ما هم شورای نگهبان اعلام کرد که اصلاً نامه شورای عالی انقلاب فرهنگی را تحویل نگرفتیم. برای پیگیری مجدد هم که رفتیم، بخش قوانین شورای نگهبان به ما گفتند که خیلی بعید است که چیزی که یک‌بار برگشت خورده و به آن توجهی نشده، اعضای شورا برای بار دوم اشکال وارد کنند. به هر حال من نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده است، ولی نهایتاً نتیجه این شد که شورای عالی انقلاب فرهنگی و کمیسیون معین این موضوع را از دستور خارج کردند.

در تبصره یک ماده دو این قانون، تکلیف پیش‌دبستانی معلوم شده است و به استناد مصوبه ۴۲۲ شورای عالی انقلاب فرهنگی و مصوبه ۶۹۹ شورای عالی آموزش و پرورش، مسئولیت دوره دو ساله پیش‌دبستانی با آموزش و پرورش است. با این تعریف، خواسته نظام تعلیم و تربیت در مورد پیش‌دبستانی محقق خواهد بود و ما به استناد همین قانون، جلوی کار پیش‌دبستانی سازمان بهزیستی را خواهیم گرفت.

در برنامه ششم توسعه برای ارتقای دوره‌ی پیش‌دبستانی چه اقداماتی در نظر گرفته شده است؟

برنامه ششم شامل دو بخش است، یک بخش نیاز به مصوبه قانونی مجلس دارد و بخشی دیگر به مصوبه نیاز ندارد و در دولت تصویب و مدیریت می‌شود. پیش‌دبستانی جزو دسته دوم است به جهت اینکه قانون مجلس را در لایحه مربوط به مدارس غیردولتی گرفته است. در برنامه ششم سهم پیش‌دبستانی در برنامه‌های آموزش و پرورش نسبتاً خوب دیده شد و شاید جزو اولین پیش درآمدهایش این بود که برای اولین بار توانستیم ردیف بودجه مستقل ۵۰ میلیارد تومانی بگیریم.

در برنامه ششم تأکید شده است که تا پایان برنامه، پوشش تحصیلی یک سال قبل از دبستان به ۷۵ درصد برسد ولی برآورد ما این است که تا پایان برنامه به بالای ۹۰ درصد پوشش برسیم.

وزارت آموزش و پرورش برای توسعه دوره‌ی پیش‌دبستانی چه همکاری‌هایی با یونسکو داشته است؟

برنامه‌های آموزشی یونسکو ۱۵ ساله است. ما ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ برنامه EFA[2] [تعلیم و تربیت برای همه] را داشتیم. پیش‌دبستانی در برنامه ۲۰۱۶ تا ۲۰۳۰ هدف دوم است؛ طبق این برنامه دولت‌ها همه متعهد شدند حداقل یک سال پیش دبستان دولتی رایگان داشته باشند. پیش بینی ما این است که تا آنجایی که امکان دارد سهم مدارس غیردولتی را در یک سال پیش‌دبستانی افزایش بدهیم.

افزایش سهم بخش غیردولتی از طریق خرید خدمات آموزشی صورت می‌گیرد؟

در بخشی از مراکز غیردولتی، خود مردم هزینه‌ها را می‌پردازند. ولی طبق برنامه‌ی ما که اصطلاحاً مدل مفهومی استقرار دوره‌ی پیش‌دبستان گفته می‌شود، یک طیف ۱۰۰ درصد غیردولتی تا ۱۰۰ درصد دولتی دیده شده است. در سال‌های گذشته به جهت نبود اعتبار، درصد خیلی کمی از خدمات مراکز پیش‌دبستانی دولتی بود و بقیه همه غیردولتی بودند. امسال به دلیل وجود بودجه و حمایت دولت، با مشارکت مردم می‌خواهیم کار انجام بشود؛ یعنی الآن فقط مناطق با ضریب محرومیت ۹، دولتی رایگان هستند؛ برای مناطق با ضریب محرومیت ۸، ۲۰ درصد شهریه را برای مردم و ۸۰ درصد را آموزش و پرورش می‌دهد. امسال سهم دولت در مناطق محروم ضریب ۹ صددرصدِ هزینه‌ها، ضریب ۸ هشتاددرصدِ هزینه‌ها، ضریب ۷ شصت‌درصدِ هزینه‌ها و ضریب ۶ پنجاه‌درصدِ هزینه‌ها است.

در مناطق محروم ضریب ۹ حدود ۱۰هزار کودک، ضریب ۸ نزدیک به ۵۰ هزار کودک، ضریب ۷ نزدیک ۸۳ هزار کودک و ضریب ۶ نزدیک به ۱۵۰ هزار حضور دارد. در مجموع حدود یک میلیون و سیصد هزار کودک برای دوره پیش‌دبستانی لازم‌التعلیم‌ هستند که سال گذشته ۷۵۰ هزار نفر را جذب کردیم. پیش بینی این است که با امسال حداقل ۱۵۰ هزار نوآموز دوره پیش‌دبستانی در مناطق محروم با حمایت دولت سر کلاس بروند. طبق هدف گذاری ما تا دو سال آینده نرخ پوشش به ۸۵ درصد خواهد رسید و تأکید داریم که مناطق محروم و روستایی به بالای ۹۰ درصد برسند.

آیا یونسکو محتوای آموزشی را هم ارائه می‌دهد؟

در برنامه‌های یونسکو سیاست‌ها را مطرح می‌کنند؛ دولت‌ها می‌توانند بپذیرند یا آن را رد کنند. وقتی یک دولت سند یونسکو را امضا می‌کند بدین معناست که صد درصد سیاست‌ها را می‌پذیرد؛ لکن برنامه عمل را کشورها می‌نویسند. یونسکو فقط شاخص تعیین می‌کند؛ مثلاً پوشش یک سال قبل از دبستانی از سال ۲۰۱۶ تا سال ۲۰۳۰ باید به ۱۰۰ درصد برسد. حال کشورها برنامه‌ برای تحقق این شاخص را پس از تنظیم، برای یونسکو می‌فرستند و گزارش کار نیز سالانه برای آن‌ها ارسال می‌شود.

*****************************************************************

پی‌نوشت:

[۱] شهریورماه ۹۵

[۲] Education for all

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: