۸ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۲۱:۳۶

تاثیر تحصیلات بر سن ازدواج

با توجه به آمارها ، جمعیت ایران رو به پیری و هرم سنی ایران رو به معکوس شدن است.

به گزارش عیارآنلاین، با توجه به آمارها و گزارش‌های بین‌المللی، جمعیت ایران رو به پیری و هرم سنی ایران رو به معکوس شدن است. یکی از دلایل این امر افزایش سن ازدواج است که منجر به متولد شدن تعداد نوزاد کمتری می‌شود. به عبارت دیگر افزایش سن ازدواج جوانان تأثیر مستقیمی بر پیر شدن جمعیت کشور دارد.
اما چرا باید سن ازدواج جوانان کاهش پیدا کند در حالی که یکی از آرزوهای هر جوانی می‌تواند ازدواج کردن و سروسامان پیدا کردن باشد؟
یکی از عوامل افزایش سن ازدواج جوانان در کشور تحصیلات دانشگاهی است! دانش‌آموزان دبیرستانی در کشور ما پس از طی دوره دبیرستان و پیش‌دانشگاهی خود را آماده می‌کنند تا در آزمون ورودی دانشگاه‌ها شرکت کنند. اکثر آنها هنگام آزمون دادن برای ورود به دانشگاه ۱۸ سال سن دارند و با ورود به دانشگاه در مقطع کارشناسی باید حداقل چهار سال را سپری کنند تا بتوانند مدرک کارشناسی خود را دریافت کنند. یک دانشجو در مقطع کارشناسی که باید تعداد واحدهای زیادی در حدود ۱۴۰ واحد درسی را بگذراند و علاوه بر آن تخصص چندانی هم در رشته‌اش ندارد، توانایی بر عهده گرفتن یک مسئولیت اجتماعی را نخواهد داشت. به‌عنوان مثال فرض کنید از یک دانشجوی معمولی نه دانشجوی خاص بخواهیم در دوره کارشناسی ازدواج کند و تشکیل خانواده بدهد. با حجم درس و تعداد واحدی که خواهد داشت و عدم تخصص کافی در رشته تخصصی‌اش نمی‌تواند کاری را برعهده بگیرد که از نظر مالی هزینه یک زندگی دو نفره دانشجویی را بپردازد و به ناچار باید از خانواده کمک بگیرد که این موضوع هم بستگی به توانایی مالی خانواده دارد.
بنابراین یک دانشجوی کارشناسی از نظر اجتماعی نمی‌تواند آغازگر یک زندگی مشترک باشد این دانشجو طبیعتاً وقتی می‌تواند به ازدواج فکر کند که یا در سال‌های آخر دوره کارشناسی یا فارغ‌التحصیل دوره کارشناسی باشد که در سن ۲۲ یا ۲۳ سالگی قرار دارد. البته تا اینجا مشکل سربازی را برای یک دانشجوی پسر در نظر نگرفته‌ایم که خود دو سال به سن تشکیل خانواده یک دانشجو اضافه می‌کند!
از طرفی با توجه به کمبود شغل یا به عبارت بهتر نبود شغل برای یک فارغ‌التحصیل کارشناسی اکثر دانشجویان تمایل به ادامه تحصیل در دوره‌های تحصیلات تکمیلی دارند که این موضوع خود به سن یک دانشجو برای تشکیل رسمی یک خانواده و بچه‌دار شدن می‌افزاید، یعنی اگر فرض کنیم یک دانشجو بخواهد با توجه به اوضاع اقتصادی کشور، نبود شغل و خدمت سربازی پس از پایان دوره کارشناسی ارشد تشکیل خانواده دهد سنش به ۲۷، ۲۶ سال رسیده است حال برای دوره دکتری که شرایط بدتر از این نیز می‌شود.  از طرفی رواج فرهنگ عامه و غلطی که برای شروع زندگی مشترک باید همه چیز مهیا باشد، نیز باعث شده سن ازدواج جوانان افزایش پیدا کند و از آن سو میزان تولد کاهش یابد  و جمعیت به سمت پیر شدن برود.
عوامل دیگری را هم می‌توان به این مسئله برای افزایش سن ازدواج جوانان افزود اما مقصود در این نوشتار بررسی تأثیر عامل تحصیلات دانشگاهی بر سن ازدواج و پیر شدن جمعیت کشور است.
بنابراین تا اینجا طول مدت تحصیلات و انتظارات فراتر از حد انتظار از یک دانشجو را می‌توان به عنوان دو عامل افزایش سن ازداوج قشر دانشجو و تحصیلکرده کشور نام برد.

راهکار چیست؟
اولین موضوع پس از فهم این مسئله ارائه راهکار است و پاسخ به این سؤال که چه باید کرد تا بتوان در میان قشر دانشگاهی و تحصیلکرده کشور که اتفاقاً تعداد کمی هم ندارند، سن ازدواج را کاهش داد؟ در پاسخ به این مسئله باید گفت دو راهکار وجود دارد؛ اول اینکه بتوان شرایط را برای دانشجویان به صورتی فراهم نمود که دانشجو از نظر تحصیلی و سنگینی دروس مشکلی برایش پیش نیاید. متأسفانه در سال‌های اخیر آیین‌نامه‌هایی تصویب شده است که راه را برای افزایش سنوات تحصیلی یک دانشجو بسته است. پیش از این دانشجویان متأهل به‌رغم تمام سختی‌ها و مشقت‌ها با توجه به اینکه می‌توانستند با اخد تعداد واحد کمتری در طول یک ترم و افزایش سال‌های تحصیل‌شان شرایط را اندکی برای زندگی مشترک بهبود بخشند اما در حال حاضر طبق آخرین آیین‌نامه‌های اجرایی یک دانشجوی کارشناسی در حالت عادی هشت ترم اجازه تحصیل دارد و نهایتاً می‌تواند از یک سال سنوات تحصیل اضافی استفاده کند.
مسئله بعدی خوابگاه‌های متأهلی است. چه بسیارند افراد معروف جامعه که روزگاری زندگی مشترک خود را از خوابگاه‌های متأهلی آغاز کرده‌اند اما آنچه اکنون از گوشه و کنار و اخبار دانشگاه‌های مختلف به گوش می‌رسد خبر تعطیلی و برچیده شدن خوابگاه‌های متأهلی است. مسلماً یکی از ابتدایی‌ترین کارهایی که مسئولان و مخصوصاً مسئولان دانشگاهی برای کمک به دانشجویان متأهل می‌توانند انجام دهند توسعه خوابگاه‌های متأهلی و حتی ساخت مسکن برای دانشجویان متأهل است که پس از فراغت از تحصیل و در وقت مشقت خدمت سربازی کاسه چه کنم چه کنم دست نگیرند.

اگر بخواهیم کارهایی که مسئولان می‌توانند برای بهبود وضعیت ازدواج دانشجویان انجام دهند را لیست کنیم مسلماً از حوصله این نوشتار خارج است و این مسئولان هستند که باید به این موضوع توجه کافی داشته باشند و کم نگذارند.
مسئله فرهنگ عامه که یک موضوع بسیار مهم است در افزایش سن ازدواج تأثیرگذار است. متأسفانه خانواده‌ اکثر دختر و پسرهای دانشجو فرهنگ غلطی دارند و ازدواج را تا زمانی که همه امکانات فراهم نباشد برای فرزندشان جایز نمی‌شمارند. این در حالی است که همین پدر و مادرهای دلسوز خود در حالی ازدواج کرده‌اند که امکانات اینچنینی نداشته‌اند و هر آنچه در زندگی فعلی خود دارند حاصل تلاششان در سال‌های پس از ازدواج است.  تبلیغات و سریال‌های صداو سیما، چشم و همچشمی‌ها و مدها و مدل‌های مختلف زندگی مدرن زنجیری شده است به پای جوانان و دانشجویان برای تشکیل زندگی. متأسفانه هیچ یک از دستگاه‌های فرهنگی نظام هم به این موضوع توجه نداشته‌اند که در مقابل چنین رویکردی باید آنها هم کار فرهنگی انجام دهند و تنها کار فرهنگی در این حوزه یعنی جشن ازدواج دانشجویی نیز از مسیر خود منحرف شده است، چراکه قرار بود این جشن موجبات آغاز یک زندگی ساده و دانشجویی را فراهم آورد اما امروزه جشن‌های رنگارنگ دانشجویی تبدیل شده است به مقدمه جشن و عروسی‌ها چند ده میلیونی که دختر و پسر دانشجو را زیر بار ده‌ها میلیون تومان قرض می‌برد!

منبع: جوان آنلاین

تلگر

چهره‌

    دیدگاه تازه‌ای بنویسید: