۲۵ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۵۲

عضو هیات علمی دانشگاه تهران: تعابیر متفاوتی برای برابری جنسیتی داریم

عضو هیات علمی دانشگاه تهران با انتقاد از بحث برابری جنسیتی در ایران گفت: اساسا رویکرد غرب در برابری جنسیتی است ولی در ایران به دلیل تعابیر مختلفی که برای برابری جنسیتی دارند از عدالت جنسیتی استفاده می کنند.

به گزارش عیارآنلاین، شهلا کاظمی پور در تعریف برابری جنسیتی افزود: تعابیر متفاوتی از موضوع عدالت جنسیتی می شود ولی ساده ترین تعبیر این است که عدالت را به احقاق حق و مساوات در مقابل قانون تعبیر کرده اند و جنسیت که با جنس متفاوت است به معنای نقش هایی است که هر اجتماعی برای زنان و مردان قائل است و در جوامع مختلف متفاوت است.
وی با اشاره به اینکه عدالت اجتماعی یعنی فعالیت برابر زنان و مردان در محافل اجتماعی، ادامه داد: برنامه های توسعه در ایران بیشتر جنبه کیفی دارد و نشان می دهد کشورهایی که برنامه های خود را به طور کمی تنظیم می کنند رشد می کنند، بنابراین یکی از تفاوت های کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته در برنامه هایشان است برنامه های کمی قابل سنجش است برنامه های کیفی قابل ارزیابی نیست و این تفاوت کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته است.
این عضو هیات علمی دانشگاه تهران با تاکید براینکه ۴۰ درصد برنامه هایی که به منظور توسعه یافتن تدوین می شود باید بعد از ۲ سا ل به مرحله اجرا درآید گفت: یکی از گام های تحقق برنامه های توسعه ای این است که وضع موجود بررسی شود وباورهای فرهنگی تصحیح شود.
کاظمی پور با اشاره به شعار اقتصاد مقاومتی اقدام و عمل، به چرایی محقق نشدن آن اشاره کرد و افزود: برنامه ها نباید جناحی تدوین شوند نه اصول گرا و نه اصلاح طلب؛ بلکه باید با رویکرد توسعه ای تدوین شود.
وی اضافه کرد: برای مثال در برنامه چهارم توسعه باید با رویکرد اطلاح طلب تهیه می شد و مجری آن باید اصول گرا باشد. حال در برنامه پنجم که با دیدگاه اصول گرا تدوین شده سه سال آن در دوره روحانی اجرا شده و حال اگر قرار است که اینها رویکرد دیگری داشته باشند در چارچوب برنامه نیست که بخواهند اجرا کنند و این تناقض یک دست انداز است که در برنامه ها ایجاد شده است.
وی با تاکید بر اهمیت مطالعه قبل از تدوین برنامه خاطرنشان کرد: کشور ما بودجه زیادی را برای تحقیقات اختصاص می دهد این بودجه ها باید در خلاها تزریق شود اما کسی نمی داند خلاها کجا است و این یکی از مشکلات مهم در این حوزه محسوب می شود بنابراین اولین گام قبل از تدوین برنامه مطالعه برای شناخت بهتر وضع موجود است.
این محقق با اشاره به اینکه در بخش آموزش در ایران در رنج سنی ۱۵ تا ۲۴ ساله بی سوادی به صفر رسیده است، افزود: بنابراین برای بی سوادی دیگر نباید بودجه صرف کنیم باید تحصیلات عالی اضافه کنیم باید مهارت های شغلی را بالاتر ببریم.
کاظمی پور گفت: در کنوانسیون بین المللی آمارهایی ارائه می شود که شاخص شکاف جنسیتی را در نظر می گیرند، برای مثال در سطح بین المللی با موضوع مشارکت اقتصادی رتبه ایران درسال ۲۰۰۶ و در بین ۱۷۰ کشور ۱۱۳گزارش شده است، این درحالی است که در سال ۲۰۱۵ به رتبه ۱۳۱ یعنی پایین تر از گذشته رسیده است.
وی اضافه کرد: با این وجود، مشارکت اقتصادی زنان نسبت به گذشته بهبود پیدا کرده است؛ بنابراین به این نتیجه می رسیم که دلیل افت مشارکت اقتصادی ایران افزایش رشد کشورهای دیگر به دلیل بحث برنامه های توسعه است.
وی به آماری دیگر اشاره کرد و ادامه داد: رتبه ایران در سال ۲۰۰۶ و در بحث آموزش ۸۰ بوده است که این رتبه در سال ۲۰۱۵ به ۱۰۶ کاهش یافته است بنابراین کشورهای دیگر در بحث آموزش رشد بیشتری نسبت به کشور ما داشته اند و این یعنی آموزش فقط ریشه کن کردن بی سوادی نیست و شاخص های زیادی دارد.
این استاد دانشگاه گفت: شاخص سلامت زنان نیز در این آمار رتبه ۵۲ در سال ۲۰۰۶ را برای ایران نشان می دهد اما اکنون به رتبه ۹۹ رسیده است و شاخص قدرت سیاسی ایران نیز از ۱۰۹ در سال ۲۰۰۶ به رتبه ۱۳۷ در سال ۲۰۱۵ کاهش پیدا کرده است.
وی اظهار داشت: بنابراین با وجود تلاش زیادی که طی این سال ها داشته ایم و با وجود بهبود وضع جامعه به طور کل و وضع زنان به طور خاص شاخص ها پایین تر آمده است و این بهبودی هم راستا با سطح پیشرفت جهانی نبوده است.

**تحکیم خانواده به روش سنتی میسر نیست
کاظمی پور با اشاره به اینکه همواره بین توسعه و آمار درست رابطه مستقیم وجود دارد افزود: جامعه ای که آمار درست تری ارائه دهد، بیشتر توسعه پیدا می کند و اگر جامعه ای که توسعه بیشتر پیدا کند آمار درست تری دارد بنابراین مشکل ما نقص آماری است و برنامه های توسعه ما در حد کیفی باقی مانده است.
وی با اشاره به اینکه وزارتخانه های ما دارای مرکز تحقیقاتی هستند که صرفا برای خودشان آمار تهیه می کنند پیشنهاد داد، اگر مسئولی آمار نداشته باشد بهتر از آن است که آمار غلط داشته باشد، بنابراین از آنجا که ۱۵درصد بودجه سازمان ها به سمت تحقیقات می رود باید یک سازمان مسئول همانند دیوان محاسبات آمار دقیق تولید کند بنابراین باید حتی الامکان بودجه هایمان را به تدوین آمارهای صحیح اختصاص دهیم.
وی خاطرنشان کرد: ما با یک دست پس می زنیم و با یک دست پیش می کشیم منظور این است که از طرفی می خواهیم توسعه پیدا کنیم و از طرفی می خواهیم خانواده تحکیم پیداکند و نظرمان این است که خانم ها باید در خانه بنشینند تا خانواده از استحکام برخوردار باشد و این یک نگاه سنتی است، اما نظر من این است که تحکیم خانواده به روش سنتی میسر نیست.
کاظمی پور اظهار داشت: در یک جامعه سنتی زن در خانواده حضور داشت همچنان در اقتصاد روستایی در اقتصادکشاورزی و دامپروری مشارکت داشت اینجا نیروی زن ابتر باقی نمی ماند.
این محقق خاطرنشان کرد: در جوامع سنتی بخش کشاورزی مستقیم به بخش خدمات رفت و بخش خدمات متورم شد این درحالی است که بخش کشاورزی در ابتدا باید به سمت صنعت سوق پیدا کند و پس از صنعت به سمت خدمات و فراصنعتی برود و این یک معضل در جوامع در حال توسعه محسوب می شود.
این استاد دانشگاه گفت: اما نکته مهم این است که وقتی کشاورزی کم می شود اولین نیروهایی که کم می شود زنان هستند چرا که کشاورزی مکانیزه می شود و به نیروی کار زن نیاز کمتری است از طرفی و وقتی کشاورزی مکانیزه می شود شهرنشینی زیاد می شود و در شهر نیازی به کار زن نیست. وی ادامه داد: اینجاست که اصطلاح خانه داری به عنوان یک اصطلاح قرن بیستم است و به همراه توسعه شهرنشینی پدید می آید، مطرح می شود.
وی با اشاره به اینکه فرهنگ کار در ایران پایین است تصریح کرد: فرهنگ در درون خانواده شکل می گیرد بنابراین برای جا انداختن این فرهنگ باید از خانواده شروع کرد.
کاظمی پور با تاکید بر اینکه مطالبات زنان در جهان متفاوت است، ادامه داد: در کشور نپال سهم اشتغال زنان بیشتر از مردان است اما از آنجایی که این سهم بیشتر در بخش کشاورزی و کارهای غیررسمی است جوابگوی جامعه نیست و جامعه به زیرخط فقر می رود و آسیب های دیگری برایش ایجاد می شود، بنابراین باید تلاش کنیم که این ۵۰ درصد نیرو را از طریق آموش، توانمندسازی زنان، کسب مهارت های ضروی و فراهم کردن زیربناهای شغلی مناسب به کار بگیریم.
این استاد دانشگاه در ادامه به موضوع سلامت زنان پرداخت و افزود: سلامت زنان در حال کاهش یافتن است و این ناشی از کم تحرکی و بیماری اعصاب است چراکه ما این نیرو را محبوس می کنیم و این نیروی آزاد شده ایجاد آسیب اجتماعی می کند و زمینه طلاق و بی بندباری و ترتیب فرزندانی که الان به صورت فرزند سالاری در کشور حاکم است را فراهم می کنند.
او نگاه به زن به عنوان جنس دوم را پایه بیشتر مشکلات دانست و گفت: جامعه ما باید به سمتی برود که نگاه متفاوتی بین زن و مرد وجود نداشته باشد. زمانی که این تفاوت وجود داشته باشد مشکلاتی از جنس آسیب های اجتماعی، عدم رشد اقتصادی و نبود فرهنگ کار به وجود می آید.
این محقق با تاکید بر افزایش سهم مشارکت زنان در فعالیت های اجتماعی خاطرنشان کرد: رویکرد آموزشی در کشور ما از نوع توسعه ای بود چرا که هدفمان ریشه کنی بی سوادی بود و موفق نیز شدیم بنابراین باید تمام ابعاد توسعه کشور را به سمت رویکرد آموزشی هدایت کنیم.
کاظمی پور اظهار داشت: تمام کشورها بحث صلح جهانی را مطرح می کنند و معتقدند که زنان باید مشارکت داشته باشند جرا که با حضور این قشر از جامعه فضا تلطیف می شود، بنابراین اگر می خواهیم جامعه سالم و منعطفی داشته باشیم باید حضور زنان در جامعه را داشته باشیم.

منبع: ایرنا

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: